η διαθήκη; Αντισταθείτε!

Επιστολή Πρύτανη ΑΣΟΕΕ προς τα μέλη του Πανεπιστημίου
Σχετικά με τα τελευταία γεγονότα και την κατάληψη της ΑΣΟΕΕ!

Αγαπητά μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας,

Χρόνια Πολλά και Καλή Χρονιά!

Νιώθω την ανάγκη να επικοινωνήσω μαζί σας αφενός μεν για να σας στείλω τις ευχές μου για το νέο έτος, αφετέρου δε, για να σας μεταφέρω μερικές σκέψεις μου σχετικά με τα πρόσφατα γεγονότα, τη σημασία τους, αλλά και την περαιτέρω πορεία μας.

Όλοι μας ζήσαμε πολύ δύσκολες μέρες τον περασμένο μήνα. Είναι γεγονός ότι τα πρόσφατα βίαια και μεγάλης διάρκειας επεισόδια στο κέντρο της Αθήνας αλλά και σε όλες σχεδόν τις μεγάλες πόλεις της Ελλάδας, με αφορμή τον τραγικό χαμό του 15χρονου Αλέξη στα Εξάρχεια, ανέδειξαν σημαντικά προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας, που πρέπει να μελετηθούν σοβαρά. Ταυτόχρονα όμως, και πέρα από τις υλικές ζημιές που προκάλεσαν στο ΟΠΑ και σε άλλα ΑΕΙ, οδήγησαν σε διακοπή όλων των διοικητικών, εκπαιδευτικών και ερευνητικών δραστηριοτήτων του Ιδρύματός μας επί 2,5 εβδομάδες, συμβάλλοντας έτσι στην περαιτέρω απαξίωση του ελληνικού δημόσιου Πανεπιστημίου, και πλήττοντας καίρια την αυτοτέλειά του. Δυστυχώς, ο κίνδυνος νέων επεισοδίων δεν έχει εκλείψει. Είναι λοιπόν απαραίτητο να δούμε τι κάναμε και ιδιαίτερα τι πρέπει να κάνουμε στο μέλλον.

Καθ’ όλη την διάρκεια της πρόσφατης κατάληψης, εγώ προσωπικά και οι δύο Αντιπρυτάνεις, είχαμε ως κύρια κριτήρια των ενεργειών μας την προστασία της ασφάλειας όλων των μελών της πανεπιστημιακής κοινότητας του ΟΠΑ (φοιτητών, υπαλλήλων και καθηγητών), την προστασία της περιουσίας του Ιδρύματος που είναι περιουσία του ελληνικού λαού, αλλά και την προστασία της ζωής των ανθρώπων που βρίσκονταν μέσα στο κτίριο του ΟΠΑ, μεταξύ των οποίων υπήρχαν και πολλά παιδιά. (Χαρακτηριστικά μου αναφέρθηκε από υπάλληλο του ΟΠΑ, ο οποίος κυκλοφόρησε στο κτίριο, ότι υπήρχαν παιδιά που “έπαιζαν κρυφτό”).

Οποιαδήποτε επέμβαση της αστυνομίας για τη λήξη της κατάληψης, μέσα στο κλίμα έντασης και οργής που επικρατούσε τότε, θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέα θύματα. Η απώλεια μιας δεύτερης ζωής κατά τη διάρκεια μιας τέτοιας επέμβασης, θα είχε επιπτώσεις εκρηκτικές και ανεξέλεγκτες και για το Ίδρυμά μας για μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά και για την κοινωνία. Αλλά και ο κίνδυνος σημαντικών καταστροφών, σε περίπτωση επέμβασης, ήταν μεγάλος και ορατός, δεδομένου ότι σχεδόν ολόκληρο το ΟΠΑ (διοικητικές υπηρεσίες, αμφιθέατρα, βιβλιοθήκη, τεχνολογική υποδομή, κλπ) στεγάζεται σε ένα κτίριο.

Ήμουν, λοιπόν, βάσει των ανωτέρω, αποφασιστικά αντίθετος σε οποιαδήποτε σκέψη άρσης του ασύλου και επέμβασης της αστυνομίας. Με την άποψή μου αυτή συντάχθηκε ολόκληρη η Σύγκλητος του ΟΠΑ στην έκτακτη συνεδρίασή της που πραγματοποιήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2008, εκτός του κεντρικού κτιρίου. Νομίζω ότι η απόφαση αυτή ήταν η βέλτιστη με δεδομένες τις επικρατούσες συνθήκες. Λίγες μέρες μετά, στις 24 Δεκεμβρίου, η κατάληψη έληξε.

Από την αποτίμηση των καταστροφών σε κτίριο και εξοπλισμό, η οποία έχει σχεδόν ολοκληρωθεί, διαπιστώθηκε ότι, εκτός μεμονωμένων περιπτώσεων, οι καταστροφές ήταν περιορισμένες, σε ορισμένα μόνο σημεία και σχετικά εύκολα επισκευάσιμες. Οι εργασίες που πραγματοποιήθηκαν το Σαββατοκύριακο 27-28 Δεκεμβρίου, μας επέτρεψαν να βρεθούμε σχεδόν στην προ της κατάληψης κατάσταση.

Ενδεικτικά αναφέρω ότι, όπως προέκυψε από τη συνάντηση που είχαμε με τις διοικητικές υπηρεσίες στις 30 Δεκεμβρίου, στις τέσσερις Γραμματείες της Πτέρυγας Αντωνιάδου που διερρήχθησαν, οι απώλειες σε εξοπλισμό ήταν μικρές και έχει προγραμματισθεί η αποκατάστασή τους, οι ζημιές στο δίκτυο υπολογιστών έχουν ως επι το πλείστον επισκευασθεί, οι γραμμένοι τοίχοι έχουν ήδη βαφεί και ολόκληρο το κτίριο έχει σχολαστικά καθαριστεί. Με εξαίρεση τις καταστροφές που υπέστη ένα ερευνητικό εργαστήριο, των οποίων η αποτίμηση δεν έχει ολοκληρωθεί, οι ζημιές που έγιναν κατά τη διάρκεια της κατάληψης, ήταν περιορισμένες. Πολύτιμες και αναντικατάστατες οντότητες για το Πανεπιστήμιο -όπως τα αρχεία εργαζομένων, τα αρχεία φοιτητών, η συλλογή των βιβλίων και περιοδικών, καθώς και η τεχνολογική υποδομή του ΟΠΑ-, η καταστροφή των οποίων θα είχε εξαιρετικά αρνητική επίδραση στην περαιτέρω λειτουργία του, παρέμειναν άθικτα. Η μελλοντική διασφάλισή τους όμως μας προβληματίζει έντονα και είμαστε ήδη σε φάση υλοποίησης ενός μεγάλου προγράμματος περαιτέρω θωράκισης του κτιρίου.

Ας προσπαθήσουμε όμως να ξεφύγουμε προς στιγμή από τον μικρόκοσμό μας, αυτόν του Πανεπιστημίου, και να αναλογισθούμε τη γενικότερη κατάσταση της κοινωνίας μας. Τα πρόσφατα γεγονότα έδειξαν ότι στην ελληνική κοινωνία υπάρχουν σοβαρά προβλήματα σε θεσμούς και αξίες. Η Δικαιοσύνη, η Υγεία και η Παιδεία, οι τρεις βασικοί πυλώνες κάθε πολιτισμένου κράτους, αντιμετωπίζονται με ιδιαίτερο σκεπτικισμό από τους Έλληνες πολίτες, οι οποίοι δεν έχουν εμπιστοσύνη ούτε στους ίδιους τους τρόπους με τους οποίους οι θεσμοί λειτουργούν, ούτε βέβαια στους φορείς που είναι υπεύθυνοι για τη διασφάλιση της λειτουργίας τους. Οι συχνές σφυγμομετρήσεις της κοινής γνώμης δείχνουν τη σχεδόν πλήρη απαξίωση θεσμών και παραδοσιακών αξιών της κοινωνίας από τη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Είναι φανερό ότι χρειάζονται σημαντικές αλλαγές προκειμένου να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη του Έλληνα πολίτη στους θεσμούς. Η κοινωνία μας απαιτείται να αποκαταστήσει τις πραγματικές αξίες, να μπορεί να θεσπίζει αλλά και να εφαρμόζει σωστούς νόμους, να γίνει και πάλι δημιουργική, ώστε να εξασφαλίζει πραγματική ανάπτυξη σε υγιείς βάσεις, που θα προσφέρει όραμα και ελπίδα στους νέους.

Σε τέτοιες περιόδους κρίσης και ανάγκης αλλαγών στην κοινωνία, οι πολίτες προσδοκούν προτάσεις και λύσεις από φορείς ή πρόσωπα που θα τους πείσουν ότι έχουν τη θέληση και τις ικανότητες να τους βγάλουν από τη κρίση και να υλοποιήσουν τις απαραίτητες αλλαγές προς τη σωστή κατεύθυνση. Οι φορείς που θα αναλάβουν τον ηγετικό αυτό ρόλο πρέπει να διαθέτουν: όραμα και αίσθηση αποστολής, σταθερότητα απόψεων, ψυχραιμία στη διαχείριση των κρίσεων, κατανόηση των διαφορετικών αναγκών ομάδων που συνυπάρχουν στο ίδιο περιβάλλον, σωστή αξιολόγηση και επιλογή προτάσεων, αποτελεσματικότητα στην εφαρμογή μεθόδων για την αντιμετώπιση προβλημάτων.

Είμαι βαθιά πεπεισμένος ότι το ελληνικό δημόσιο Πανεπιστήμιο μπορεί να αναλάβει έναν τέτοιο ρόλο. Εμείς ως ακαδημαϊκοί δάσκαλοι, υπεύθυνοι για την διαπαιδαγώγηση και τη μόρφωση της ελληνικής νεολαίας, σε συνεργασία με ολόκληρη την πανεπιστημιακή κοινότητα, μπορούμε να συμβάλουμε αποφασιστικά προς αυτήν την κατεύθυνση. Πιστεύω ότι πρέπει να κινηθούμε σε δύο άξονες:
α) Συσπείρωση της πανεπιστημιακής κοινότητας για την προστασία του ΟΠΑ, και
β) Άνοιγμα στην κοινωνία για μεγαλύτερη κοινωνική προσφορά του ΟΠΑ.

Συσπείρωση και Προστασία του ΟΠΑ
Είναι γεγονός ότι σε περιόδους κινδύνων ή δυσκολιών, μια κοινότητα συσπειρώνεται προκειμένου να μπορέσει να αντεπεξέλθει αποτελεσματικά στις δυσκολίες και τους κινδύνους που αντιμετωπίζει. Το ΟΠΑ διανύει μια τέτοια περίοδο και είναι επιτακτική η ανάγκη να συσπειρωθούμε ακόμα περισσότερο. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι το σπίτι μας, το ΟΠΑ, αλλά και γενικότερα η ελληνική δημόσια παιδεία βρίσκονται σε κίνδυνο και είμαστε όλοι υποχρεωμένοι να βοηθήσουμε. Ιδιαίτερη ευθύνη βαρύνει το φοιτητικό κίνημα και τις φοιτητικές νεολαίες. Οι φοιτητικές παρατάξεις πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι οι όποιες μορφές κινητοποίησης δεν μπορούν να χρησιμοποιούνται ως άλλοθι από κανέναν, και ιδιαίτερα από εξω-πανεπιστημιακά στοιχεία, και να εμποδίζουν την εύρυθμη λειτουργία των Πανεπιστημίων. Όπως έγραψα και σε επιστολή μου προς τα μέλη της Συγκλήτου, “κλειστό και μη λειτουργούν δημόσιο Πανεπιστήμιο σημαίνει κατασπατάληση των χρημάτων του ελληνικού λαού που το πληρώνει με μοναδικό σκοπό την μόρφωση των παιδιών του. Σημαίνει επίσης αναστολή όλων εκείνων των διαδικασιών παιδείας που εξασφαλίζουν την ισότητα των ευκαιριών και την άμβλυνση των κοινωνικών ανισοτήτων”. Ο φοιτητικός Σύλλογος, συσπειρωμένος, οφείλει να ανταποκριθεί σε αυτές τις δύσκολες στιγμές με ενότητα και να περιφρουρήσει το Πανεπιστήμιο αποτελεσματικά. Τη Δευτέρα 5 Ιανουαρίου οι Πρυτανικές Αρχές έχουμε καλέσει όλες τις φοιτητικές παρατάξεις για το θέμα αυτό και θέλω να ελπίζω ότι όλοι θα ανταποκριθούν θετικά.

Άνοιγμα στην κοινωνία και κοινωνικό έργο
Η κοινωνική κρίση συμβαδίζει απόλυτα με τη διεθνή οικονομική κρίση. Το ΟΠΑ μπορεί να διαδραματίσει μοναδικό ρόλο σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία: α) προσφέροντας σεμινάρια σε ανέργους ή επαγγελματίες και αυξάνοντας έτσι τις προοπτικές τους για απασχόληση, β) οργανώνοντας ημερίδες για διαφόρους κλάδους της οικονομίας και προτείνοντας συγκεκριμένες λύσεις, γ) αναπτύσσοντας και παρέχοντας τεχνολογικά εργαλεία για βελτίωση της παραγωγικότητας, δ) προσφέροντας συμβουλευτικές υπηρεσίες προς μικρομεσαίες επιχειρήσεις και παρέχοντάς τους τεχνική βοήθεια στους δύσκολους αυτούς καιρούς. Με αυτούς, ή με όποιον άλλο τρόπο μπορεί ο καθένας από μας να προτείνει, είναι ανάγκη να βγούμε λίγο από τον ακαδημαϊκό μας κόσμο και να βοηθήσουμε στην επίλυση των πραγματικών προβλημάτων της οικονομίας και της Ελληνικής κοινωνίας. Κινούμενος προς αυτήν την κατεύθυνση, βρίσκομαι ήδη σε συνεννόηση με εξωτερικούς συλλογικούς φορείς για την ανάπτυξη σχετικών συνεργασιών, ενώ μέσα στις πρώτες μέρες του νέου έτους πρόκειται να οριστεί επιτροπή από μέλη του Πανεπιστημίου μας για τον συντονισμό αυτού του έργου.

Θεωρώ ότι οι παραπάνω δύο άξονες δράσης όχι μόνο θα αναβαθμίσουν το ΟΠΑ, αλλά μπορούν και να συμβάλουν ουσιαστικά στη βελτίωση των συνθηκών στο Πανεπιστήμιο και την κοινωνία. Ως Πρυτανικές Αρχές του ΟΠΑ, είμαστε αποφασισμένοι να εργαστούμε για να συσπειρώσουμε τα μέλη ΔΕΠ αλλά και όλα τα άλλα μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας του Ιδρύματος, ώστε το Πανεπιστήμιό μας να είναι μεταξύ των πρώτων που θα ανταποκριθούν στην ανάγκη για αλλαγές στη ελληνική κοινωνία.

Ελπίζω όλοι να ανταποκριθείτε θετικά στην πρόσκλησή μου αυτή.

Σας εύχομαι Καλή Χρονιά, υγεία σε σας και τις οικογένειές σας, επιτυχία στην επίτευξη των στόχων σας και ελπίζω ο νέος χρόνος να μας βρει όλους περισσότερο ήρεμους και αποτελεσματικούς στην αποστολή μας για ένα καλύτερο Πανεπιστήμιο.

Ο Πρύτανης

Καθηγητής Γρηγόριος Πραστάκος



Και μια απάντηση από "τα παιδιά που παίζανε κρυφτό..."

Αντισταθείτε
σ'αυτόν που χτίζει ένα μικρό σπιτάκι
και λέει : καλά είμαι εδώ.
Αντισταθείτε σ'αυτόν που γύρισε πάλι
και λέει : Δόξα σοι ο Θεός.
Αντισταθείτε
στον περσικό τάπητα των πολυκατοικιών
στον κοντό άνθρωπο του γραφείου
στην εταιρία εισαγωγαί - εξαγωγαί
στην κρατική εκπαίδευση
στο φόρο
σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.
Αντισταθείτε
σ' αυτόν που χαιρετάει απ' την εξέδρα ώρες
ατέλειωτες τις παρελάσεις
σ' αυτή την άγονη κυρία που μοιράζει σμύρναν
σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.
Αντισταθείτε πάλι σ' όλους αυτούς που λέγονται
μεγάλοι
στον πρόεδρο του Εφετείου αντισταθείτε
στις μουσικές τα τούμπανα και τις παράτες
σ' όλα τ' ανώτερα συνέδρια που φλυαρούνε
πίνουν καφέδες σύνεδροι συμβουλατόροι
σ' όλους που γράφουν λόγους για την εποχή
δίπλα στη χειμωνιάτικη θερμάστρα
στις κολακίες τις ευχές τις τόσες υποκλίσεις
απο γραφιάδες και δειλούς για το σοφό
αρχηγό τους.
Αντισταθείτε στις υπηρεσίες των αλλοδαπών
και διαβατηρίων
στις φοβερές σημαίες των κρατών και τη
διπλωματία
στα εργοστάσια πολεμικών υλών
σ' αυτούς που λένε λυρισμό τα ωραία λόγια
στα θούρια
στα γλυκερά τραγούδια με τους θρήνους
στους θεατές
στον άνεμο
σ' όλους τους αδιάφορους και τους σοφούς
στους άλλους που κάνουνε το φίλο σας
ως και σε μένα, σε μένα ακόμα που σας ιστορώ αντισταθείτε.
Τότε μπορεί βέβαιοι να περάσουμε προς την
Ελευθερία.

Μ. Κατσαρός, Κατά Σαδδουκαίων, 1953

Και για την αντιγραφή

το τρίτο μάτι της κατάληψης

Hackers Against Oppression

Hackers Against Oppression have called for Electronic Civil Disobedience in Solidarity with Greek Anarchists on Wednesday Dec 31, the final day of December. December is the month in which Alexandros Grigoropoulos, a 15-year-old Anarchist, was murdered in cold blood by Greek Police. It is also the month that will forever be remembered by all those who struggle. Minutes after his murder, thousands of Greek residents took to the streets as did thousands around the world. Even liberal groups have called for the resignation of the Greek government. The streets were taken back for the people, police buildings were firebombed, and banks were turned into empty charred-out boxes. This entire time, the Greek government has been fighting and oppressing people with guns, tear gas, and the media. It's time that we take them down.

We will be attacking the websites of...


To a thousand more Decembers of resistance!

μια ευχή...

