Δευτέρα, 22 Δεκεμβρίου 2008

Ποίημα που μας στάλθηκε με μήνυμα

Μιλώντας για δακρυγόνα...
Η ανάσα της πόλης
μύριζε στάχτη.
Θρύψαλα τζάμια

στου δρόμου τα βλέφαρα.

Άνοιξε ένας φωταγωγός

στη φυλακή της βιτρίνας.

Άνοιξε τρύπα

να φωνάξουν τα σπίτια,

βοήθεια.

Να μιλήσουν οι άνθρωποι!

Να μαρτυρήσουν οργή.

Μέρες Δεκέμβρη

κι επιτέλους οι άνθρωποι

δάκρυσαν.

Γιατί δακρύζουν οι πόθοι

όταν κερδίζουνε χώρο.

Συγκινούνται τα μάτια

όταν τα κεφάλια σηκώνονται.


Δεν υπάρχουν σχόλια: