Παρασκευή, 12 Δεκεμβρίου 2008

αποφεύγουμε το θάνατο

“Αργοπεθαίνει όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. Αργοπεθαίνει όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος προτιμά το μαύρο για το άσπρο και τα διαλυτικά σημεία στο " ι " αντί ενός συνόλου συγκινήσεων που κάνουν να λάμπουν τα μάτια , που μετατρέπουν ένα χασμουργητό σε ένα χαμόγελο, που κάνουν την καρδιά να κτυπά στο λάθος και στα συναισθήματα. Αργοπεθαίνει όποιος δεν αναποδογυρίζει το τραπέζι, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. Αργοπεθαίνει όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του. Αργοπεθαίνει όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή. Αργοπεθαίνει όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει. Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.”
Pablo Neruda

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Πρέπει να σταματήσετε να σπάτε τις τράπεζες, αφήστε τις να συνεχίσουν το θεάρεστο έργο την κλεψιάς του κοσμάκη.
Πρέπει να καταδικαστούν με τον τρομονόμο οι διαδηλωτές που συνελήφθησαν. Παραγραφή αδικημάτων ισχύει μόνο για βουλευτές και υπουργούς.
Πρέπει να βγάλετε τις κουκούλες και να διαδηλώνετε αναποτελεσματικά...συγγνώμη ειρηνικά ήθελα να πω.
Όπως ας πούμε οι πιστοί πάνε κάθε Κυριακή στην εκκλησιά.
Όσοι λέν ότι οι κουκουλοφόροι είναι οι οφσορούχοι υπουργοί και ηγούμενοι είναι άθλιοι υπονομευτές του συστήματος.
Η γενιά των 700 ευρώ, ας μην είναι άπληστη. Δέστε στην Κίνα τι μισθοί υπάρχουν.
Τα κόμματα υπάρχουν για να σας εκπροσωπούν. Οφείλετε να εκφράζεστε μέσω αυτών.
Επιτρέπεται να τα βρίζετε, να τα αλλάζετε με την ψήφο σας κάθε 4 χρόνια.Απαγορεύεται να τα αρνηθείτε στο σύνολό τους.
Σας αναγνωρίζεται το δικαίωμα να διεκδικείτε το ρουσφέτι. Χρησιμοποιήστε το αν είστε έξυπνοι, υπάκουοι και καλοί γλύφτες.
Το περιβάλλον, η φύση είναι χρήσιμα μόνο όσο μπορούν να μας φέρνουν λεφτά. Το διαχειριζόμαστε με γνώμονα το κοινό καλό της τσέπης μας. Θέλετε μήπως να γυρίσουμε στης σπηλιές? Πρέπει να ακολουθήσουμε την πρόοδο.
Η γνώση δεν είναι ελευθερία, είναι συσώρευση δεξιοτήτων, είναι κάτι σαν εγκατάσταση στο μυαλό σας του λειτουργικού συστήματος που θα σας κάνει χρήσιμα γρανάζια στην ακριβή μας μηχανή.
Όχι δεν υπάρχει χώρος στο μυαλό σας για αισθήματα, αξίες, ρομαντισμούς. Καταναλώνουν πόρους του συστήματος.
Ο χρόνος σας, η ζωή σας δεν σας ανήκει.
Υπάρχετε για να μας υπηρετείτε, υπάρχετε για να καταλώνετε
υπάρχετε ως καταναλώσιμοι.