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΣΗΜΕΡΑ 24/12 - ΕΠΟΜΕΝΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ 27/12

Κλειδώνοντας την καγκελόπορτα της ΑΣΟΕΕ στις 3:30μμ σήμερα, στην οποία τόσα ζήσαμε, δημιουργήσαμε, διοργανώσαμε και συνωμοτήσαμε για 18 ημέρες, οι παρευρισκόμενοι σύντροφοι και συντρόφισσες κατευθυνθήκαμε στην πορεία που ήταν καλεσμένη στο Μοναστηράκι στις 4:00μμ, από τη συνέλευση για την αλληλεγγύη στους διωκόμενους και προφυλακισμένους της εξεγέρσης που είχε καλεστεί την περασμένη Κυριακή στην κατειλημμένη ΓΣΕΕ.
Στην πορεία συμμετείχαν πάνω από 1000 άνθρωποι και διέσχισε παραμονή χριστουγέννων όλη την Ερμού, διακόπτοντας το shopping. Πέρα από τα πολλά γνωστά συνθήματα, η ατμόσφαιρα δονήθηκε συχνά από το "αφήσατε τα δάση να καούν για πλάκα και τώρα φυλάτε το δέντρο του μαλάκα".
Οι μπάτσοι ήταν παντελώς αποδιοργανωμένοι και σε καμία περίπτωση δεν είχαν τον έλεγχο της κατάστασης. Επιλογή του πλήθους και μόνο ήταν να μην εκδηλωθούν επιθέσεις σήμερα. Στο Σύνταγμα η πορεία αφού διασκέδασε με τις διμοιρίες που περιφρουρούσαν την πλατεία και το δέντρο έστριψε στην Μητροπόλεως και επέστρεψε ξανά στο Μοναστηράκι.
Στο δρόμο της επιστροφής, σε κάθετο στενό, υπήρχε παράρτημα του υπουργείου εσωτερικών. Οι γελοίοι είχαν βγάλει τις πινακίδες, είχαν σβήσει τα φώτα, είχαν κλείσει τις πόρτες και είχαν αφαιρέσει την αστυνομική φρούρηση. Ένας μόνο με πολιτικά, που καθόταν σε έναν γκισέ γεμάτο χριστουγιεννάτικες κάρτες και έκανε τον αδιάφορο. Δεν μας έκανε κέφι να τους το κάνουμε λαμπόγιαλο, σπάσαμε με μια κλωτσιά απλώς την πόρτα τον φτύσαμε και τον γελοιοποιήσαμε και φύγαμε.

Επόμενο ραντεβού το Σάββατο 27/12, 4:00μμ, στο Πολυτεχνείο για τη δημιουργία ανοιχτής συνέλευσης αλληλεγγύης στους διωκόμενους και προφυλακισμένους της εξέγερσης.

Κατάληψη ΑΣΟΕΕ: ΤΕΛΟΣ.Μόλις αποχωρήσαμε από το κτίριο. Διαρκές ανοιχτό ραντεβού στους δρόμους…

Δεκεμβριανά 2008.

Η συμφωνία της Βάρκιζας έσπασε.

Έχουμε ξανά εμφύλιο.

Οι νεολαίοι, οι εκμεταλλευόμενοι, οι αποκλεισμένοι, οι μετανάστες, οι αμετανόητοι ρομαντικοί και διασαλευτές της Τάξης…

Απέναντι στους γδάρτες ονείρων, τους ανθρωποδιοικητές, τα πολιτικά και οικονομικά αφεντικά, τους μπάτσους, τους δικαστές, τους εισαγγελείς, τους δεσμοφύλακες, τους έμμισθους κονδυλοφόρους και τηλεοπτικούς προασπιστές του συστήματος.

15 ημέρες κοινωνικής εξέγερσης.

Πορείες, καταλήψεις, συγκρούσεις, επιθέσεις, απαλλοτριώσεις, σαμποτάζ, συντροφικότητα.

Τα χριστούγεννα φέτος αναβάλλονται λόγω εξέγερσης…

Δράσεις αλληλεγγύης, επίθεσης και ρήξης σε πολλές περιοχές της Ευρώπης και παγκόσμια.

Από το Παρίσι μέχρι τη Μελβούρνη, από τη Μαδρίτη μέχρι τη Νέα Υόρκη, από το Αμβούργο μέχρι το Μέξικο Σίτυ, από τη Μόσχα μέχρι την Ισταμπούλ.

Ο μεταδοτικός ιός της κοινωνικής ανταρσίας…

24 Δεκέμβρη 2008.

Οι τάσεις επιστροφής στην κανονικότητα ενδυναμώνονται.

Η κοινωνική δυναμική στους δρόμους εμφανίζει σημάδια αποκλιμάκωσης.

Η υπόσχεση όμως που ανταλλάξαμε στους δρόμους της οργής και της δημιουργικότητας ισχύει…

Όλα συνεχίζονται.

Οι διωκόμενοι κι οι προφυλακισμένοι δεν είναι μόνοι τους.

Εξεγερμένο και το νέο έτος!

Διαρκές ανοιχτό ραντεβού στους δρόμους…

ΥΓ. Καλούμε κι εμείς με τη σειρά μας στην συζήτηση για μια ανοιχτή συνέλευση αλληλεγγύης στους διωκόμενους το Σάββατο 27 Δεκέμβρη στις 4μμ στο Πολυτεχνείο.

από το Βόλο...

Φίλοι, με χαρά βλέπουμε να συνεχίζονται στην Αθήνα οι κινητοποιήσεις, προς άρνηση της "εορταστικής ατμόσφαιρας" που προμοτάρουν τα μίντια. Δυστυχώς, στο Βόλο, τώρα που έφυγαν οι φοιτητές, οι καταλήψεις άδειασαν και η κανονικότητα πλησιάζει εφιαλτικά.....ευτυχώς μια ομάδα γνωστών "ταραξιών" σώζει την παρτίδα.

Προκειμένου να κρατήσουμε ζεστό το κλίμα της εξέγερσης στη συνείδηση του κόσμου, οργανώσαμε το περασμένο Σάββατο (20/12) μια σύντομη παρέμβαση κατά την έναρξη του φεστιβάλ χοροθεάτρου του δήμου Βόλου. Πριν από την εναρκτήρια παράσταση, συγκεντρωθήκαμε τέσσερα άτομα στο δημοτικό θέατρο, όπου στήσαμε ένα πανό ("Οι μπάτσοι στοχεύουν στο ψαχνό, τα ΜΜΕ στο μυαλό") και μοιράσαμε φυλλάδια σε όλους μέσα κι έξω από το θέατρο (διαβάστε το κείμενο στο τέλος).

Η δράση μας ήταν μια προσωπική και απολύτως ανεξάρτητη πρωτοβουλία που απευθυνόταν σε μια μερίδα Βολιωτών (όχι νέων) που δε συμμετέχουν ενεργά στις κινητοποιήσεις, χωρίς όμως να έχουν αναγκαστικά αρνητική γνώμη γι΄αυτές. Στόχος μας ήταν να τους ευαισθητοποίησουμε, να αναδείξουμε το δίκιο των εξεγερμένων (αποφεύγοντας φράσεις-κλισέ που ενεργοποιούν τις άμυνές των "νοικοκυρέων") και να ενημερώσουμε για εναλλακτικές πηγές πληροφόρησης. Η παρέμβαση ήταν πευχημένη. Μοιράστηκαν 200 φυλλάδια (σε όλους όσους βρέθηκαν εκεί) και δημιουργήσαμε αρκετό θόρυβο και συζητήσεις.... μάλιστα πολλοί μας έλεγαν: "Μπράβο παιδιά, καλά τα λέτε, έτσι είναι".

Κάνουμε πρόταση-έκκληση σε όσους βρίσκονται στην επαρχία να μην επαναπαυτούν αυτές τις μέρες. Στη βράση κολλάει το σίδερο. Αν "κρυώσει" το κίνημα τώρα, θα έιναι πολύ δύσκολο να κερδίσουμε το χαμένο έδαφος μετά. Είναι πολύ εύκολο να οργανωθούν απλές και στοχευμένες δράσεις (ιδιαίτερα τέτοιες μέρες που εύκολα βρίσκει κανείς πλήθος συγκεντρωμένο). Εμείς σκεφθήκαμε την ιδέα μόλις το προηγούμενο βράδυ, γράψαμε το κείμενο (αν βαριέστε, στο ιντερνέτ παίζουν πολλά ωραία κείμενα), το τυπώσαμε και μαζί με 2 φίλους ακόμη μοιράσαμε τα αντίτυπα μέσα σε μισή ώρα. Αφιερώσαμε λίγες ώρες και κάποια ευρώ, αλλά τουλάχιστον 200 άτομα (και οι φίλοι τους) διάβασαν την άποψή μας και συμβάλαμε έτσι στην κατάσταση με το δικό μας τρόπο.

Σίγουρα, έχετε πρωτότυπες ιδέες......μην μένετε όμως μόνο στο επίπεδο της αμπελοφιλοσοφίας......δράστε!

Είναι γλυκιά, γλυκιά η ξάπλα στο sofa!



Να το κείμενο που μοιράσαμε:


ΤΑ ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΑ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΠΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΚΟΜΗ ΕΛΠΙΔΑ
Μην πέφτεις θύμα της ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ - Ενημερώσου σωστά και πάρε τη ΖΩΗ στα χέρια σου!

Οι κινητοποιήσεις των τελευταίων ημερών...
...δεν γίνονται γιατί απλά τα παιδιά δεν έχουν όρεξη για μάθημα.
...δεν γίνονται μόνο και μόνο για την καταστροφή και την αλητεία.
...δεν γίνονται γιατί όσοι συμμετέχουν δεν έχουν κάτι καλύτερο να κάνουν.
...δεν γίνονται αποκλειστικά και μόνο απο εφήβους και φοιτητές.
...δεν υποκινούνται από υπόπτα, άγνωστα κέντρα που επιθυμούν την πτώση της κυβέρνησης.
...δεν περιορίζονται μόνο εναντίον της αστυνομικής βίας.
...δεν χειραγωγούνται και ούτε καπελώνονται από κανένα.

Η εξέγερση του Δεκέμβρη είναι μια απολύτως πολιτικοποιημένη δράση αμφισβήτησης του συστήματος στο σύνολό του.

Άτομα ετερόκλητα, έφηβοι & τριαντάρηδες, μετανάστες & νέοι επαγγελματίες, απόφοιτοι δημοτικού και μεταπτυχιακοί..... γνωστοί & άγνωστοι βγήκαμε αυθόρμητα στους δρόμους για να αντιδράσουμε κόντρα:
. στο ελληνικό κράτος της λαμογιάς, της ανοργανωσιάς, των σκανδάλων, της μίζας, του κονέ, της αναξιοκρατίας, της υποκρισίας, της ψευτιάς, του δήθεν....
. σε ένα αναξιόπιστο κράτος που προσφέρει χείριστες υπηρεσίες στους πολίτες.... του οποίου οι δημόσιοι λειτουργοί πάσχουν από παντελή έλλειψη σεβασμού.... ένα κράτος που παραδέχεται πλέον απροκάλυπτα την ανικανότητά του να διοικήσει τις δημόσιες επιχειρήσεις και την περιουσία του.
. στην απόλυτη κομματοκρατία που έχει εκφυλίσει κάθε κοινωνικό χώρο, ενισχύοντας το ρουσφέτι και την ανοργανωσιά.
. σε μια υποτιθέμενη δημοκρατία που έχει χάσει το βασικό της χαρακτηριστικό : Το κράτος ανήκει στο λαό, γεγονός που δεν ισχύει (και ούτε ίσχυσε ποτέ), μια και στα μάτια του κόσμου το κράτος αποτελεί ξεχωριστή οντότητα ανταγωνιστική προς τον πολίτη.
. στην πολύμορφη κρατική βία τόσο σωματική (συμπεριφορά μπάτσων) όσο και ψυχολογική (συμπεριφορά δημόσιων υπηρεσιών).

ΤΟ ΙΔΙΟ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ΚΙ ΕΣΥ. Είναι δύσκολο να διαφωνήσει κανείς με τα παραπάνω. Γνωρίζεις, επίσης, ότι όλοι οι πολιτικοί (μπλε, πράσινοι, κόκκινοι) έχουν χάσει απολύτως την αξιοπιστία τους. Δεν έχουμε τίποτα να περιμένουμε από αυτούς. Δεν εκπροσωπούν κανέναν πια, πέρα από τους πελάτες τους.

ΑΦΟΥ ΣΥΜΦΩΝΕΙΣ ΛΑΒΕ ΜΕΡΟΣ. Μην τρως τη φασιστική καραμέλα των επεισοδίων και της βίας. Αυτό είναι δικαιολογία να μείνεις στον καναπέ. Τουλάχιστον εδώ στο Βόλο είδες ότι καταστράφηκαν μόνο τράπεζες (ΚΑΝΕΝΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ όπως έλεγαν ΜΜΕ, φασιστο-ασφαλίτες και πολιτικοί μαϊντανοί τύπου Χαλέβα) και το χάρηκες. Κανένας δεν κινδυνεύει από τους διαδηλωτές.

ΤΙ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ
. Μην πιστεύεις όσα λένε τα συμβατικά ΜΜΕ και τα Πρετεντεροειδή.
. Ενημερώσου σωστά μέσα από Ιντερνέτ.
. Παίρνε μέρος σε πορείες, σχετικές εκδηλώσεις και καταλήψεις.
. Συζήτα με κόσμο και εξωτερίκευσε τις ανησυχίες σου.
. Ψάξε για λαϊκές συνελεύσεις στη γειτονιά σου ή το πανεπιστήμιο.
. Σκέψου έννοιες όπως άμεση δημοκρατία, αυτονομία, αυτοδιάθεση, αυτοοργάνωση.

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΑ LINKS
Είναι φανερό ότι την τελευταία περίοδο όλα τα συμβατικά ΜΜΕ (ιδιωτικά και κρατικά) λειτουργούν απολύτως καθεστωτικά με στόχο τον έλεγχο της κοινής γνώμης μέσα από την παραπληροφόρηση. Εξάλλου εδώ και πολλά χρόνια η αξιοπιστία τους είναι μειωμένη. Σας προτείνουμε να ενημερώνεστε μόνο από Ιντερνετ. Ρίξτε μια ματιά στα παρακάτω links:
. http://gseefreezone.blogspot.com/ >>>>> Κατάληψη ΓΣΕΕ
. http://katadimadim.blogspot.com/ >>>>>>>> Κατάληψη Δημαρχείου Αγ. Δημητρίου
. http://katalipsiasoee. blogspot.com/ >>>>>>>> Κατάληψη ΑΣΟΕΕ - άρθρα και ενημέρωση
. http://katalipsipolytexneiou.blogspot.com/ >>>>>>>>> Κατάληψη Πολυτεχνείου
. http://dimarxeio-antipliroforisi.blogspot.com/ >> Κατάληψη Παλιού Δημαρχείου Χαλανδρίου
. http://www.tvxs.gr/ >>>>> Πραγματική ενημέρωση από ιντερνετικό κανάλι του Κούλογλου
. http://indy.gr/ >>>>>>> Ενημέρωση
. http://athens.indymedia.org>> ενημέρωση λεπτό προς λεπτό, πρόγραμμα εκδηλώσεων, απόψεις
. http://troktiko.blogspot.com/ >>>>>>>>> Ειδήσεις, Σχόλια & Απόψεις και των 2 πλευρών
. http://garizo.blogspot.com/ >>>>>>>> Ενημέρωση.

Λάβαμε... χριστουγεννιάτικες κάρτες

Πιπεράτα αποσπάσματα από τον σημερινό έντυπο τύπο

Φανταστείτε τί έχει γίνει σε δεκάδες δημόσιους χώρους
Το περιστατικό στο Γουδί με τους πυροβολισμούς από καλάσνικοφ κατά της κλούβας των ΜΑΤ θεωρείται η «αγριότερη μορφή» κοινωνικής απαξίωσης της αστυνομικής δουλειάς ύστερα από δεκάδες φραστικές και άλλες επιθέσεις εναντίον των αστυνομικών σε δεκάδες δημόσιους χώρους ακόμα και όταν ήταν εκτός υπηρεσίας (σε λεωφορεία, μετρό).

Ηγούνται γνωστών ομάδων κουκουλοφόρων!...
Το όπλο που χρησιμοποιήθηκε δεν έχει χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν από τρομοκράτες ή ομάδες αντιεξουσιαστών, αλλά προκαλεί συνειρμούς στους αστυνομικούς σχετικά με τον ρόλο που πιθανόν να διαδραματίζουν στα τελευταία ακραία γεγονότα αλλοδαποί και συγκεκριμένα Αλβανοί «κουκουλοφόροι». Αφενός διότι διαπιστώνεται ενεργός συμμετοχή τους στα πρόσφατα επεισόδια (ορισμένοι μάλιστα ηγούνται γνωστών ομάδων κουκουλοφόρων) και αφετέρου διότι κύρια πύλη εισόδου των Καλάσνικοφ στη χώρα θεωρείται η γειτονική Αλβανία.


Γνήσιος απόγονος του Μαλάμη
Κάποιοι «καταλαμβάνουν τα Ιδρύματα και τα κάνουν κέντρα για μολότοφ και καταστροφές στα κέντρα των πόλεων», κατήγγειλε ο πρόεδρος της ΚΝΕ και βουλευτής του ΚΚΕ, Γιάννης Πρωτούλης, λίγο μετά τη συνάντηση που είχε με τα μέλη της Πρυτανείας του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου.

Ρε σύντροφοι! Ξεκινήσατε επιχείρηση εξόδου χωρίς να μας το πείτε;
Η ανακοίνωση λίγες ώρες αργότερα της επιτροπής κατάληψης του Πολυτεχνείου, όπου δήλωνε «κάτω τα χέρια από το άσυλο, το άσυλο ανήκει σε όλο το λαό», αναιρούσε το κλίμα αποκλιμάκωσης που είχε αρχίσει να διαφαίνεται από το βράδυ της Κυριακής, οπότε και οι ίδιοι οι καταληψίες του ιδρύματος άλλαξαν τους όρους των πολυήμερων διαβουλεύσεων με τη διοίκηση δηλώνοντας πως θα αποχωρήσουν. Αλλωστε ήδη είχε ξεκινήσει η επιχείρηση εξόδου των καταληψιών και από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο, λίγα τετράγωνα πιο πέρα.

Ευτυχώς που δεν παίρνουν πρωτοβουλίες! Θα' πεφταν οι σφαίρες σαν το χαλάζι...
Τη «σύγχυση ενός νεαρού αστυνομικού» της Αθήνας, του 25χρονου Φαίδωνα που υπηρετεί στα ΜΑΤ, φιλοξένησε η γαλλική «Figaro», αναδεικνύοντας το συναίσθημα της «ντροπής που τον βασανίζει».
Αν και «ενθουσιασμένος» αρχικά με το επάγγελμά του, ο Φαίδωνας άλλαξε γνώμη, «σοκαρισμένος από τον χαμό του Αλέξανδρου», όπως γράφει η εφημερίδα. Δουλεύει 14 ώρες την ημέρα, αλλά δεν είναι η κόπωση τόσο που τον απασχολεί όσο η δυσκολία του να ακολουθήσει τις αντιφατικές εντολές των ανωτέρων του. «Δεν ξέρουμε», λέει στη «Figaro», «αν θα πρέπει να πετάξουμε δακρυγόνα, πότε και σε ποιον. Μας λένε να τρέξουμε για να φοβίσουμε τους ταραξίες και μετά να τρέξουμε για να προστατευτούμε. Μας πετούν μολότοφ, μπογιά, πέτρες, πορτοκάλια και γιαούρτια. Το πιο δύσκολο είναι ότι δεν μπορούμε να πάρουμε πρωτοβουλίες. Από την άλλη, είναι φυσιολογικό αυτό, γιατί και το παραμικρό σφάλμα μπορεί να βάλει φωτιά».

Η κοινωνία του Θεάματος
«Αν δεν υπάρχει βίντεο, δεν υπάρχει ξυλοδαρμός και βία της αστυνομίας». Αυτή την εκπληκτική απάντηση έδωσαν οι αρμόδιοι της ΕΛ.ΑΣ., απαντώντας σε στοιχειοθετημένη καταγγελία Βρετανού επιχειρηματία στο BBC για ξυλοδαρμό ειρηνικών διαδηλωτών από αστυνομικούς στο Γκάζι, τα ξημερώματα της 14ης Δεκεμβρίου 2008.

Προσοχή! Οι αλήτες ρουφιάνοι δημοσιογράφοι είναι ανάμεσά μας και στις συνελεύσεις
Στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο αποφάσισαν να συνεχίσουν έως και αύριο την κατάληψη, αλλά υπήρχαν και άτομα που εξέφρασαν την απόφαση να φύγουν.

Χυδαίοι καλλιτέχνες σε "φαρσική εκδοχή"
Κάπως έτσι ξεκινά το κείμενο διαμαρτυρίας που υπογράφουν οι συγγραφείς Απόστολος Δοξιάδης, Τάκης Θεοδωρόπουλος και Πέτρος Μάρκαρης με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα στους δρόμους και τα θέατρα της Αθήνας. Και συνεχίζουν: «Η βίαιη διακοπή της πρεμιέρας της Νέας Σκηνής του Εθνικού Θεάτρου, καθώς και άλλες αντίστοιχες αυτο-αποκαλούμενες “παρεμβάσεις” που την ακολούθησαν […] δεν είναι παρά η φαρσική εκδοχή των κατά πολύ τραγικότερων καταστροφών σε σπίτια, σχολειά, πανεπιστήμια, γραφεία και μαγαζιά Ελλήνων πολιτών […] αμφισβητώντας ανενδοίαστα την ουσία της ίδιας της δημοκρατίας, με την επίθεση στην καρδιά της, που είναι η ελευθερία της σκέψης, του λόγου και της έκφρασης, που αντιπροσωπεύει η τέχνη.


Το τρίτο μάτι της κατάληψης


Και μια ανακοίνωση:

23/12

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ «ΕΠΙΤΑΧΥΝΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΝΙΩΝ»

Η κατάληψη «Επιταχυντής Ελευθερονίων», στα πλαίσια της επανοικειοποίησης
της καθημερινότητας μας στο πανεπιστήμιο και της συλλογικής και
αυτοοργανωμένης δημιουργίας, είναι ένας ανοιχτός κοινωνικός χώρος που
φιλοξενεί εργαστήρια και εκδηλώσεις σχετικά με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας
(κατασκευή D.I.Y. ανεμογεννήτριας), επαναχρησιμοποίηση υλικών (από παλιά
αυτοκίνητα, τηλεοράσεις κλπ), αυτομόρφωση (αυτοοργανωμένα μαθήματα στα
πλαίσια της ελευθεριακής εκπαίδευσης).

Στα γεγονότα των τελευταίων δύο εβδομάδων δεν έχουμε μείνει αμέτοχοι, γι’
αυτό και η συλλογικότητα έχει αναστείλει τις δραστηριότητές της.

Ο πυροβολισμός τα ξημερώματα στις 23/12 στο Γουδή δεν σχετίζεται με το
εγχείρημα και τους ανθρώπους που το αποτελούν.


ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ



http://eleftheronio.org

contact@eleftheronio.org

Μέιλ που λάβαμε

Ερχομαστε στο ιδιο μερος.
Ερχομαστε απο διαφορετικα μερη.
Βρισκομαστε στον ιδιο κοσμο.
Μα ολοι μεσα μας κουβαλαμε κοσμους διαφορετικους.
Δε ξερω ποσο μοιαζουνε οι κοσμοι μας, αν θα συνταχθουν ή θα συγκρουστουν.
Μα μεσα απο την κουβεντα με αφηνεις να δω λιγο απο το δικο σου κοσμο.
Μαθαινω για πολλους κοσμους και ο κοσμος που κουβαλαω μεσα μου αλλαζει.
Συνδιαμορφωνουμε μια πυρινη σφαιρα, αυτη που θα καψει αυτον τον ιδιο για ολους κοσμο.
Γιατι κανενας μας δεν τον γουσταρει.
Εμεις οι ιδιοι με Λογο και Δραση ειμαστε μεσα στη σφαιρα.
Σαρωνουμε και καιμε.
Και μενουν μονο σταχτες απο αυτον τον κοσμο. Αυτος ο κοσμος ηταν βραχνας. Ηταν μια μαζικη αυταπατη.
Και θα ερθουμε ο καθενας πανω στις σταχτες, να πατησουμε για να ξεγυμνωθουμε.
Να φανουν οι κοσμοι που τοσο καιρο μεγαλωνανε μεσα μας, να τολμησουν χωρις ορια.
Θα εχουμε μαχες, ανακωχες και συμμαχιες.
Θα καταστραφουμε απροστατευτοι.
Θα γεννηθουμε ξανα χωρις δεσμα.
Θα ειναι ολα φυσικα απροβλεπτα-αυτοκαταστροφικα και δημιουργικα.

Ετσι λεω θα ειναι η κοινωνικη απελευθερωση. ΡΙΣΚΟ

Αφίσα από Ιωάννινα

Αφίσα από Ισπανία

Ραδιοφωνική εκπομπή της κατάληψης της ΑΣΟΕΕ (18/12/08)

Στο παρακάτω link βρίσκεται η τελευταία εκπομπή της κατάληψης ΑΣΟΕΕ, στις 18 του δεκέμβρη στον 98fm.
Θα ανέβουν και οι άλλες που λείπουν , στις 16 και 17 δεκέμβρη

http://www.upshare.net/download.php?id=CEF84B8E11&setlang=en

Ανακοίνωση από την κατάληψη του Πολυτεχνείου

Ενώ διεξαγόταν συνέλευση στο κατειλημμένο Πολυτεχνείο σχετικά με την ολοκλήρωση του εγχειρήματος της κατάληψης, με κριτήρια ου αφορούν τον αγώνα και τους τρόπους συνέχισής του, προστέθηκε ένα ακόμα στοιχείο: Η απαίτηση του υπουργείου Εσωτερικών και της αστυνομίας, η οποία μας μεταφέρθηκε από πλήθος πολιτικών και πανεπιστημιακών παραγόντων, να αποχωρήσουμε άμεσα, διαφορετικά θα γίνει εισβολή της αστυνομίας.

Με βάση και αυτό το νέο στοιχείο, η απάντηση των καταληψιών που παραμένουν στο χώρο, είναι ότι το Πολυτεχνείο δεν ανήκει στο υπουργείο Εσωτερικών και στην αστυνομία, δηλαδή στους δολοφόνους του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου και τόσων άλλων ανθρώπων, για να τους το παραδώσουμε. Το Πολυτεχνείο ανήκει στους αγωνιζόμενους και θα αποχωρήσουμε από αυτό όταν το αποφασίσουμε εμείς, όχι με εκβιασμούς και τελεσίγραφα, αλλά αποκλειστικά και μόνο με κινηματικά κριτήρια, με κριτήρια του κοινωνικού αγώνα.


NO PASARAN!


Κατάληψη Πολυτεχνείου

23/12/08

Βεδουίνος όσο θέλετε! Πολίτης ποτέ_eng

«Έχοντας µέσω των τελευταίων έργων µας κάνει εµφανές στον κόσµο πόσο εκτιµούµε την ελευθερία,

δεσµευόµαστε πια µε αµοιβαίο χρέος να κάνουµε ό,τι µπορούµε ώστε να αποτρέψουµε την επιστροφή στην σκλαβιά»

(Levellers, συµφωνία του λαού, αγγλική επανάσταση 1647).

Ας κοιτάξουµε πέρα από τα δακρυγόνα, τα γκλοµπ και τις κλούβες: η επιχείρηση την οποία διεξάγουν τα αφεντικά από το βράδυ του Σαββάτου δεν αποτελεί απλά έναν συνδυασµό καταστολής και προπαγάνδας, µα εφαρµογή µιας σειράς από µεθόδους επαναδιαπραγµάτευσης της κοινωνικής ειρήνης και συναίνεσης.

Από το κκε που βλέπει στους εξεγερµένους υποχείρια του συριζα και της cia ως τον πάγκαλο που γκρινιάζει πως η αθήνα µοιάζει µε πόλη του ανατολικού µπλοκ, µε τους δρόµους άδειους από καταναλωτές και από τον µητροπολίτη θεσσαλονίκης που εκλιπαρεί το ποίµνιο να πάει για ψώνια ως την δεθ που υπόσχεται δωρεάν παρκινγκ σε όσους κατέβουν στο κέντρο της πόλης για τις χριστουγεννιάτικες αγορές, όλα αφορούν έναν κοινό στόχο. Την διαδικασία διαµεσολάβησης από τον κυρίαρχο λόγο της σχέσης ανάµεσα στα υποκείµενα της εξέγερσης αλλά και της σχέσης των εξεγερµένων µε τα ευρύτερα κοινωνικά κοµµάτια στα οποία αναφέρονται. Την διαδικασία επιστροφής στην οµαλότητα της δηµοκρατίας και των εµπορευµάτων. Έτσι, η επόµενη µέρα της εξέγερσης, που τυχαίνει να συµπίπτει µε µια νεκρή φιέστα καταναλωτών όπως είναι τα χριστούγεννα, επενδύεται µε την απαίτηση να γιορταστεί ως τέτοια πάση θυσία, όχι απλά για να γεµίσουν κάποια παγκάρια, µα για να επιστρέψουµε στους τάφους. Η επόµενη µέρα είναι η απαίτηση των νεκροζώντανων να µην τους ενοχλήσει τίποτα στον αιώνιο ύπνο τους. Είναι ένα moratorium, µια ανακωχή που νοµιµοποιεί ό,τι διακυβεύτηκε στην εξέγερση. Είναι η ενεργητική διεκδίκηση του δικαιώµατος κάποιων να γιορτάσουν επί πτωµάτων την κενότητα του θεαµατικού τους κόσµου, του κόσµου µιας ήσυχης και ειρηνικής ζωής. Και δεν υπάρχει κεντρικότερο όπλο στα χέρια των στρατηγών αυτού του πολέµου από την επίκληση της απολύτου άχρονης ιδέας, της δηµοκρατίας.

Ο λόγος-για-την-δηµοκρατία ο οποίος αναπτύσσεται πλέον όλο και πιο πυκνά από τους δηµαγωγούς της αταραξίας έχει στόχο το κοινωνικό φαντασιακό, το συλλογικό πεδίο διάθρωσης των επιθυµιών, των φόβων και των ενορµήσεων. Εκεί δηλαδή όπου διεξάγονται αόρατα οι διαδικασίες που µπορούν να εγγυηθούν ή να διασαλέψουν την τάξη και την αλήθεια της. Όλοι γνώριζαν πολύ πριν την δολοφονία του Αλέξη πως από τα βατοπέδια µέχρι τη ζαρντινιέρα, κι από τις υποκλοπές µέχρι τον νόµο-πλαίσιο, η ολιγαρχία του κεφαλαίου έχει παραιτηθεί από κάθε προσπάθεια να µοιάζει δηµοκρατική ακόµα και µε αστικούς όρους. Μα αυτό δεν είναι, ούτε εδώ ούτε πουθενά, κάτι που ανησυχεί τα αφεντικά. Διότι ακριβώς αυτή η διαρκής προβληµατική του καθεστώτος υπό όρους «είναι αρκετά δηµοκρατικό; - είναι πραγµατικά δηµοκρατικό;» αναπαράγει την καπιταλιστική ολιγαρχία η οποία στήνει γύρω της ένα χορό σκανδάλων, µετανοιών, παραιτήσεων, αιτηµάτων και µεταρρυθµίσεων, αποτρέποντας έτσι την αµφισβήτηση όχι της δηµοκρατικής ποιότητας του καθεστώτος, µα την ίδια την δηµοκρατία ως τρόπο οργάνωσης του κοινωνικού. Έτσι σήµερα τα αφεντικά µπορούν ακόµα να επικαλεστούν αυτή την υπέρτατη αξία, αυτό το µηχανισµό αξιοδότησης του πολιτικού, προκειµένου να επιφέρουν την κανονικότητα, την συναίνεση, τον συµβιβασµό. Προκειµένου να αφοµοιώσουν στη σφαίρα της διαµεσολάβησης την γενικευµένη αυθόρµητη οργή πριν αυτή οργανωθεί σε µια επαναστατική προοπτική, η οποία θα σαρώσει κάθε µεσάζοντα, ειρηνοποιό και δηµοκράτη φέροντας µια νέα µορφή οργάνωσης, την κοµµούνα.

Μέσα σε αυτό το ιλαρό κλίµα ενδοσκόπησης και απύθµενα ρηχών αναλύσεων οι έµµισθοι λειτουργοί του ψυχολογικού πολέµου, δείχνουν τους εξεγερµένους ωρυόµενοι: «Αυτό δεν είναι δηµοκρατικό, αυτό περιφρονεί τους κανόνες µε τους οποίους λειτουργεί η δηµοκρατία µας». Δεν µπορούµε παρά να µείνουµε για λίγο άφωνοι µπροστά σε αυτό που µέχρι σήµερα νοµίζαµε ανέφικτο: έστω και µε την πρόθεση να παραπλανήσουν, τα αφεντικά αυτής της χώρας ξεστόµισαν κάτι αληθινό. Περιφρονούµε την δηµοκρατία όσο τίποτα άλλο σε αυτό τον ξεπεσµένο κόσµο. Γιατί τι είναι η δηµοκρατία πέρα από ένα σύστηµα προνοµίων και καταναγκασµών στην υπηρεσία της ιδιοκτησίας και της ιδιωτικότητας; Και τι είναι οι κανόνες της αν όχι οι κανόνες διαπραγµάτευσης της νοµής του δικαιώµατος στο κατέχειν, οι αόρατοι κανόνες της αλλοτρίωσης; Η ελευθερία, η ισονοµία, η ισοπολιτεία, όλες αυτές οι νεκρές ιδεαλιστικές µάσκες δεν µπορούν να κρύψουν το έργο της µορφής τους: την καθολικοποίηση και συντήρηση του κοινωνικού ως µια οικονοµική σφαίρα, ως µια σφαίρα όπου όχι µόνο το τι έχεις παράγει, µα το τι είσαι και το τι µπορείς να κάνεις έχει ήδη αποξενωθεί. Οι αστοί τάζουν, µε φωνή που τρέµει από ευσέβεια: δικαιώµατα, δικαιοσύνη, ισότητα. Και οι εξεγερµένοι ακούνε: καταπίεση, εκµετάλλευση, λεηλασία. Η δηµοκρατία είναι το πολιτικό σύστηµα όπου όλοι είναι ίσοι µπροστά στην γκιλοτίνα του γενικού ισοδύναµου: του θεάµατος-εµπορεύµατος. Το µοναδικό πρόβληµα που απασχόλησε τους δηµοκράτες από τον Κρόµγουελ µέχρι τον Μοντεσκιέ, κι από τον Νταντόν µέχρι τον Λίνκολ είναι το ποια µορφή ιδιοκτησίας είναι επαρκής ώστε να αναγνωριστεί κάποιος ως πολίτης, ποια δικαιώµατα και ποιες υποχρεώσεις εγγυούνται ότι αυτός δεν θα αντιληφθεί ποτέ τον εαυτό του ως κάτι πέρα από ιδιώτη-πολίτη. Όλα τα άλλα δεν αποτελούν παρά ρυθµιστικές φιλολογίες ενός καθεστώτος στην υπηρεσία του κεφαλαίου.

Η περιφρόνησή µας για την δηµοκρατία δεν πηγάζει από κάποιο ιδεαλισµό, αλλά από την πέρα για πέρα υλιστική µας εχθρότητα απέναντι σε ένα κοινωνίκό µόρφωµα όπου η αξία και η οργάνωση περιστρέφονται γύρω από το εµπόρευµα και το θέαµα. Η εξέγερση αυτή ήταν εκ των πραγµάτων και µια εξέγερση ενάντια στην ιδιοκτησία και την αλλοτρίωση. Όποιος δεν κρύφτηκε πίσω από τις κουρτίνες τις ιδιωτικότητάς του, όποιος ήταν στους δρόµους, το γνωρίζει καλά: τα µαγαζιά λεηλατήθηκαν όχι για να µεταπουληθούν τα κοµπιούτερ, τα ρούχα, τα έπιπλα, µα για την ίδια την απόλαυση της καταστροφής αυτού που µας αποξενώνει – της φαντασµαγορίας του εµπορεύµατος. Όποιος δεν καταλαβαίνει γιατί κάποιος αγαλλιάζει στην θέα ενός κατεστραµµένου εµπορεύµατος είναι ή έµπορας ή µπάτσος. Οι πυρές που ζέσταναν τα σώµατα των εξεγερµένων τις µεγάλες νύχτες του Δεκέµβρη ήταν γεµάτες από τα απελευθερωµένα προϊόντα του µόχθου µας, από τα αφοπλισµένα σύµβολα ενός άλλοτε παντοδύναµου φαντασιακού. Απλά πήραµε ό,τι µας ανήκει και το ρίξαµε στις φλόγες µαζί µε κάθε του συνδήλωση. Το µεγάλο πότλατς των προηγούµενων ηµερών ήταν και µια εξέγερση της επιθυµίας απέναντι στον επιβεβληµένο κανόνα της έλλειψης. Μια εξέγερση του δώρου απέναντι στην κυριαρχία του χρήµατος. Μια εξέγερση της αναρχίας της άξιας χρήσης απέναντι στην δηµοκρατία της ανταλλακτικής αξίας. Μια εξέγερση της αυθόρµητης συλλογικής ελευθερίας απέναντι στην εκλογικευµένη ατοµική πειθάρχηση.

_23/12/08

english translation

A Bedouin anytime! A citizen never.

Having by our late labours and hazards made it appear to the world at how high a rate we value our just freedom (…) we do now hold our selves bound in mutual duty to each other, to take the best care we can for the future, to avoid the danger of returning into a slavish condition

- Levellers, An Agreement of the People, 1647

Let’s look beyond the tear gas, the baton sticks and the riot police vans: The operation being conducted by the bosses since December 6th doesn’t comprise a mere combination of repression and propaganda; rather, it is the application of a series of methods aiming to re-negotiate social peace and consensus.

From the communist party, which views the revolted people as puppets of syriza (the euro-left parliamentary party – transl.) and of cia, all the way to socialist party politicians moaning that Athens resembles a city of the Eastern Block, what with its streets empty from consumers. From the archbishop of Thessaloniki, who begs his flock to go shopping and the city’s international exposition offering free parking to christmas shoppers, they all hold a common target: The return to the normality of democracy and consumption. Thus the day after the revolt, which happens to coincide with a dead consumer feast such as christmas, is accompanied by the demand that this must celebrated at all cost: not only in order for some tills to fill up but in order for us all to return to our graves. The day after holds the demand of the living dead that nothing disturbs their eternal sleep no more. It holds a moratorium legitimising the emptiness of their spectacle-driven world, a world of quiet and peaceful life. And the generals of this war hold no weapon that is more lethal than the appeal to that absolute, timeless idea: democracy.

The word-for-democracy, developing as it does ever more densely from the side of the demagogues of calmness, aims at the social imaginary – the collective field of structuring of desires and fears. It aims, in other words, at the field where procedures invisibly take place that can secure or threaten order and its truth. Everyone knew, well before the assassination of Alexis, that the oligarchy of capital had given up on trying even to seem democratic, even by bourgeois terms: economic scandals, blatant incidents of police violence, monstrous laws. Yet this fact is not, neither here nor anywhere else, what might worry the bosses. This is precisely because the constant reproduction of the establishment under such terms (“is it democratic enough? Is it really democratic?”) reproduces the capitalist oligarchy that builds around it a wall of scandals, remorses, resignations, demands and reforms – preventing, in this way, the questioning of (not the democratic qualities of the regime but) democracy as a system of social organising. Hence bosses can still appeal to this higher value today, this axiomatic mechanism of the political, in order to bring us back to normality, consensus, compromise. In order to assimilate the general spontaneous rage in the sphere of mediation before this rage can organise itself into a revolutionary potential which would swoop all and any intermediaries and peaceful democrats – bringing along a new form of organising: the commune.

Amidst this ludicrous climate of shallow analyses the salaried officials of the psychological warfare point at the revolted, howling: “That’s not democratic, that ignores the rules under which our democracy functions”. We cannot help but momentarily stand speechless in the face of what we would until recently have considered impossible. Even if having the intention to deceive, the bosses of this country have said something true: We despise democracy more than anything else in this decadent world. For what is democracy other than a system of discriminations and coercions in the service of property and privacy? And what are its rules, other than rules of negotiation of the right to own – the invisible rules of alienation? Freedom, rights equality, egalitarianism: all these dead ideological masks together cannot cover their mission: the generalisation and preservation of the social as an economic sphere, as a sphere where not only what you have produced but also what you are and what you can do are already alienated. The bourgeois, with a voice trembling from piety, promise: rights, justice, equality. And the revolted hear: repression, exploitation, looting. Democracy is the political system where everyone is equal in front of the guillotine of the spectacle-product. The only problem that concerned democrats, from Cromwell to Montesquieu, is what form of property is sufficient in order for someone to be recognised as a citizen, what kind of rights and obligations guarantee that they will never understand themselves as something beyond a private citizen. Everything else is no more than adjusting details of a regime in the service of capital.

Our despise for democracy does not derive from some sort of idealism but rather, from our very material animosity for a social entity where value and organising are centered around the product and the spectacle. The revolt was by definition also a revolt against property and alienation. Anyone that didn’t hide behind the curtains of their privacy, anyone who was out on the streets, knows it only too well: Shops were looted not for computers, clothes or furniture to be resold but for the joy of destructing what alienates us: the spectacle of the product. Anyone who doesn’t understand why someone delights in the sight of a destructed product is a merchant or a cop. The fires that warmed the bodies of the revolted in these long December nights were full of the liberated products of our toil, from the disarmed symbols of what used to be an almighty fantasy. We simply took what belonged to us and we threw it to the fire together with all its co-expressions. The grand potlatch of the past few days was also a revolt of desire against the imposed rule of scarcity. A revolt of the gift against the sovereignty of money. A revolt of the anarchy of use value against the democracy of exchange value. A revolt of spontaneous collective freedom against rationalised individual coercion.

Μωβ Κουκούλες

αυτο το κειμενο μοιραστηκε στις κινητοποιησεις...

Ο 15χρονος Α. Γρηγορόπουλος εκτελέστηκε εν ψυχρώ το Σάββατο 6/12. Το κύμα οργής και εξέγερσης που ξέσπασε, έφερε ξανά στην επιφάνεια τις λίστες των θυμάτων, της κρατικής τρομοκρατίας και της αστυνομικής βίας. Σ' αυτές τις λίστες προσθέτουμε και τις γυναίκες που σκοτώθηκαν από τα υπηρεσιακά τους περίστροφα με περισσή ευκολία, συνήθως για λόγους τιμής. Υπενθυμίζουμε ότι οι αντιλήψεις «ράμπο» με τις διαπαιδαγωγούνται οι μπάτσοι εμπεριέχουν την βαθιά ανδροκρατική νοοτροπία της «μαγκιάς» και «αρσενικής» επιβεβαίωσης.
Περισσότερες από 20 γυναίκες έπεσαν νεκρές από τους αστυνομικούς συζύγους ή εραστές τους, μετά από το 1980, ενώ στο κενό έχει πέσει το αίτημα των γυναικείων οργανώσεων που, στις 22/3/1990 διαμαρτυρήθηκαν μαζικά έξω από τη Γενική Ασφάλεια Αθηνών και στη συνέχεια τον Άρειο Πάγο, με αίτημα «Όχι άλλες δολοφονίες γυναικών, πάρτε τα όπλα των αστυνομικών». Στην ανακοίνωση εκείνη, αναφερόταν ότι το 10% των ανδρών συζυγοκτόνων είναι άντρες της αστυνομίας, ενώ όπως ξέρουμε το ποσοστό τους στο γενικό πληθυσμό των ανδρών είναι πολύ μικρότερο.
Εμείς σήμερα ξεσηκωνόμαστε όχι μόνο για τα εγκλήματα που θεωρούνται από το πανελλήνιο ως πολιτικά εγκλήματα από αστυνομικούς, αλλά και για το αθέατο έγκλημα της αστυνομίας, ή μάλλον για τα αθέατα εγκλήματα, που τα θεωρούμε εξίσου πολιτικά αφού εκπορεύονται κατευθείαν από αστυνομικούς, και που τιμωρούνται από ελάχιστα έως καθόλου.
Εκτός από τις συζυγοκτονίες, η συμμετοχή αστυνομικών στο δουλεμπόριο των αλλοδαπών γυναικών και το συνεπούμενο μοίρασμα των τεράστιων κερδών από τη μαστροπία είναι ένα καταγεγραμμένο έγκλημα, όχι από το γυναικείο κίνημα μόνο, αλλά ακόμα και σύμφωνα με επίσημες παραδοχές. Και εδώ, όμως, υπάρχει ατιμωρησία. Σε όσα δικαστήρια κι αν κάθησαν στο εδώλιο αστυνομικοί, για συμμετοχή σε κυκλώματα μαστροπίας ή για βιασμούς αλλοδαπών γυναικών, αθωώθηκαν ή απαλλάχθηκαν, συνήθως «λόγω αμφιβολιών», ενώ σε ελάχιστες περιπτώσεις έφαγαν μια πειθαρχική ποινή 6 μηνών για παράβαση καθήκοντος, ή αστρονομικά πρόστιμα των 60 ή 80 ευρώ. Στις περιπτώσεις που κατηγορούνταν για το φόνο της συζύγου τους, οι ποινές ήταν πολύ χαμηλότερες από ότι σε άλλους συζυγοκτόνους.

Βρισκόμαστε στον δρόμο, ενάντια στην καταστολή και την αστυνομική βία, ενάντια στον καπιταλισμό και την κοινωνική εξαθλίωση. Μέσα στο κίνημα νεολαίας και εργαζομένων που ξεσηκώθηκε ενάντια στα εγκλήματα των μπάτσων, αναδεικνύουμε και την αθέατη πλευρά τους, μιλώντας για τα εγκλήματα ή κακουργήματα εναντίων γυναικών ντόπιων ή αλλοδαπών.
Αγωνιζόμαστε κατά της γενικευμένης βίας κατά των γυναικών στην πατριαρχική κοινωνία, και σήμερα ερχόμαστε να υπενθυμίσουμε την αναπαραγωγή, τον πολλαπλασιασμό και τη θεσμοποίησή της από την αστυνομία.
ΑΥΤΗ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΒΡΩΜΑΕΙ ΤΕΣΤΟΣΤΕΡΟΝΗ
ΜΠΑΤΣΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ
μωβ κουκούλες


Φεβρουάριος 2006
Ο συνταξιούχος 58χρονος αστυνομικός Α. Αγγελίδης δολοφονεί στη Βέροια με καραμπίνα τη 45χρονη σύζυγό του και μητέρα δύο ενήλικων παιδιών, τα οποία είπαν ότι πάντα ήταν βίαιος και κτυπούσε τη μητέρα τους. Καταδικάσθηκε ισόβια.
26-02-2005
Ο αστυνομικός Αγγελος Κράδαρης στον Αλμυρό Βόλου δολοφονεί με το υπηρεσιακό του περίστροφο τη σύζυγό του Ζωή Ντόντου και την πεθερά του μπροστά στο 7 μηνών αγοράκι που θα υιοθετούσαν.
21-01-2004
Ο 28χρονος αρχιφύλακας Ευθύμιος Ευθυμίου στα Πατήσια δολοφονεί με το υπηρεσιακό του περίστροφο τη φίλη του Βασιλική Μουστάκα, 22 ετών, σπουδάστρια και μετά αυτοκτονεί. Στο σημείωμά του έγραψε ότι τη σκότωσε για «να μη την πάρει άλλος»
22-05-1999
Ο 29 χρονος αρχιφύλακας Μανώλης Κουκουράκης κατηγορείται ότι σκότωσε την ενός μηνός λεχώνα συζυγό του Αγγελική Ρουσόγλου. Αυτό δεν αποδείχθηκε ποτέ, ο ίδιος επέμεν ότι είναι αθώος και αυτοκτόνησε μήνες μετά.
10-09-1999
Ο 48χρονος αρχιφύλακας Αχιλλέας Παπαδημητρίου δολοφονεί την επίσης αστυνομικό σύζυγό του Αναστασία Ζουμπουρλή, μητέρα τριών παιδιών, τη στιγμή που αυτή έμπαινε στο σπίτι με το αυτοκίνητό της, γιατί «του μίλησε άσχημα».
20-05-1998
νεκρή η 23χρονη Καλλιόπη Κόκκου, η σφαίρα είναι από το υπηρεσιακό περίστροφο του φίλου της (δεν βρήκα άλλες λεπτομέρειες)
26-06-1996
«Τραγωδία στα Γιάννενα: Αστυφύλακας σκότωσε τη γυναίκα του και αυτοκτόνησε» (Ελεύθερος Τύπος, 26/6/1996) (αρχείο δικηγορικού γραφείου Τσιγκρή
Οκτώβριος 1996
Πρώην αστυφύλακας σκοτώνει τη φίλη του αμέσως μετά από συμμετοχή της στην εκπομπή του Μ. Τριανταφυλλόπουλου (από το ΒΗΜΑ) και αυτοκτονεί
Μάρτιος 1996
Ο αστυνόμος Κ. Παπαδόπουλος σκοτώνει τη φίλη του.

Mail: Κάτι γίνεται αυτές τις μέρες

Κάτι γίνεται αυτές τις μέρες· εξέγερση, αντίσταση, παροδική έκρηξη οργής;

Πέρα από το τι και τα αίτια του, σίγουρα γνωρίζουμε την αφορμή: μία δολοφονία, η πλέον ακραία και απαγορευμένη πράξη βίας, από επίσημο χέρι (μισθοδοτούμενο από τους φόρους μας). Όλες τις μέρες των επεισοδίων οι –κοινώς αποκαλούμενοι– μπάτσοι εξακολουθούν να δέρνουν και να πυροβολούν στον αέρα, κατά τύχη χωρίς εξοστρακισμό. Δεν πρόκειται για εξαιρέσεις, μεμονωμένες κρίσεις αμόκ δημοκρατών υπηρετών του λαού κλπ.. Η δράση τους μας είναι γνωστή από πάντα. Υποκρινόμαστε, αλλά ξέρουμε όλοι καλά ότι η αστυνομία, πίσω από τον δημοσιο-υπαλληλισμό, στην βάση της λειτουργεί με όρους κλειστής συμμορίας (διαπλοκή με το παρακράτος και τον υπόκοσμο, έλεγχος και εκφοβισμός της κοινωνίας, αλληλοσυγκάλυψη, επικίνδυνη, παράνομη, προκλητική, αυταρχική συμπεριφορά...).

Είναι πλέον αναγκαία η κατάργηση των ΜΑΤ, EΚΑΜ, YMET κλπ. και ο αφοπλισμός της αστυνομίας. Δεν είναι φυσικά η λύση του προβλήματος. Θα είναι ένα μικρό άμεσο κέρδος, μια μικρή αποκατάσταση και διεύρυνση των ελευθεριών που επιτρέπει μια αστική δημοκρατία.

Μέσα στα πλαίσια της ίδιας της δημοκρατικής σύμβασης η ύπαρξη δυνάμεων καταστολής είναι αδικαιολόγητη. Η ουσία της δημοκρατίας είναι η αγορά (του δήμου), η ελεύθερη συγκέντρωση και διαμαρτυρία, ένα δυναμικό γίγνεσθαι πρώτιστα και όχι η ιερή διατήρηση της τάξης και της ευνομίας (οι αντιλήψεις περί νομιμότητας και οι νόμοι αλλάζουν, δεν ήρθε «το τέλος της ιστορίας»). Η δύναμη της δημοκρατίας είναι η ελεύθερη συμμετοχή και προσχώρηση σ' αυτήν. Η δημοκρατία μόλις αρχίζει να διαφυλάσσει τον εαυτό της έναντι των εχθρών της αυτοαναιρείται. Εχθρός θα μπορούσε να οριστεί ένα μέρος του δήμου που επιδιώκει την ανατροπή της και την αντικατάστασή της από άλλο πολιτικό σύστημα. Σοβαρά τώρα, έχουμε τέτοιο καθεστωτικό πρόβλημα με τους διαδηλωτές; Γιατί τους πατάσσουμε;

Η τελική καταστολή λαϊκών εξεγέρσεων ανήκει πάντα στον στρατό. Κάτι τέτοιο βέβαια μας ανατριχιάζει –αφού ζούμε στην ευρωπαϊκή μεταχουντική περίοδο– αλλά η ίδια η ύπαρξη τέτοιων σωμάτων, ΜΑΤ κλπ. είναι η μεταμφιεσμένη, συγκαλυμμένη και άρα αποδεκτή παρουσία ενός στρατού καταστολής. Οι μονάδες καταστολής διαδηλώσεων είναι ένα κατασκεύασμα της μεταπολίτευσης που σήμερα θεωρείται τελείως αυτονόητο. Δεν είναι δεδομένες· εμείς τις ανεχόμαστε από συνήθεια.

Σε μια συγκέντρωση κανονικών ανθρώπων, «ενεργών πολιτών», πόσο φυσική είναι η παρουσία μιας δύναμης εξωγήινων ρόμποκοπ, και μάλιστα εξ αρχής, πριν δηλαδή τελεστεί ποινικό αδίκημα –αφού ιδεολογικό αδίκημα δεν νοείται– μιας δύναμης που θέτει υπό παρακολούθηση μη παράνομους πολίτες; Μήπως θεωρούνται ήδη ύποπτοι αφού διαδηλώνουν; Και μετά, αφού αρχίσουν οι συγκρούσεις και τα «έκτροπα» –συνήθως λόγω της προκλητικότητας αυτών των θεσμοθετημένων επαγγελματιών της βίας– η εντεταλμένη βία τους είναι αποδεκτή γιατί είναι επίσημη βία; (Ο προβληματισμός εδώ πρέπει να είναι ανάλογος με αυτόν περί της θανατικής ποινής, αφού η εκτέλεση εξομοιώνει τον κακό παράνομο με την καλή νόμιμη πολιτεία). Θεωρείται λογική και θεμιτή η περιστολή των δικαιωμάτων των πολιτών από δυνάμεις «αναγκαίες για να αποτρέπουν και αποκρούουν» τις εκρήξεις βίας –μεγάλων σήμερα– ομάδων παραφρόνων ταραξιών; Στην υπόθεση ότι υπάρχουν ομάδες νεαρών –σκοτεινού υποσυνειδήτου– που τελούν υπό αδικαιολόγητη, αρρωστημένη παράκρουση βίας και καταστροφομανίας, είναι αυτή έμφρων αντιμετώπιση και επίλυση του «προβλήματος»; Πόσο φυσική είναι η ίδια η έκφραση «έγινε χρήση χημικών» (απαγορευμένη μετά τον α΄ παγκόσμιο πόλεμο); Και γιατί να ανεχθώ την από πρόθεση προσωρινή(;) προσβολή της υγείας μου; Γιατί να ανεχθώ ένα σύστημα που προτίθεται να με φοβίσει και συνεπώς με οδηγεί ή στην απόσυρση ή στην σύγκρουση μαζί του;

Η κατάργηση των δυνάμεων καταστολής και η απαγόρευση των μεθόδων τους δεν είναι τώρα ένα σύνθημα «περιθωριακών ομάδων» ή ενός πολιτικού χώρου· είναι ένα μίνιμουμ ζητούμενο των ημερών· και είναι τόσο εφικτή και πιθανή, όσο εφικτό και πιθανό μας φαινόταν πριν ένα μήνα να πάρει φωτιά σε μια νύχτα όλη η χώρα.

Ρ. Α. (ζωγράφος)

ΥΓ. Δεν είναι λίγο αντιφατικό το γεγονός ότι όποτε –αρκετά συχνά απ' ότι φαίνεται– η αστυνομία σκοτώνει, τραυματίζει, παρανομεί, τις έρευνες για την ενοχοποίηση και τιμωρία του θύτη τις κάνει η ίδια η αστυνομία, ο ίδιος φορέας που ανήκουν οι δράστες;

Mail: Κάτω τα χέρια από το άσυλο

Η έννοια του ασύλου εμφανίζεται στην αρχαία Αίγυπτο και Ελλάδα, για να προστατέψει τις διαφορετικές πολιτικές και θρησκευτικές πεποιθήσεις των ατόμων, αφορά μάλιστα και στους εγκληματίες· από το 511 μΧ. υιοθετείται από τον Χριστιανικό κόσμο για τις εκκλησίες, ενώ η θεσμοθέτηση του ασύλου και του ανεξάρτητου πανεπιστημίου για το πανεπιστήμιο της Μπολόνια το 1158 μΧ. και η επέκτασή του, μας εισάγει στην Αναγέννηση και τον σύγχρονο κόσμο. Κάποιοι θέλουν να μας γυρίσουν στον Μεσαίωνα και τους κουκουλοφόρους ιεροεξεταστές;

Αφού η παντελώς αγκυλωμένη πολιτική ηγεσία του τόπου δεν μπόρεσε –ούτε ασχολήθηκε στο ελάχιστο– να ακούσει και να κατανοήσει τους λόγους και τα ζητούμενα της εξελισσόμενης «εξέγερσης» ή «έκρηξης οργής», ήταν αναμενόμενο να καταλήξει στην καταστολή. Όχι μόνο την καταστολή των διαδηλώσεων με τα ΜΑΤ και τα χημικά, αλλά και τελικά του πανεπιστημιακού ασύλου. Η προετοιμασία έχει ήδη αρχίσει με τους ακροδεξιούς και τους σταλινικούς της Βουλής και συνεχίζεται σήμερα με τα συμπληρώματα του συστήματος, διάφορους δημοσιογράφους, αμόρφωτους και ανιστόρητους σχολιαστές δελτίων που προσπαθούν να ρίξουν ένα σύνθημα: «ο παρωχημένος θεσμός του ασύλου»! Είναι παλιά και γνωστή τακτική όπως το «εγκλήματα του κοινού ποινικού δικαίου», όπως όλα τα ξύλινα, βαρετά, και αστήρικτα τσιτάτα που επαναλαμβάνουν όλοι οι ομιλητές στην Βουλή, στην τηλεόραση και τις συγκεντρώσεις, σε μια ατέλειωτη παράσταση ούτε καν πια σοβαροφανή. Δεν ξέρω αν οι μόνιμοι και πιο ηλικιωμένοι οπαδοί τους τα πιστεύουν· πάντως οι νεότεροι, οι αμφισβητίες αλλά και οι αναποφάσιστοι μετακινούμενοι ψηφοφόροι τα θεωρούν πια γελοία και εξοργιστικά.

Τι έχετε να προτείνετε κύριοι στους εξεγερμένους, στους διαφωνούντες, στους διαμαρτυρόμενους; Να σας ψηφίσουν μήπως; Ή προτιμάτε την διαπόμπευση και τον αποκλεισμό τους; Θα ήταν «η οριστική λύση»;

Όποιος έχει άδικο, όποιος δεν μπορεί να αντιπαρατεθεί με διάλογο, όποιος δεν έχει επιχειρήματα, όποιος δεν έχει ιδέες και έμπνευση, αυτός φοβάται το καινούριο, το αντισυμβατικό, την φαντασία που αναπτύσσεται και καταγγέλλει, αυτός δεν συνομιλεί, αυτός καταστέλλει με την βία και την αστυνομία. Αυτός δεν θέλει τον πλουραλισμό απόψεων, αυτός δεν θέλει την δημοκρατία· θέλει μόνο την ακινησία που του εξασφαλίζει την διατήρηση της μικρότερης ή μεγαλύτερης εξουσίας που έχει.

Το άσυλο είναι ακριβώς ένα καταφύγιο του διαφορετικού. Μια κατάληψη δεν είναι άντρο εγκληματιών· είναι πρώτιστα κέντρο αντίστασης στα κατεστημένα, κέντρο διακίνησης ιδεών και προτάσεων, μιας ζύμωσης και έρευνας σύμφυτης με την πραγματική ουσία και τον ρόλο του πανεπιστημίου. Οι πρυτανικές αρχές μίλησαν και δήλωσαν ότι: οι καταστροφές είναι μικρές, ότι αυτές –και όχι εισαγγελείς μέσα από ύποπτα δικονομικά παραθυράκια– είναι οι μόνοι αρμόδιοι και υπεύθυνοι για ένα ελεύθερο πανεπιστήμιο, ανοιχτό και συνδεδεμένο με την κοινωνία. Και ακριβώς αυτό τρέμει το καθεστώς των πολιτικών και των κομμάτων. Έναν ελεύθερο τόπο.

Όμως ότι και να γίνει με το άσυλο, θύλακες αδέσμευτης ανένταχτης σκέψης και δράσης θα υπάρχουν πάντα· και αν καταπατώνται οι θεσμοθετημένοι θα ξεφυτρώνουν πάντα καινούργιοι!

Ευτυχώς για την ανθρωπότητα και τον πολιτισμό.

ΥΓ. Αλήθεια, ο αστυνομικός που είδαμε στα δελτία ειδήσεων να ανταπαντάει προχθές το βράδυ στους «αλήτες κουκουλοφόρους» πετώντας τους πίσω την μολότωφ που του έριξαν, αντιμετωπίζει σήμερα τα κακουργήματα που συνεπάγεται η πράξη του; Μήπως προφυλακίστηκε μαζί με τα ανήλικα; ή τον καλύπτει κι αυτόν το πανεπιστημιακό άσυλο;

Στις 6μμ σήμερα η συνέλευση της κατάληψης ΑΣΟΕΕ

Επειδή πρέπει να συζητηθεί πέραν των άλλων ζητημάτων και η υπόθεση αλληλεγγύης προς τους διωκόμενους-προφυλακισμένους για τα γεγονότα των τελευταίων εβδομάδων, η συνέλευση σήμερα θα ξεκινήσει αυστηρά στις 6μμ και όχι στις 8μμ όπως έχει καθιερωθεί.

Τα κολπάκια των "μικρομαγαζατόρων"

Καταρχήν, σύμφωνα με πληροφορίες από ασφαλιστές, είναι δεδομένο ότι η συντριπτική πλειονότητα των "μικρομαγαζατόρων" θα αποζημιωθούν τα μέγιστα από τις ασφαλιστικές εταιρίες. Η αποζημίωση καλύπτει το κόστος των ζημιών συν το 50% επιπλέον για "εμπρηστικά-τρομοκρατικά χτυπήματα". Δεν υπάρχει μαγαζί στο κέντρο που να μην καλύπτεται από αυτό το καθεστώς ασφάλισης. Χαρακτηριστικό είναι ότι μαγαζιά που δεν έχουν αυτή την κάλυψη ΔΕΝ ΚΑΗΚΑΝ.
Αυτή η θλιβερή κάστα που συνιστά τον εμπορευματικό κόσμο βάζει μπροστά τους εργαζόμενους "που μένουν χωρίς μεροκάματο" για να διεκδικήσει την κοινωνική νομιμότητα επιπλέον αποζημιώσεων. Επικαλείται αυτούς τους ίδιους εργαζόμενους που ξεσκίζει κυριολεκτικά μέσα στα λαμπερά κάτεργα του τριτογενή τομέα. Ανασφάλεια, εντατικοποίηση, ορθοστασία, άθλια μεροκάματα, άθλια ωράρια, κάθε πελάτης και αφεντικό...
Έχουμε και λέμε λοιπόν:΅οι "μικρομαγαζάτορες" εισπράττουν τις παχυλές αποζημιώσεις από τις ασφαλιστικές τους εταιρίες και συνάμα ΔΕΝ πληρώνουν τους υπαλλήλους τους μια και το κράτος μέσω του ΟΑΕΔ έχει αναλάβει τα μεροκάματά τους.
Κανένα έλεος!


Το τρίτο μάτι της κατάληψης

Πιπεράτα αποσπάσματα από τον σημερινό έντυπο τύπο

Ασκήσεις κυνισμού: "Το μεγαλύτερο πρόβλημα αντιμετωπίζουν οι τελειόφοιτοι"...
Σύμφωνα με τις δηλώσεις όσων πανεπιστημιακών έχουν πρόσβαση στα υπό κατάληψη ιδρύματα, ώς τώρα δεν υπάρχουν μεγάλες καταστροφές σε εξοπλισμό (γραφεία, Η/Υ) και αρχεία στο ΕΜΠ, στη Νομική και το ΟΠΑ. Οι καταληψίες έχουν καταστρέψει μάρμαρα και έχουν σπάσει τζάμια, ενώ για να αποκτήσουν πρόσβαση σε χώρους έχουν παραβιάσει πόρτες. Βέβαια, μεγάλες είναι οι επιπτώσεις στη λειτουργία των ιδρυμάτων. Τα μαθήματα έχουν πάει πίσω, με αποτέλεσμα να είναι ορατός ο κίνδυνος παράτασης του εξαμήνου. Το μεγαλύτερο πρόβλημα αντιμετωπίζουν οι τελειόφοιτοι, που έχουν ή θέλουν να προγραμματίσουν τις επόμενες κινήσεις τους.

Έχουν γνώσιν οι φύλακες...
Κύκλοι του υπουργείου Εσωτερικών και Δημόσιας Τάξης έλεγαν χθες ότι «στην περίπτωση επέμβασης της αστυνομίας οφείλουμε να λάβουμε υπόψη όλα τα ενδεχόμενα» αφήνοντας να εννοηθεί ότι σε περίπτωση εισόδου των ΜΑΤ σε υπό κατάληψη πανεπιστημιακό ίδρυμα είναι πιθανό να δημιουργηθούν απρόβλεπτες και ενδεχομένως επικίνδυνες καταστάσεις...

Δεν είναι η έλλειψη οράματος,..οι σφαίρες της αστυνομίας είναι
Τα συμβάντα του τελευταίου δεκαπενθημέρου αποδεικνύουν ότι η χώρα μας βιώνει μια βαθύτατη κρίση θεσμών, που πλέον απειλεί άμεσα την κοινωνική συνοχή. Χωρίς ήθος και αποτελεσματικότητα θα αποδειχθούμε ανήμποροι να ξεπεράσουμε την επελαύνουσα παγκόσμια κρίση. Η έλλειψη οράματος δηλητηριάζει τα νιάτα μας, που δίκαια αγωνιούν για το μέλλον. Ας αναλογιστούμε λοιπόν σε ποιο βαθμό φταίει ο καθένας για την εθνική μας κατάπτωση και μετά ας ασχοληθούμε με το άσυλο.
* Κοσμήτορας της Πολυτεχνικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Οι μπάτσοι είναι αυτοί που δολοφονούν αλλά για την "πανεπιστημιακή κοινότητα" εγκαθιδρύονται μηχανισμοί βίας και φόβου μέσα στις σχολές(!)
Οσο περνούν όμως οι μέρες και η κατάσταση δεν εξομαλύνεται, όσο εγκαθιδρύονται μηχανισμοί βίας και φόβου μέσα στις σχολές, η κοινή γνώμη και η πανεπιστημιακή κοινότητα θα στρέφονται, και δικαιολογημένα, προς μια παρέμβαση της πολιτείας.
Του Παναγη Παναγιωτοπουλου *Λέκτορας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.


Μελετάνε την περίπτωση εποστρακισμού φυσιγγίων κυνηγών από το δάσος της Καισαριανής;
Ερευνες διεξάγει η αστυνομία για τον πυροβολισμό κατά κλούβας των ΜΑΤ, που σημειώθηκε στις 6:00 τα ξημερώματα της Τρίτης στο Γουδή.

Τα αυτονόητα
Όταν επί 14 ώρες η Αστυνομία δεν προβαίνει σε καμία από τις επιβεβλημένες σε τέτοιες περιπτώσεις ενέργειες και όταν βλακωδώς και με απερίγραπτη ανευθυνότητα κάποιοι μέσα από την ΕΛ.ΑΣ. διαρρέουν την πληροφορία ότι ο μαθητής χτυπήθηκε με αεροβόλο, τότε η εντύπωση που δημιουργείται στον καλόπιστο πολίτη είναι ότι η Αστυνομία κάτι ξέρει, αλλά προσπαθεί να το κρύψει.

Επιτομή του "επαναστατικού μικροαστισμού"
Η γ.γ. του ΚΚΕ, εξέφρασε την αποστροφή της για εκείνους που θεωρούν τους βανδαλισμούς, ως εκδηλώσεις λαϊκής εξέγερσης, σημειώνοντας χαρακτηριστικά, πως «αυτό που κάποια κόμματα αποκαλούν «λαϊκή εξέγερση», είναι γελοιοποίηση και εκχυδαϊσμός της λαϊκής εξέγερσης. Η πραγματική εξέγερση θα έχει αφετηρία τους εργάτες, τους μισθωτούς και τη νεολαία. Δεν θα σπάσει ούτε ένα τζάμι. Θα έχει αιτήματα και στόχους, θα έχει πολιτικό σκοπό - δεν θα είναι απλώς αγανάκτηση. Ακριβώς επειδή θα θέλει να κάνει λαϊκή περιουσία ό,τι έχει οικοδομηθεί, θα σεβαστεί τον κόπο του κόσμου: Την καπιταλιστική ιδιοκτησία θα βάλει σαν στόχο, αν βεβαίως λάβει τέτοιο χαρακτήρα».


Επιτομή επανα-αστικού μικροαστισμού
Μια κατάληψη κάποιας σχολής που δεν έχει τη συντριπτική πλειοψηφία των μαθητών ή των σπουδαστών είναι άχρηστη, γιατί στρέφουμε την πλειοψηφία εναντίον μας.
Π.Κοροβέσης


Το τρίτο μάτι της κατάληψης

Λάβαμε: Συμβολική Επίθεση στη Φιλοθέη

συμβολική "επίθεση" στη φιλοθέη και συγκεκριμένα στον χοντρό φουσκωτό άγιο βασίλη που στόλιζε το δημαρχείο και τα γυρω μαγαζιά...

ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΦΕΤΟΣ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΑΝΑΒΟΛΗ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ

Το κείμενο από την ανοιχτή εκδήλωση στην ΓΣΕΕ που καλεί σε πορεία αλληλεγγύης στους συλληφθέντες την παραμονη των χριστουγέννων

ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΦΕΤΟΣ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΑΝΑΒΟΛΗ

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ


Τις τελευταίες ημέρες είναι πλέον εμφανής η συντονισμένη προσπάθεια του κράτους και των ΜΜΕ να κυρήξουν το τέλος των πρόσφατων εχθροπραξιών και την επιστροφή στην ομαλότητα: οι γιορτές έφτασαν, ήρθε η ώρα να ξεχάσουμε τις «μαύρες ημέρες» των συγκρούσεων στους δρόμους, ήρθε η ώρα να καταναλώσουμε χαρούμενοι βοηθώντας τους «κακόμοιρους» μαγαζάτορες του κέντρου, ήρθε η ώρα να γυρίσουμε πειθαρχημένοι στη δουλειά μας και στο μάθημά μας, ήρθε η ώρα να ξεχάσουμε. Είναι η γνωστή καραμέλα όλων των παπαγάλων της εξουσίας όταν έχουν πραγματικά απειληθεί. Όμως εμείς έχουμε χίλιους λόγους να μην ξεχάσουμε, έχουμε χίλιους λόγους να συνεχίσουμε να κατεβαίνουμε δυναμικά στο δρόμο.

Όσοι βρεθήκαμε στους δρόμους τις προηγούμενες εβδομάδες βιώσαμε στο μέγιστο βαθμό την βία από την μεριά της αστυνομίας: εκτεταμένη χρήση χημικών, ξύλο στις πορείες και στους αποκλεισμούς των αστυνομικών τμημάτων, ατελείωτο κυνηγητό, επιθέσεις των παρακρατικών σε μετανάστες και μαθητές... Βιώσαμε την προσπάθεια καταστολής μιας εξέγερσης που έσπασε την βιτρίνα της κοινωνικής ειρήνης, καταστολή που έχει οδηγήσει μέχρι τώρα σε εκατοντάδες συλλήψεις πανελλαδικά. Αυτή τη στιγμή είναι καταρχάς σημαντικό να καταλάβουμε όλοι δύο πράγματα: πρώτον ότι, μέσα σε ένα κλίμα μηδενικής ανοχής, η αστυνομία δεν είναι ο μοναδικός εκφραστής της καταστολής, αντίθετα μπάτσοι, δικαστές και πολιτική εξουσία βρίσκονται σε στενή συνεργασία μεταξύ τους. Η ξεκάθαρα στρατευμένη θέση των δικαστών, οι οποίοι τσακίζουν τους διαδηλωτές την στιγμή που χαϊδεύουν τα αφτιά των αστυνομικών-πιστολέρο, είναι η καλύτερη απόδειξη. Δεύτερον, ότι η καταστολή στοχεύει σε όλους ώστε να μας τρομοκρατήσει, κυρίως όσους συμμετείχαμε ενεργά στις κινητοποιήσεις και τις συγκρούσεις και δευτερευόντως όσους απλά παρακολουθούσαν τα γεγονότα . Μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα των «κατορθωμάτων» των μπάτσων είναι αρκετά για να εξοργίσουν ακόμη και τον «μέσο φιλήσυχο πολίτη»: η σύλληψη και βάναυση κακοποίηση ενός φαντάρου που απλά έκανε την βόλτα του στο κέντρο την ώρα της πορείας, η σύλληψη και προφυλάκιση ατόμου που συμμετέχει στο πρόγραμμα απεξάρτησης 18 άνω απλά επειδή βρισκόταν στο πολυτεχνείο για να παρακολουθήσει εκδήλωση του προγράμματος, η σύλληψη και καταδίκη για κλοπή ενός πακιστανού μετανάστη επειδή είχε «κλέψει» το ίδιο του το κινητό, η καταδίωξη και σύλληψη ενός μαθητή μέσα στην τουαλέτα καφετέριας στο σύνταγμα επειδή συμμετείχε στην πορεία, η σύλληψη και η απαγγελία κατηγοριών σε διαδηλωτές με βάση τον τρομονόμο... όλα αυτά, και πολλά ακόμη, είναι το απαραίτητο συμπλήρωμα του τρόμου ώστε να επιτευχθεί όσο το δυνατόν πιο γρήγορα η επιστροφή στην ομαλότητα της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης. Όλα αυτά, και πολλά ακόμη, δεν πρέπει να τα αφήσουμε αναπάντητα.

Για εμάς είναι αδιανόητο να αφήσουμε στην τύχη τους εκατοντάδες συλληφθέντες παριστάνοντας ότι «δεν συμβαίνει τίποτα». Για εμάς η αλληλεγγύη σε κάθε διωκώμενο αυτής της εξεγέρσης είναι αυτονόητη, η απαίτηση για απελευθέρωση όλων ανεξαιρέτως των συλληφθέντων, ελλήνων και μεταναστών, μαθητών και εργαζόμενων, είναι επιβεβλημένη. Οι συλληφθέντες είναι οι αιχμάλωτοι ενός κοινωνικού αγώνα που ξεκίνησε από την εν ψυχρώ δολοφονία ενός 15χρονου μαθητή και την εναντίωση στην αστυνομική βία και γρήγορα εξελίχθηκε σε μια γενικευμένη κοινωνική σύγκρουση η οποία άνοιξε όλη την βεντάλια των κοινωνικών ζητημάτων. Μέσα στο πλαίσιο του κοινού μας αγώνα οι συλληφθέντες είναι ένα κομμάτι από εμάς.


ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΟΡΕΙΑ

Τετάρτη 24/12, στις 16:00, στο Μοναστηράκι


ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ για την δημιουργία ανοιχτής συνέλευσης αλληλεγγύης στους συλληφθέντες

Σάββατο 27/12, στις 16:00, στο Πολυτεχνείο


Το παραπάνω κάλεσμα προέρχεται από τους συντρόφους και τις συντρόφισσες που συμμετείχαν στην ανοιχτή εκδήλωση, που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 21/12 μέσα στο κατειλημμένο κτίριο της ΓΣΕΕ, με θέμα την οργάνωση της αλληλεγγύης προς τους συλληφθέντες.

Λάβαμε...: Δεν μετρήσαμε τις μέρες

Δε μετρήσαμε τις μέρες.

Μόνο τις ζούσαμε. Και τις ζούμε.

Και όλες αυτές που θα ‘ρθούν θα τις ζούμε διαφορετικά.

Κοιτώ πίσω απ’ τον ώμο μου και βλέπω επιθυμία για ελευθερία,

μιαν ευκαιρία κατάδικιά μας.

Δε θα απογοητεύσουμε κανέναν νέο ιστοριοδίφη δημητρούλα…

Δε θα μάς ξεφυλλίσει η ιστορία, θα είμαστε η ιστορία για πολλά χρόνια.

Κι ας αφήσουμε το ‘σπίτι’ μας για μέρες γιορτάρες,

Θα ‘ναι με το κεφάλι ψηλά, όλο υποσχέσεις για γιορτές διαρκείας.

Γιατί απ’ το ‘σπίτι’ μου θα πάρω μαζί μου

δύναμη, αγάπη, οργή, συντροφικότητα, κι ομορφιά.

Τα άσκημα θα τα πετάξω.

Τίποτα δεν τελειώνει. Ίσα ίσα, τώρα όλα αρχίζουν!

Θα σάς δείξουμε εμείς! Εμείς, οι κολασμένοι εραστές της ελευθερίας.

Οι διασπορείς συνείδησης.

Τό βλέπετε στα μάτια μας και τρέμετε.

μ.

Λάβαμε...: φτιαχνουμε ομαδες...

http://draseisdramatikon.blogspot.com/


φτιαχνουμε ομαδες(μικρες ή μεγαλες / ενοργανες ή ανοργανες) με φιλους , γνωστους,αγνωστους , συμφοιτητες,συναδελφους συντοπητες συν...ανθρωπους και λεμε τα καλαντα. Σε μετρο, σε γειτονιες ,σε εμπορικους δρομους, οσο κραταν τα πνευμονια μας και η αντοχη μας...
Αυτα τα καλαντα:

Καλαντα χριστουγενων 2008

καλην ημεραν αρχοντες
κι ας μην, κι ας μην ο ορισμος τους
διαμαρτυρια κανουμε
κοντρα, κοντρα στο φασισμο τους
οργη γενναται σημερον
απο, απο τη νεολαια
ολοι στους δρομους βγηκαμε
ελα, ελα κιεσυ παρεα
η εξουσια τρομοκρατει
τα μι, τα μιντια φιμωνουν
στα σπιτια μας κλεινομαστε
και μας, και μας αποβλακωνουν
κι η κρατικη καταστολη
μας δε, μας δερνει μας σκοτωνει
με σπρει μας ψεκαζουνε
τα ματ, τα ματ κι οι ασφαλιτες
μα εμεις δε λογαριαζουμε
κι αυτοι, κι αυτοι μας λεν αλητες
Καλα χριστουγενα λοιπον
αλλα, αλλα να μην ξεχναμε
για οσα ονειρευτηκαμε
για αυτα, γιαυτα μας πολεμανε!

και του οχι-αλλο-πια!

(προφανως, την οποια δημιουργικη αλλαγη και προσομοιωση των στοιχων απο την καθε ομαδα, την αποφασιζει η καθε ομαδα!!) (αρκει να βγαινει το νοημα)

κιαν καποιος γουσταρει εξτρα τραγουδακι,
οριστε:

ω ελατο, ω ελατο, τι ωραια που αρπαζεις
οταν δεν εισαι παρνασσο
οταν δεν εισαι παρνηθα
στο συνταγμα, στο συνταγμα, τι ωραια που αρπαζεις
μπατσους γεματο στα κλαδια
κι η διμοιρια στη σειρα
ω ελατο, στο συνταγμα, τι ωραια που αρπαζεις
Βρε θα σε καψω μια βραδια
κιας εχει μπατσους στα κλαδια
ω ελατο, ω ελατο, δε θα μου τη γλιτωσεις

Ποίημα που μας στάλθηκε με μήνυμα

Μιλώντας για δακρυγόνα...
Η ανάσα της πόλης
μύριζε στάχτη.
Θρύψαλα τζάμια

στου δρόμου τα βλέφαρα.

Άνοιξε ένας φωταγωγός

στη φυλακή της βιτρίνας.

Άνοιξε τρύπα

να φωνάξουν τα σπίτια,

βοήθεια.

Να μιλήσουν οι άνθρωποι!

Να μαρτυρήσουν οργή.

Μέρες Δεκέμβρη

κι επιτέλους οι άνθρωποι

δάκρυσαν.

Γιατί δακρύζουν οι πόθοι

όταν κερδίζουνε χώρο.

Συγκινούνται τα μάτια

όταν τα κεφάλια σηκώνονται.

Από τη Ν. Σμύρνη

Ο Ελεύθερος Γαλαξίας συμμετέχει στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο της
Τρίτης 23/12 στις 14:00 στα Προπύλαια

Επόμενη Γενική Συνέλευση του Ελεύθερου Γαλαξία την Τετάρτη 24/12 στις
6 το απόγευμα.

Νέα από το Πολυτεχνείο

[8.20μμ]
Στο Πολυτεχνείο υπάρχει αρκετός κόσμος που απ' ότι φαίνεται όσο περνά η ώρα θα πληθαίνει. Η προγραμματισμένη συναυλία δεν έχει αρχίσει ακόμη.

[9.30]
Η συναυλία ξεκίνησε. Αρκετός κόσμος. Ο χώρος είναι προσβάσιμος...Είσοδος από την Πατησίων.

[00.15]
Πριν από λίγο ξεκίνησε να παίζει το τελευταίο συγκρότημα (javaspa). Γύρω από το Πολυτεχνείο υπάρχει ησυχία. Εξακολουθεί να υπάρχει αρκετός κόσμος. Μετά το πέρας της συναυλίας έχει οριστεί συνέλευση των καταληψιών.

Από το Παρίσι_fr.el.

κείμενο ανάληψης ευθύνης από συντρόφους στο Παρίσι οι οποίοι στις 20 του μήνα μπλοκάρανε ατμ 30 περίπου τραπεζών σε ευυπόληπτες συνοικίες (καρτιέ λατέν κλπ) σε ένδειξη αλληλεγγύης.

En solidarité avec les emeutiers grecs

Le samedi 20 décembre 2008, journée internationale de solidarité avec les émeutiers grecs, nous avons saboté les distributeurs de billets d'une trentaine de banques à la soude, les rendant inutilisables et irréparables.

En ce samedi d'achats de noël, nous avons pu emmerder les bourgeois du quartier latin et de St Germain des prés, les empêchant de retirer le fruit premier de l'exploitation; l'argent. Et surtout, nous avons forcés les banques à remplacer leurs distributeurs, occasionnant des milliers d’euros de dégâts.
Ainsi, nous avons tenu à manifester notre solidarité active avec ceux et celles de Grèce, qui attaquent les mêmes banques à coup de cocktail Molotov et autres engins incendiaires, car les conditions de l’exploitation sont les mêmes, ici, là-bas, partout où se trouve le Capital.
C’est aussi pour montrer qu’avec un peu d’imagination, de soude et d’eau, on peut faire très mal à nos ennemis irréconciliables. La technique peut être facilement reproduite et diffusée à grande échelle. A bon entendeur…

« Dépêche-toi d’attaquer le capital avant qu’une nouvelle idéologie ne le rende à nouveau sacré. »
Alfredo M. Bonanno. 1977.

Des anarchistes.

Αλληλεγγύη στους συγκρουόμενους έλληνες

Το Σάββατο 20 Δεκεμβρίου 2008, ημέρα διεθνούς αλληλεγγύης στους έλληνες που συγκρούονται, σαμποτάραμε μηχανήματα ανάληψης χρημάτων (ΑΤΜ) τριάντα περίπου τραπεζών χρησιμοποιώντας σόδα, καθιστώντας τα άχρηστα και μη επανορθώσιμα.

Αυτό το Σάββατο των χριστουγεννιάτικων αγορών επιτύχαμε να βάλουμε σε μπελάδες τους αστούς του Καρτιέ λατέν και του St Germain des prés εμποδίζοντάς τους να κάνουν ανάληψη του πρωταρχικού καρπού της εκμετάλλευσης: του χρήματος. Και κυρίως αναγκάσαμε τις τράπεζες να αντικαταστήσουν τα ΑΤΜ προκαλώντας ζημιές χιλιάδων ευρώ.

Εκδηλώσαμε με αυτόν τον τρόπο την ενεργή αλληλεγγύη μας σε αυτούς κι αυτές από την Ελλάδα που επιτίθενται στις ίδιες τράπεζες με μολότοφ κι άλλους εμπρηστικούς μηχανισμούς καθώς οι συνθήκες εκμετάλλευσης είναι ίδιες και εδώ, και εκεί κάτω, και οπουδήποτε υπάρχει Κεφάλαιο.

Η κίνηση έγινε επίσης για να δείξουμε ότι με λίγη φαντασία, σόδα και νερό μπορούμε να επιφέρουμε μεγάλη ζημιά στους εχθρούς μας. Η συγκεκριμένη τεχνική μπορεί εύκολα να αναπαραχθεί και να διαδοθεί σε ευρεία κλίμακα. Ο νοών νοείτω...

«Βιάσου να επιτεθείς στο κεφάλαιο πριν μια καινούρια ιδεολογία το καταστήσει ξανά ιερό.»

Alfredo M. Bonanno. 1977

αναρχικοί

Λάβαμε..: Kill you idols

Λάβαμε από Θεσσαλονίκη:...Κάποιοι/ες που συμμετείχαν στην συνέλευση στους Ταξιάρχες (βοήθεια μας)

Από τον εξοστρακισμό στον εξορκισμό.

Λίγα λόγια για την υποτιθέμενη κατάληψη στην Εκκλησία των Ταξιαρχών στην Άνω Πόλη. Χθες το απόγευμα 21/12 η ανοιχτή συνέλευση κατοίκων Άνω Πόλης αποφάσισε να πραγματοποιήσει την 3η της συνέλευση, λόγω έλλειψης χώρου, στην εκκλησία Ταξιαρχών στην Άνω Πόλη. Επειδή πολλά ακούστηκαν στα ΜΜΕ για κατάληψη, βεβήλωση ιερών σκευών και εκδίωξη πιστών, απαντάμε: -Η συνέλευση έγινε στον προθάλαμο-αίθουσα δεξιώσεων της εκκλησίας, παρουσία του νεωκόρου. -Η λειτουργία του εσπερινού πραγματοποιήθηκε κανονικά χωρίς διακοπή. Δεν διώξαμε κανένα πιστό, ούτε φυσικά τον παπά, ο οποίος μάλιστα αποπειράθηκε να μας εξορκίσει!! -Όσον αφορά στα «ιερά σκεύη που βεβηλώθηκαν», πρόκειται για τα ηχεία που αναμετέδιδαν τον εσπερινό μέσα στην αίθουσα δεξιώσεων τα οποία πολύ απλά αποσυνδέσαμε και παραδώσαμε στο νεωκόρο, χωρίς καμία φθορά. -Δεν πήγαμε με σκοπό να κάνουμε κατάληψη της εκκλησίας, αλλά να συζητήσουμε σ’ ένα χώρο που θεωρείται «ανοιχτός». Οι δύο προηγούμενες συνελεύσεις έγιναν σε εξωτερικό χώρο. Στην πρώτη, ζητήσαμε από τους υπαλλήλους της βιβλιοθήκης Α. Πόλης να μας παραχωρήσουν ένα χώρο για την συνέλευση καιμας παραχωρήσανε την αυλή. Στη δεύτερη, βρήκαμε την βιβλιοθήκη κλειδωμένη, ενώ μας είχαν πει ότι θα είναι ανοιχτή, και έτσι κάναμε τη συνέλευση έξω, στην πλατεία κουλέ καφέ. Οι συνθήκες ήταν και τις δύο φορές πολύ δύσκολες λόγω του κρύου. Πριν την απόφαση για την συνέλευση στους Ταξιάρχες, αναζητήσαμε άλλους δημόσιους χώρους. Τους βρήκαμε είτε κλειστούς, είτε μη διαθέσιμους. Είναι εμφανές ότι στη «δημοκρατία» τους η συνεύρεση ανθρώπων με σκοπό πέρα της ψυχαγωγίας και της κατανάλωσης θεωρείται πράξη παραβατική και για αυτό το λόγο άλλωστε δεν υπάρχουν χώροι που να μπορούν να στεγάσουν μια συνάντηση γειτονιάς. Για μια ακόμα φορά τα ΜΜΕ δημιουργούν κλίμα εκφοβισμού και τρομοκρατίας και παραπλανούν τον κόσμο. Μετά απο μια τόσο «έγκυρη» ενημέρωση, σήμερα το πρωί στάλθηκε διμοιρία των ΜΑΤ για να «προστατεύσει» το ναό!

Να μην πιστεύουμε ό,τι λένε στις ειδήσεις.

Να βγούμε στους δρόμους και στις πλατείες να συνδιαμορφώσουμε την πραγματικότητα μας.

Οι δημόσιοι χώροι ανήκουν σε όλους μας. Να τους διεκδικήσουμε.

Κάποιοι/ες που συμμετείχαν στην συνέλευση στους Ταξιάρχες (βοήθεια μας).

Κατάληψη δημαρχείου Περιστερίου

Σημερα απελευθερωθηκε το δημαρχειο του περιστεριου. www.sdromouperisteriou.blogspot.com

ΤΑΧΥΡΥΘΜΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΙΑ ΑΡΧΑΡΙΟΥΣ - - LE GREC ACCELERE POUR DEBUTANTS

Πιπεράτα αποσπάσματα από τον σημερινό έντυπο τύπο

Άξια η "πόρτα" μας! Λακωνική, περιεκτική και αποτελεσματική...
Πόρτα Θέλουμε να επισκεφτούμε την κατάληψη της ΑΣΟΕΕ. Ανοίγουμε τη σιδερένια πόρτα. Χαιρετούμε τη συντροφιά που κάθεται κυκλικά γύρω από τα υπολείμματα μιας φωτιάς. Κάποια χαμόγελα παγώνουν όταν ακούν «δημοσιογράφος». «Η συνέλευση έχει αποφασίσει να μην απαντάμε σε ερωτήσεις δημοσιογράφων, ούτε να τους επιτρέπει την είσοδο. Οποιος άλλος θέλει να ενημερωθεί μπορεί να έρθει», μας λένε. Μας δίνουν και μερικά χαρτιά. Ψηφίσματα, κείμενα από το «Σύγχρονο Πειραματικό Ινστιτούτο Ανωμαλίας». «Τίποτα και κανένας δεν μας υποχρεώνει να ζήσουμε. Ούτε καν ο θάνατος... Γερνάμε ανάμεσα σε άντρες και γυναίκες δίχως όνειρα».

Τα αυτονόητα!
«Αφησαν και κάηκε όλη η Ελλάδα πρόπερσι και τώρα δες με πόσες διμοιρίες προστατεύουν ένα πλαστικό χριστουγεννιάτικο δέντρο», λέει οργισμένος πολίτης το Σάββατο το απόγευμα στην πλατεία Συντάγματος.

Η αγωνία του μπάτσου πριν την κλ(ή)ίση
«Αυτές τις ημέρες εκλήθη αστυνομικός να κόψει μία κλήση σε ΙΧ αυτοκίνητο που είχε παρκάρει σε θέση δεσμευμένη για τη στάθμευση αυτοκινήτου ατόμου με αναπηρίαστην περιοχή του Παλαιού Φαλήρου.Το πλήρωμα του περιπολικού που πήγε στο σημείο βρέθηκε μπροστά σε έναν άνθρωπο έξω φρενών,ο οποίος τους έβριζε για τον θάνατο του 15χρονου και ταυτόχρονα γιατί άφησαν να καεί η Αθήνα.Ηταν ο οδηγός που είχε σταθμεύσει παράνομα. Μάλιστα στο πλευρό του έσπευσαν και άλλοι περίοικοι,που χωρίς να ξέρουν γιατί είμαστε εκεί άρχισαν και αυτοί να μας βρίζουν» περιγράφει αστυνομικός που βρέθηκε στο σημείο.

Ευχαριστούμε για τα κοπλιμέντα
οι κινήσεις των νέων αιφνιδιάζουν και οι συγκρούσεις σοκάρουν. Είναι η γενιά που βρίσκεται αυτές τις ημέρες στους δρόμους αλλιώτικη, δεν έχει καμία σχέση με τις αριστερές, τις αριστερίστικες ή ακόμη και με τις αναρχικές παραδόσεις της Μεταπολίτευσης. Εχει δική της γλώσσα, δική της πολιτική κουλτούρα και συμπεριφορά και βεβαίως στηρίζεται στις μοντέρνες τεχνικές της επικοινωνίας, τις οποίες δεν αντιλαμβάνονται καν οι περισσότεροι των φυσικών και ιδεολογικών διωκτών της.

Είδηση από αυτοαποκαλούμενους δημοσιογράφους

Σταμάτησε λίγο πριν τις 7 το απόγευμα της Κυριακής η κατάληψη του κτιρίου της ΓΣΕΕ.Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες οι επικεφαλής των αυτοαποκαλούμενων αριστεριστών παρέδωσαν το κτίριο στα συνδικαλιστικά στελέχη της γενικής συνομοσπονδίας ενώ δεν φαίνεται να έχουν προκληθεί ζημιές στο κτίριο.

Δεν υπάρχει κράτος
Την ώρα που η κυβέρνηση επιδιώκει την αποκλιμάκωση -ακόμα και υποβαθμίζοντας τις συνεχιζόμενες αντιδράσεις της νεολαίας- την ίδια ώρα ανάβει νέο φιτίλι και δυναμιτίζει το πανεπιστημιακό άσυλο.

Πάμε για νέο 89;
Είναι αξιοσημείωτο, πάντως, ότι την ίδια ημέρα η Αλ. Παπαρήγα κατηγόρησε το ΠΑΣΟΚ για διγλωσσία σ’ ό,τι αφορά τους κουκουλοφόρους. Αν και το έπραξε στο πλαίσιο της θεωρίας ότι οι κουκουλοφόροι είναι μέρος της κρατικής καταστολής, η σημειολογία διευκολύνει την κυβερνητική επίθεση.

Άκρως αρνητικό το κλίμα; Υπερβολές...
Ενδεικτικό του τεταμένου κλίματος είναι ότι μόλις προχθές και τα δύο συνδικαλιστικά όργανα της ΕΛ.ΑΣ. (τόσο οι αξιωματικοί όσο και οι χαμηλόβαθμοι) απηύθυναν κοινή έκκληση προς τον αρχηγό της Ελληνικής Αστυνομίας, στην οποία, μεταξύ άλλων, επισημαίνουν ότι: «Ο αστυνομικός είναι υπερβολικά εξουθενωμένος με ψυχική και σωματική κόπωση και καταπόνηση που αγγίζει τα όρια της ανεπανόρθωτης κατάρρευσης, αισθάνεται πλήρως εγκαταλειμμένος με τη διαμόρφωση ενός άκρως αρνητικού κλίματος εναντίον της κοινωνικής υπόστασής του, τόσο ως εργαζόμενου και ως πολίτη, όσο και της οικογένειάς του».

Πού να είχαν και σχέδιο!

Εκτός από αυτά που εφαρμόσθηκαν, κατά καιρούς ακούστηκαν και ιδέες οι οποίες δεν υιοθετήθηκαν. Πλέον χαρακτηριστικές, η πρόταση για χρήση οδοφραγμάτων, στα πρότυπα της γερμανικής αστυνομίας, ή η χρήση σφαιρών με αμπούλες χρώματος, που θα έβαφαν τα ρούχα των εμπλεκομένων σε επεισόδια, δίνοντας δυνατότητα σύλληψής τους αργότερα, στα πρότυπα της μεθόδου που χρησιμοποίησε η βρετανική αστυνομία για να αντιμετωπίσει του χούλιγκαν. Ολα αυτά, όπως παραδέχονται αξιωματικοί της αστυνομίας, δείχνουν την απουσία συγκεκριμένου σχεδίου δράσης που θα ακολουθείται απαρέγκλιτα σε κάθε περίπτωση, με δυνατότητα κλιμάκωσης των αστυνομικών ενεργειών, ανάλογα με την κατάσταση που διαμορφώνεται κάθε φορά

Το τρίτο μάτι της κατάληψης

Λάβαμε μήνυμα...

Να κρατήσουμε τη φλόγα αναμμένη
Αυτός ο Δεκέμβρης έχει κάτι το διαφορετικό. Άφησε να κυλίσει από μέσα
του όσα για καιρό σιγοβράζανε. Οι αιτίες υπήρχαν και ήταν πολλές, το
ποτήρι είχε φτάσει μέχρι πάνω και το μόνο που έμενε ήταν να πέσει η
μοιραία σταγόνα. Άποψή μου είναι ότι ο κόσμος απέφευγε να δει τις
τόσες "σταγόνες" που καθημερινά έσταζαν. Τη φορά αυτή, όμως, δε θα
μπορούσε να γίνει διαφορετικά. Όσο και να μην ήθελε να αντικρίσει την
αλήθεια, οι λόγοι είναι πολλοί και ασχέτως εάν δε μας βρίσκουν
σύμφωνοι μερικές φορές είναι και κατανοητοί, τούτη τη φορά ο δρόμος
δεν είχε γυρισμό. Έπρεπε να διαλέξει την πλευρά με την οποία θα ταχθεί
και το αποτέλεσμα είναι κάτι παραπάνω από ενθαρρυντικό.

Δε θα σταθώ στο ρόλο που διαδραμάτισε ο "χώρος" όλο αυτό το διάστημα
αλλά στο τι κατά την άποψή μου θα πρέπει να γίνει από εδώ και στο
εξής. Αυτή η φλόγα θα πρέπει να μείνει αναμένει από τον "πυρσό" που ο
καθένας μας κρατά στο χέρι του. Απ' όπου κι αν βρίσκεται, με τον
οποιοδήποτε τρόπο κι εάν αυτός επιλέξει. Αυτή η ευκαιρία να
μεγαλώσουμε την ένταση της φωνής μας δε θα πρέπει να πάει χαμένη. Εγώ
βρίσκομαι σε μια μικρή επαρχιακή πόλη όπου τα γεγονότα έφτασαν μέσα
από τις τηλεοράσεις και τις εφημερίδες. Ακόμα κι αν πομπός υπήρξε το
γραφείο τύπου του κράτους μεγάλη μερίδα του κόσμου δεν τσίμπησε. Ο
κόσμος καταλαβαίνει, όπως καταλάβαινε κι όλο αυτό τον καιρό που δεν
έκανε κάτι. Αυτό που έλειπε ήταν η "σπίθα" που θα οδηγήσει στην
έκρηξη. Από τη στιγμή που φτάσαμε στο σημερινό σημείο χρέος όλων μας,
περισσότερο από κάθε άλλη φορά τα τελευταία χρόνια, είναι να
διατηρήσουμε τη φλόγα αναμμένη. Γνωρίζουμε πλέον ότι είμαστε πολλοί
κι ότι μπορούμε να γίνουμε ακόμα περισσότεροι. Υπάρχει ένα κομμάτι της
κοινωνίας που στάθηκε στο πλευρό μας όλο αυτό τον καιρό και το οποίο
είναι το μέλλον μας. Είναι οι εξεγερμένοι νεολαίοι. Ας μην το
απογοητεύσουμε, όπως και τους εαυτούς μας φυσικά.

Ο αγώνας συνεχίζεται...

Τα ζώδια όπως ακούστηκαν στην 6η εκπομπή της κατάληψης ΑΣΟΕΕ

ΤΟΞΟΤΗΣ

Φίλε Τοξότη, αυτός είναι ο μήνας σου, και όλοι έχουμε καταλάβει ότι είσαι μεγάλος/η κωλόφαρδος/η που κάνεις γενέθλια μέσα στην καρδιά των εξελίξεων. Εκτός, βέβαια, αν είσαι μπάτσος, οπότε είσαι κάθαρμα όπως πάντα και δεν θα ασχοληθούμε άλλο μαζί σου (τουλάχιστον όχι εδώ). Αν σε κυριεύει ο φόβος, ήρθε η ώρα να στραφείς προς τους άλλους. Αυτοί θα σου δείξουν το δρόμο. Με το τετράγωνο Άρη-Κρόνου, η Πέμπτη μπορεί να είναι από δύσκολη έως πανηγυρική. Από την ομάδα Μεταφυσικής Ερμηνείας της Εξέγερσης, μία συμβουλή: επειδή είναι γνωστό ότι είσαι παρορμητικός/η, φύλαγε τα νώτα σου και κοίτα μπροστά (και πίσω και δίπλα).



ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ

Θέλεις να πάρεις τα ηνία και να ελέγξεις τους πάντες; Λάθος εποχή ψηλέ/η! Το δεκαήμερο δεν είναι ευνοϊκό για όσους/ες επιδίδονται σε ασκήσεις εξουσίας. Σταμάτα να είσαι καρμίρης/ω και μικρόψυχος/η και φέρε κάτι να μοιραστείς με τους υπόλοιπους/ες στις καταλήψεις. Αν δεν έχεις, απαλλοτρίωσε. Η σύνοδος του Ήλιου με τον Πλούτωνα στο ζώδιό σου σού δίνει την αφορμή να ζήσεις όλα όσα θέλησες και δεν μπόρεσες. Εκτός, βέβαια, αν προτιμάς τη ζεστασιά του καναπέ σου ή την ασφάλεια του λευκού κράνους. Σ' αυτή την περίπτωση, μη χάνεις το χρόνο σου αναζητώντας έγκυρες προβλέψεις. Το μέλλον σου διαγράφεται μαύρο και άραχνο, σαν το δέντρο του Κακλαμάνη.



ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Είσαι τρελαμένος/η, το ξέρουμε και δεν ανησυχούμε. Εκπροσωπείς ένα ζώδιο που φημίζεται για την επαναστατικότητά του, αν και είσαι τόσο τραμπαρίφας/ω που δεν τελειώνεις ποτέ τίποτα. Ήρθε η ώρα να αλλάξεις σύντροφε/ισσα!!! Κάψε πια ολοκληρωτικά αυτό που άρχισες να καις, σήκωσε ολόκληρο το σούπερ-μάρκετ, γράψε αυτό το κείμενο πια, μην τρομπάρεις! Η εποχή για μισοδουλειές παρήλθε ανεπιστρεπτί. Αν πάλι βρίσκεσαι στην πλευρά της καταστολής, ήρθε η ώρα να μιμηθείς τους πραίτωρες της Κομοτηνής: ρίξε κάτω της ασπίδα και τρέξε λεύτερος στους καμένους δρόμους. Είναι η ευκαιρία σου!



ΙΧΘΥΕΣ

Καλή μου κουτσομούρα, μη μασάς με αυτά που σου λένε ότι είσαι εσωστρεφής και ονειροπόλα. Άσε την ασφάλεια του ενυδρείου και πέσε με ορμή στον ωκεανό. Επειδή τείνεις να κάνεις τη βρομοδουλειά και να αφήνεις τους άλλους να καρπώνονται τη δόξα, φτύσε την καθοδήγηση στα μούτρα, πάρε μία πέτρα και σπάσε μία τράπεζα. Μπροστά στο δέος του καρχαρία, να θυμάσαι ότι τα πιράνχας κάνουν τη διαφορά.



ΚΡΙΟΣ

Μας έχεις φάει τα συκώτια με την ανυπομονησία σου ρε φίλε/η! Αφού τώρα γίνονται όλα, τι άλλο θέλεις; Πάψε να γκρινιάζεις για τα πράγματα που δεν γίνονται όπως πρέπει και ανάπνευσε τη στάχτη που αιωρείται (παίζει να 'ναι η στάχτη του γνωστού δέντρου, τι χαρά!), ακόμη κι αν σου φέρνει φτάρνισμα. Αν είσαι μπάτσος, ΕΚΑΜίτης, Ειδικός Φρουρός ή κάτι συναφές, μάθε πως φέτος μεταφέραμε το παραδοσιακό σούβλισμα κατά Χριστούγεννα μεριά, οπότε πάρε τα μέτρα σου (παραιτήσου, αυτομόλησε, πάρε αναρρωτική στην τελική… εμείς δεν μπορούμε να σου εγγυηθούμε τίποτα. Αστρολόγοι είμεθα, όχι θεοί).





ΤΑΥΡΟΣ

Θυμάσαι τη γνωστή ρήση «Ωσάν ταύρος εν υαλοπωλείο»; Ήρθε η ώρα να την κάνεις πραγματικότητα. Άσε την εικόνα του καλού παιδιού, του καλού μαθητή, του καλού φοιτητή. Δεν είσαι ο Brandon Walsh και, εξάλλου, οι τηλεοράσεις σπάσανε, τα δέντρα (του Κακλαμάνη) καήκανε. Επίσης, πρέπει να σου θυμίσουμε ότι η αυτοοργάνωση δεν είναι μαγική, οπότε πλύνε κανένα ταψί, οργάνωσε καμιά συντροφική κουζίνα, κάνε καμιά αφισοκόλληση. Ξεκούνα αγαπητέ/η σύντροφε/ισσα: ο Κρόνος από τον Αιγόκερω σου κουνάει το δάχτυλο. Πιάστο του και δάγκωσέ το.



ΔΙΔΥΜΟΣ



Πότε γλυκιά μου καρδιά θα καταλάβεις ότι πρέπει οι απόψεις σου, οι τοποθετήσεις σου , ειδικά στις συνελεύσεις, πρέπει να είναι συνοπτικές, περιεκτικές και να περικλείουν ένα ρημάδι πρόταγμα, μια θέση ξεκάθαρη, για μια δράση, για κάτι ρε αδερφέ! Έχει μπει ο πλούτωνας στον αιγόκερω κι εσύ αγρόν αγοράζεις. Μπερδεύεις τον κόσμο, μια έτσι μια γιουβέτσι, πρέπει οι θέσεις σου αγαπητέ να είναι συγκροτημένες και διεξοδικές. Αν πάλι είσαι από τους 'άλλους' τους κακούς, συνέχισε έτσι, ρίξε τους στάχτη στα μάτια!



ΚΑΡΚΙΝΟΣ



Άχου το μωρέ! Ας σού πει κάποιος, με τρόπο να μη σε πληγώσει, πως δε μπορούν όλοι να είναι αγαπημένοι, αδελφωμένοι, μια οικουμενική οικογένεια, ειδικά σ' αυτούς τους χαλεπούς καιρούς που ζούμε! Ξέρουμε, καταλαβαίνουμε, πως περιμένεις πώς και πώς να αλλάξει αυτή η κοινωνία, να είμαστε όλοι μες τις αγκαλίτσες και τα χαδάκια, αλλά περίμενε κι εσύ λίγο ρε παρορμητικούλη ανυπόμονο, η ουτοπία βρίσκεται λίγο μακριά ακόμα! Σημείωση: μπάτσος-ματατζής και καρκίνος αναιρούνται αυτόματα, δεν υπάρχει, δεν υφίσταται...αν και έχω εντοπίσει κανάδυο, εσύ ο διμοιρίτης που δεν έδωσες διαταγή να ρίξουν τα χημικά που σκοτώνουν, κι εσύ που γύρισες τη γλώσσα του διαδηλωτή. Νίκησε το συναίσθημα σα μαρμαρυγή… συγγνώμη αλλά δε μας πείθεις με τις καλύτερες των προθέσεών σου, ουστ καρκινόμπατσε!!



ΛΕΩΝ



Χμμ! Ο χρόνος είναι τώρα και ο τόπος είναι εδώ για σένα γεννημένε ηγέτη!! Κατανοούμε πόσο έχεις ρίξει τον εγωισμό σου κατά τη διάρκεια όλων αυτών των συλλογικών δράσεων, αλλά δε μπορείς να κρύψεις την ονείρωξή σου, όταν φαντασιώνεσαι πως είσαι πρωτοστάτης της εξέγερσης στα οδοφράγματα, πως ξεστομίζεις 'εμπρός σύντροφοι!!!' και ορδές αναρχικών ακολουθούν το πρόταγμά σου…! Χαλάρωσε. Και πάνω απ' όλα μην πανικοβάλλεσαι. Κυβέρνησε κατ' αρχάς τα αδύνατα σημεία σου, και άφησε κάναν άλλον να μιλήσει στις συνελεύσεις..

Οι μπατσολέωντες βιώνουν την αυτοπραγμάτωσή τους, μέρες που 'ναι.



ΠΑΡΘΕΝΟΣ



Τι να κάνουμε, στην εξέγερση, άλλοι με κοντάρια, άλλοι με προκηρύξεις, άλλοι με πέτρες και μπουκάλια, όλοι βιώνουν την κατάσταση με τον τρόπο τους και συνεισφέρουν αναλόγως. Εσύ όμως ξέρεις πως η διαχείριση της εξέγερσης στηρίζει τη βιωσιμότητά της, στα αναγκαία καθημερινά μικρά πραγματάκια που ξεκινούν από εμάς και για εμάς! Γι' αυτό, εσύ προτιμάς να έχεις ως πυρομαχικό, τη σκούπα σου και το φαράσι σου, το βετέξ με τη χλωρίνη, για να απολυμαίνονται οι τουαλέτες να μην πάμε οι μισοί από ηπατίτιδα, και να είναι το κυλικείο σε τάξη και ασφαλές από τους αόρατους εχθρούς τα μικρόβια. Ξέρεις εσύ, άσε τους άλλους να σε θεωρούν ρεφόρμα, η αυτοοργάνωση γίνεται πράξη…και είσαι πολύ περήφανος να το αποδεικνύεις καθημερινά.



ΖΥΓΟΣ



Όλη αυτήν την εβδομάδα αναρωτιέσαι: να πάρω το μακρύ κοντάρι ή το κοντό με τη σημαία τη μαυροκόκκινη; να βάλω τη μάσκα τη fullface και από πάνω την αντισφυξιογόνα ή να καθίσω περιφρούρηση; Να τοποθετηθώ υπέρ ή κατά στο να καλέσουμε διμοιρίες έξω από την ασοεε; Είναι λογικό να είσαι μέσα στο δίλημμα αυτές τις μέρες αλλά μη μας σκοτίζεις και το κεφάλι με την αναποφασιστικότητα σου, έλεος ρε παιδιά!



ΣΚΟΡΠΙΟΣ



Ήρθε η ώρα να αποδείξεις σε όλους το δυναμισμό σου μέσα από βίαιες εκλάμψεις, να αποδείξεις ότι δεν είσαι φλώρος, παρόλο που η ποιητική που σε διέπει έχει βάλει άλλου είδους ταμπέλες για το ποιόν σου. Αυτή τη φορά η εκδικητικότητα που σε χαρακτηρίζει σα ζώδιο, έρχεται να πάρει τις πιο δίκαιες μορφές της! Δε συγχωρούμε, δε συνθηκολογούμε, μόνο εκδίκηση! Έμπαινε γιούτσο, κι εμείς μαζί σου!

Μέιλ: Νέες παρεμβάσεις σε παραστάσεις (Αθήνα)

Μετά την χθεσινή παρέμβαση στην πρεμιέρα του εθνικού, σήμερα, η πρωτοβουλία διαφόρων φοιτητών από τις δραματικές σχολές της αθήνας, μέσα από τον κατειλειμένο χώρο της σχολής του εθνικού θεάτρου, αποφάσισε να κάνει μία μεγάλη διαδρομή και να παρέμβει σε περίπου 15 παραστάσεις ...... διακόπτοντάς την ροή τους για περίπου 5 λεπτά και διαβάζοντας ένα κείμενο.
Η όλη δράση ξεκίνησε στις 7.30 το απόγευμα και έληξε περίπου στις 11.30.

Ξεκίνησαν από την σκηνή της Πειραώς 206,στο ύψος της σχολής καλών τεχνών περίπου, ανέβηκαν στην Αθήνα και τελείωσαν με την "επίσκεψή" τους στο θέατρο τέχνης,στη στοά του βιβλίου, περνόντας εν τω μεταξύ από τα μεγαλύτερα θέατρα της μεγαλούπολης.

Τυχαία βρέθηκα να ενώνομαι με την ομάδα των 100 περίπου ατόμων, κάπου έξω από το Παλλάς στο Σύνταγμα και τους ακολούθησα μέχρι το τέλος της πορείας τους.

Είναι μία κίνηση έξω από αυτές που εγώ έχω συνηθήσει να βλέπω.
Είναι μία κίνηση που μπορεί να μην φαίνεται πολύ "δραστική".... παρ' όλα αυτά είχε τεράστια δυναμική και απήχηση.

Δεν ξέρω κατά πόσο μπορεί να ταρακουνήσει το κράτος κάτι τέτοιο...μια φορά τους 2000-3000 ανθρώπους που σήμερα το βράδυ συνάντησαν τα παιδιά αυτά μέσα στα θέατρα σίγουρα τους ταρακούνησε.

Η αποδοχή τόσο από τους ηθοποιούς, οι οποίοι παραχωρούσαν άμεσα την σκηνή στους διαδηλωτές, οσο και από το κοινό, που καταχειροκρότησε σε ολες τις περιπτώσεις την κίνηση αυτή, ήταν μεγάλη.

Ενας χορογράφος χαρακτηριστικά είπε "ελάτε, σας περιμέναμε" και άλλοι ηθοποιοί με αφορμή το γεγονός, κατά την αποχώρηση της ομάδας από τη σκηνή, αφιέρωναν λίγα λεπτά για να μιλήσουν θετικά για την κίνηση αυτή.

Συχνά, μετά την ανάγνωση του κειμένου, το κοινό ήθελε να έρθει σε διάλογο με τα παιδιά, και στις λίγες περιπτώσεις που υπήρχε εκδήλωση εκνευρισμού από κάποιον θεατή, κάποιος άλλος από το κοινό αυθόρμητα τον "έβαζε στη θέση του".

Δεν μπορώ να φανταστώ πιο άμεσο τρόπο επικοινωνίας ενός κειμένου από αυτόν.

Ισως αυτή να είναι μία πρακτική που θα έπρεπε να την εντάξουν περισσότερες ομάδες στις δράσεις τους.

Απόσπασμα από προκήρυξη της συντακτικής ομάδας του περιοδικού "Ανεπίκαιρα" από την Αγία Παρασκευή

Η προκήρυξη αυτή μοιράστηκε σε τέσσερις χιλιάδες αντίτυπα στους δρόμους της Αγίας Παρασκευής, στα πλαίσια των κινητοποιήσεων στο Χαλάνδρι και ως ένθετο στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού. Παραλείπεται εδώ το πρώτο μέρος της προκήρυξης, μια που σ’ αυτό γίνεται τόσο μια πρόχειρη καταγραφή της πληθώρας «μεμονωμένων» γεγονότων αστυνομικής κτηνωδίας των τελευταίων ετών, όσο και μια απόπειρα παρουσίασης του χρονικού της εξέγερσης ως τις 12 Δεκεμβρίου. Κατά συνέπεια, μια ακόμα παράθεση τους σ’ αυτές τις σελίδες περιττεύει.


…ο αναρχικός χώρος ούτε μπορούσε αλλά ούτε και ήθελε να παίξει καθοδηγητικό ρόλο στην αυθόρμητη αυτή εξέγερση. Είναι πραγματικά βλακώδες να πιστεύει, αν το πιστεύει κανείς, ότι οι αναρχικοί ήταν οι μόνοι που συγκρούστηκαν αυτές τις μέρες. Άνθρωποι με εντελώς διαφορετικές κουλτούρες και βιώματα βρέθηκαν στα οδοφράγματα και σε κάθε μορφής διαμαρτυρία.

Όσο πρωτόγνωρη όμως ήταν η συμμετοχή και η εξεγερτική διάθεση του κόσμου, άλλο τόσο εκκωφαντικά προβλέψιμη ήταν η στάση των καθεστωτικών MME, τα οποία ούτε τώρα πρωτοτύπησαν, επιβεβαιώνοντας ξανά και ξανά το συνένοχο, δουλικό, αηδιαστικό τελικά χαρακτήρα τους. Αν ήμασταν στη Γαλλία θα μας αποκαλούσαν εξεγερμένους. Μια πιο ψύχραιμη ματιά θα έκανε αυτονόητη αυτή την υποκριτική τους στάση. Μια ματιά σαν αυτή που παρέχουν τα διεθνή μέσα, τα οποία εντάσσουν την εξέγερση σε ένα συνολικότερο πλαίσιο. Είναι αλήθεια πως αυτοί που έχουν να βγουν από τα γραφεία τους εδώ και πολλά χρόνια είναι αδύνατο να καταλάβουν τι συμβαίνει αυτές τις μέρες και από ποιους. Κάθε προσπάθεια ανάλυσης της ιδιοσυγκρασίας του «κουκουλοφόρου» προκαλεί γέλιο και θλίψη. Γιατί και η γελοιότητα έχει τα όριά της (λέμε τώρα).

Σαν ορκισμένοι θεματοφύλακες του καθεστώτος που είναι λοιπόν, το βράδυ της δολοφονίας έσπευσαν πρώτοι να τη δικαιολογήσουν με τη γνωστή επιχειρηματολογία τους (ο αστυνομικός δεχόταν επίθεση, πυροβόλησε στον αέρα κτλ). Έλα όμως που έξω από την εικονική ζωή τα νέα κυκλοφορούν πιο γρήγορα και έτσι ύστερα από λίγο, αφού απέτυχαν να κουκουλώσουν την υπόθεση, τα γύρισαν, σε μια προσπάθεια τουλάχιστον να μην προκαλέσουν περισσότερο αλλά και να υποκριθούν τους ανθρώπους με αίσθηση του δίκαιου. Το μόνο που κατάφεραν ήταν να έρθουν απλά λίγο πιο κοντά στο Όσκαρ. Οι εξεγερμένες συνειδήσεις που άρχισαν να κατακλύζουν τους δρόμους απέδειξαν ότι η τρομοκρατία των ΜΜΕ μπορεί να σπάσει.
Από την επόμενη μέρα ξαναγύρισαν στο γνώριμο ρόλο τους. Συνεχής αναφορά στις ζημιές και τις κατεστραμμένες περιουσίες. Διαχωρισμός της βίας από τη διαμαρτυρία ανθρώπων (σύμφωνα μ’ αυτούς, σωστή διαμαρτυρία είναι μόνο αυτή που δεν ενοχλεί κανέναν άρα δεν την εισπράττει κανένας). Κατακλυσμός των τηλεοπτικών πάνελ από όλες τις αποχρώσεις της δεξιάς. Υπεράσπιση των αστυνομίας ξανά. Μέχρι και τη φιλολογία περί εξοστρακισμού της σφαίρας επανέφεραν. Εκεί όμως που έκαναν πιο σαφή την αντιδραστική θέση τους στο μέτωπο που άνοιξε ήταν όταν δικαιολόγησαν και βάφτισαν για άλλη μια φορά «αγανακτισμένους πολίτες» τους παρακρατικούς, χρυσαυγίτες και οννεδίτες που επιτέθηκαν στους εξεγερμένους στην Πάτρα, τη Λάρισα και αλλού. Και για την ιστορία (της αποσαφήνισης του ρόλου τους), ο δημοσιογράφος του «Ελεύθερου» Τύπου που φωτογράφησε τον ΜΑΤατζή στην Αλεξάνδρας με προτεταμένο όπλο απολύθηκε.

Είναι κάτι παραπάνω από σαφές πως για εμάς, δεν μπορεί να αποτελεί πρόταση για δράση και πολύ περισσότερο για οργάνωση της κοινωνίας όπως την οραματιζόμαστε η βία προς κάθε κατεύθυνση, οι καταστροφές μικρομάγαζων και το πλιάτσικο σ’ αυτά. Δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά άλλωστε, αφού μια υλική καταστροφή αρχίζει και τελειώνει την ίδια στιγμή και ελάχιστη σημασία έχει, πέρα από συμβολική, για τη συνέχιση του αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση. Εκείνο που είναι σίγουρο όμως είναι πως άσχετα με αυτή την άποψη, η έκρηξη της κοινωνικής οργής εκφράζεται μέσα στα πλαίσια της εξέγερσης, μιας εξέγερσης που ξεπερνά ακόμα και αυτούς που την ευαγγελίζονται και πλέον γίνεται υπόθεση υποκειμένων από όλες τις κοινωνικές και ταξικές διαστρωματώσεις (υπάρχουν και τέτοιες). Υπό αυτές τις συνθήκες και άσχετα με τη γνώμη του καθενός, δεν θα ‘πρεπε να μας εκπλήσει το γεγονός ότι άνθρωποι απαλλοτριώνουν εμπορεύματα, τη στιγμή που η απαλλοτρίωση της εργατικής τους δύναμης δεν τους επιτρέπει τη νόμιμη απόκτησή τους. Παρόμοια μπορούν να ερμηνευθούν και οι καταστροφές. Η εξέγερση εμπεριέχει την οργή. Απλά συμβαίνει.

Το να χρησιμοποιείς τέτοιου είδους αντεπιχειρήματα στην προσπάθειά σου να μειώσεις ή να απονοηματοδοτήσεις τα γεγονότα είναι απλός και ξεκάθαρος λαϊκισμός. Σ’ αυτό το πνεύμα, εναλλακτικά μπορούμε να προτείνουμε να πληρώσουν εδώ και τώρα τις ζημιές στα καταστήματα ο δολοφόνος Επαμεινώνδας Κορκονέας, ο συνεργός Βασίλης Σαραλιώτης και η πολιτική ηγεσία που τους ενθάρρυνε.

Εκείνοι όμως που δεν έχουν κανένα απολύτως δικαίωμα να μιλούν για ζημιές είναι οι εξουσιαστές και οι δημοσιογράφοι – προπαγανδιστές τους. Καταδικάζουν τις μαζικές κλοπές λάπτοπ, ρούχων και γυαλιών και τις καταστροφές μαγαζιών, επικαλούμενοι μάλιστα μέχρι και το εργασιακό μέλλον των εργαζομένων σ’ αυτά. Την ίδια στιγμή, προωθούν νέα μέτρα στην κατεύθυνση της οργανωμένης και νόμιμης ληστείας σε βάρος των μικρομεσαίων για τους οποίους χύνουν ποτάμι τα δάκρυα. Κουκουλώνουν το ένα σκάνδαλο μετά το άλλο. Ρίχνουν στις πλάτες του κόσμου το βάρος για την οικονομική επανάκαμψη των μεγάλων τραπεζών που διέρχονται κρίση στα κέρδη τους. Φροντίζουν αδιάκοπα για την οικονομική εξαθλίωση των εργαζομένων μέσα από εξοντωτικές εργασιακές μεταρρυθμίσεις. Πλουτίζουν. Βαθαίνουν την ταξική αλλά και κοινωνική ανισότητα, αυτήν που γεννά την οργή η οποία δεν θα κάνει διάκριση σε μικρή, μεσαία ή μεγάλη βιτρίνα.

Για αύριο τα πάντα είναι ανοιχτά, όχι μόνο γιατί αυτός ο γλοιώδης λακές Αλέξης Κούγιας ρίχνει λάδι στη φωτιά με τις παρεξηγήσεις και το θέλημα του θεού, όχι μόνο γιατί πάνε να θάψουν και πάλι το θέμα και να ελαφρύνουν τους φονιάδες, την ίδια στιγμή που προφυλακίζουν τους συλληφθέντες αγωνιστές, οι οποίοι πρέπει να έχουν την αλληλεγγύη μας. Αλλά γιατί η αντίσταση έχει χιλιάδες εκφάνσεις και οι επιτιθέμενοι νεολαίοι που σήμερα καταλαμβάνουν τα σχολεία και τις σχολές τους δηλώνουν πως παίρνουν τα πράγματα στα χέρια τους.

Δεν ξεχνάμε, δεν συγχωρούμε.
Περιοδικό «Ανεπίκαιρα»
12/12/2008

για την αναλογία:

‘’για να ξεκινήσουμε, ο ζαπατίσμο δεν είναι μια ιδεολογία ή ένα ολοκληρωμένο δόγμα. είναι μια ... πρόθεση. κάτι τόσο ανοικτό και τόσο εύπλαστο που είναι δυνατό σε κάθε τόπο, ανάμεσα σε κάθε αποκλεισμένο που αναγνωρίζει ένα κοινό εχθρό. ο ζαπατισμο θέτει το ερώτημα: ‘’τι είναι αυτό που μ’ έχει οδηγήσει εδώ;’’, ‘’τι είναι αυτό που μ’ έχει αποκλείσει, που μ’ έχει απομονώσει;’’. και η απάντηση είναι διαφορετική για τους ιθαγενείς στο μεξικό, απ’ ότι είναι για τους ιθαγενείς της βόρειας αμερικής ή για τους μετανάστες στην ευρώπη ή για τα κινήματα αντίστασης στην ασία, ή των μαύρων στην αφρική. σε κάθε τόπο η απάντηση είναι διαφορετική. ο ζαπατίσμο απλά θέτει την ερώτηση και προτείνει πως η απάντηση είναι πληθωρική, πως η απάντηση είναι περιεκτική και πρέπει να είναι ανεκτική και αντιδογματική. προτείνουμε πως όλοι συμπίπτουμε στην απάντηση: είναι η εξουσία, είναι αυτός ο κατευθυνόμενος παγκόσμια κόσμος που καλείται ‘νεοφιλελευθερισμός’. αυτός ο κόσμος παράγει τα ίδια αποτελέσματα για τους ιθαγενείς, τους φοιτητές, τους μαύρους, τους μετανάστες, για τους αποκλεισμένους όλου του κόσμου. αλλά παρότι είναι κοινός ο εχθρός, η απάντηση πρέπει να είναι ισότιμα ανοικτή και περιεκτική, έτσι ώστε κάθε αποκλεισμένη ομάδα να κερδίσει το δικό της χώρο. υπο αυτή την έννοια ο ζαπατίσμο δεν μπορεί να προτείνει τον εαυτό του ως μία ιδεολογία ή ένα δόγμα που δίνει λύση σε κάθε ομάδα. αυτό θα ερχόταν σε αντίθεση με την ουσία του. δεν μπορούμε να προτείνουμε πως κάποια ομάδα, ακόμα και μία τόσο μεγάλη όπως οι ιθαγενείς ζαπατίστας, έχει την λύση στα προβλήματα όλου του κόσμου. η απάντηση πρέπει να δομηθεί από κάθε κοινωνικό κίνημα. ο ζαπατίσμο είναι ανοικτός ώστε ο καθένας να χωράει. όλοι όσοι έχουν αποκλεισθεί από την εξουσία.’’

απόσπασμα από συνέντευξη του subcomandante marcos που κυκλοφορεί στο internet με τον τίτλο Subcomandante Marcos interview. μετάφραση από τους αγγλικούς υπότιτλους.

συντροφικούς χαιρετισμούς.

α.

in Toulouse

Dear friends,

We are a group of anarchosyndicalist. We organized a gathering in Toulouse
in solidarity with the greek insurgents on the 2àth of december.

Here a report of the actions,

Yours in solidarity


Some french anarchosyndicalists

==============================

=======

English summary :

In Toulouse, like a week ago, more than hundred people gathered in
solidarity, circled by a
lot of police forces (plain clothes, political police, officers and anti
riots units fully equiped). But unlike the previous week, the gathering
went good. The french translation of the GSEE declaration has been
distributed around.

The gathering has been joind by 200 workers (unemployed, contracted
workers and workers of the entertainement sector) which are fighting
against the new dole rules. Then the demo went to a Virgin store to occupy
it (the DG of french Virgin branch is the actual CEO of the french dole
organization, together with unionists). The unionist bureaucrats here
weren't very pleased to see the GSEE declaration to be spreaded amongst
the protestors ...

After one our, the people in solidarity with greek insurgents continue
their way (while the others maintained the occupation till closure of the
store), to go to the Italian Consulate (there is no greek one in
Toulouse, and Italians too are on struggle currently !). Then an
anarchosyndicalist read a declaration (see below)

In the same time, in Montauban (small city of 57 000 inhabitants) the
local anarcosyndicalists from CNT-AIT organized a public meeting, and they
distributed hundreds of leaflets (french translation of the GSEE
declaration) to the passer-by.

=============================================


Ce 20 décembre était la journée internationale de solidarité avec les
insurgés grecs.
Comme dimanche dernier 14 décembre, une centaine de personnes se sont
réunies devant l’entrée du métro Jean Jaures samedi 20 décembre à Toulouse
en solidarité avec la population grecque révoltée et contre les assassins
d’Etat, distribuant des extraits de la déclaration de l’assemblée générale
des travailleurs insurgés d’Athènes qui occupent actuellement le bâtiment
de la GSEE. (Le texte ici http://cnt-ait.info/article.php3?id...).

Sous la surveillance trés attentive d’un dispositif policier nombreux mais
trés discret aprés la bavure de dimanche dernier, comprenant des policiers
des Renseignements Généraux (police politique) et des Officiers de Police
Judiciaire (pour procéder aux arrestations si besoin) qui avaient sous
leurs ordres une compagnie de CRS (police anti émeute) en tenue
d’intervention, ce rassemblement s’est déroulé sans incident.

Dans le cortége on entendait "pouvoir assassin" , " toulouse athénes même
combat " , "solidarité, liberté " .........;

Rejoint par près de deux cent chômeurs, précaires et travailleurzs
intermittents du secteur du spectacle en lutte, ils sont partis ensemble
en manifestation dynamique dans les rues commerçantes. Arrivés devant la
mairie les chômeurs, précaires et intermittents en lutte ont bloqué toute
l’après-midi les entrées du magasin Virgin Megastore, le directeur
national de Virgin étant le président actuel de l’Unedic (caisse de
chômage).

Le texte de la déclaration des Travailleurs insurgés d’Athènes, qui
dénonce les manipulation des bureaucrates syndicaux, a été du plus bel
effet chez les "syndicalistes" qui encadraient la manif des intermittents
...

Les manifestants solidaires des insurgés grecs, quant à eux, après être
restés soutenir cette action pendant une heure, sont ensuite repartis en
manifestatiion jusqu’à la place Esquirol, où un compagnon
anarchosyndicaliste à pris la parole sous les fenêtres de l’ambassade
d’Italie. (texte et enregitrement ci dessous)

Au même moment, un autre rassemblement s’est tenu à Montauban, où
plusieurs centaines de tracts ont été distribué pour informer la
population et affirmer la soldidarité des participants avec les insurgés
grecs.

========================

Prise de parole lors de la journée de solidarité internationale contre les
assassins d’Etat à Toulouse
http://anarsonore.free.fr/spip.php?...

Alexandros Grigoropoulos, Alexis. Suite à ta mort, Alexis, le peuple Grec
a laissé éclater sa colère. A travers ta mort, Alexis, tu as fais
s’affirmer le besoin de liberté des grecs. A travers ta mort, Alexis, à
travers l’assassinat dont tu as été victime, le peuple grec a pris une
dose de violence de trop qui agit comme une onde de choc chez tous ceux
qui souffrent des réalités sociales. Si face à la violence des conditions
de vie ; si face à la violence du pouvoir ; si face aux injustices dont ce
pouvoir se rend coupable, le besoin et la nécessité de reprendre les
commandes de vos vies s’imposent à vous les grecs, cette même nécessité et
ce même besoin s’imposent à nous tous par-delà les frontières.

Les peuples n’ont pas besoin de drapeaux. Sauf, peut-être et uniquement,
du drapeau de la liberté. Les peuples n’ont pas besoin de constitution. Le
peuple ! Car, il n’y a qu’un seul peuple, n’a pas besoin de frontières qui
le divisent et qui servent à justifier, aujourd’hui encore, des unions
d’intérêts privés ; qui servent à justifier des unions de pouvoir ; qui
servent à justifier des unions politiques toujours artificielles, et
toujours désastreuses pour nous. Nous pouvons nous passer de tout cela. La
solidarité est la première chose dont nous avons besoin. Si la division du
peuple est l’arme favorite du pouvoir, la solidrité reste notre force.

Tous les problèmes que nous subissons découlent des décisions toujours
prises en notre nom. C’est d’ailleurs, une façon très confortable de nous
en faire endosser la responsabilité tout en nous confisquant notre
autonomie.

Des décisions ! Qui prend les décisions ? Les états ! C’est le pouvoir
politique qui nous impose ces décisions ! Du moins, c’est lui qui avalise
des décisions - clefs en main - exigées par les grosses fortunes. C’est,
en effet, le pouvoir politique qui est coupable de laisser faire les
marchands ; c’est lui qui est coupable de laisser faire les industriels de
la finance ; c’est lui qui se rend coupable de faciliter la tâche et de
laisser les mains libres à cette mouvance glauque que je viens de citer et
qui nous pourri quotidiennement la vie. C’est le pouvoir qui est coupable
des conséquences sociales de tous ces menteurs et en découleront dans un
avenir proche. Nous en avons assez de tous ces menteurs, de tous ces
profiteurs, de tous ces escrocs. Nous en avons assez de tous ces voleurs
qui, par dessus le marché, nous font la leçon de la loi que d’ailleurs ils
ne respectent pas. Nous en avons assez de ces criminels et assassins.

Je souhaite que le nom d’Alexis soit un signe de ralliement de tous ceux
qui luttent. N’oublions pas qu’il est le dernier en date d’une longue
série. Ici aussi, il y a eu des assassinats. Les banlieues s’en
souviennent. Ce qui est particulier dans le cas d’Alexis, c’est qu’il
était un militant, qu’il avait donc des idées, qu’il les proclamait et
qu’il les vivait. Il a, sans doute, été assassiné pour ça, dans un
quartier où les révoltés étaient déjà nombreux.

Mais, pour conclure ce message que je tenait à vous transmettre, je veux
mettre en évidence ce que l’ont tait toujours et qui me semble capital. Ce
n’est pas l’alternance politique qui règlera les problèmes. Ce n’est pas
le toilettage des lois qui arrangera les choses, ni quelques augmentations
de salaire. Ce n’est pas dans la fabrication forcée et imposée d’une
Europe des patrons et des inégalités sociales que se trouve la solution.

Tout cela c’est tourner le dos au vrai problème. Par delà même l’état, par
delà même le pouvoir, c’est le principe même d’autorité qu’il faut
remettre en cause et remettre au centre de la lutte. La prise de pouvoir
quelle que soit la manière dont elle s’effectue ne sert qu’à perpétuer ce
principe. Le principe d’autorité, c’est le principe de domination.

Réfléchissez-y, le pouvoir est coercitif par nature. Nous en avons la
preuve tous les jours.

J’en profite pour interpeller enseignants, étudiant, et les jeunes en
général. C’est là que se trouve le noeud des problèmes. Dans le principe
d’autorité. Ils vous appartient de peser sur la vie publique, libérés de
vos oeillières syndicales et autres pour mener la lutte de façon autonome
et solidaire. Si dès l’âge de treize ans vous êtes pénalement responsables
et condamnables, pourquoi ne seriez-vous pas libres de penser, de refuser
et de peser sur la vie publique ? Pourquoi croyez-vous qu’on s’en prend
encore à l’enseignement qui contient toujours quelques traces post
soixante-huitardes, pour en faire un centre d’endoctrinement libéral et
fasciste.

Liberté d’expression, au sens large ! Liberté d’action ! Liberté tout
court ! Pour quoi faire ? Pour laisser aux générations futures et aux
générations présentes un monde digne de celui qu’elles sont en droit
d’attendre lorsqu’un enfant vient au monde et pour qu’elles n’arrivent pas
dans un immense asile d’aliènés mentaux.

SOLIDARITE dans les luttes !

LIBERTE, EGALITE, JUSTICE !

LIBERTE ! SOLIDARITE !

Enregistré à Toulouse le 20 décembre 2008

Από τη Θεσσαλονίκη

Από το Ίλιον

Επιθετική στάση κράτησαν απέναντι στην κανονικότητα του εορταστικού κλίματος και της Τάξης στις γειτονιές του Ιλίου, 80 περίπου άτομα (αναρχικοί, αντιεξουσιαστές, μαθητές, νεολαίοι) σήμερα το μεσημέρι.

Από νωρίς το πρωί της Κυριακής 21 Δεκέμβρη, στην κεντρική πλατεία Ιλίου στήθηκε μικροφωνική αντιπληροφόρησης για τη δομική δολοφονική κρατική βία, τα εξεγερσιακά γεγονότα του Δεκέμβρη, την αλληλεγγύη στους συλληφθέντες.

Η συγκεκριμένη συγκέντρωση διοργανώθηκε από αναρχικούς στο πλαίσιο των συντονισμένων παρεμβάσεων και πορειών για την παγκόσμια ημέρα αλληλεγγύης στους συλληφθέντες της εξέγερσης.

Έτσι λοιπόν, όσοι κι όσες βρεθήκανε σήμερα το πρωί στην κεντρική πλατεία Ιλίου, αποτρέψανε τη δημοτική εορταστική φιέστα η οποία συμπεριλάμβανε μουσική από μεγαφωνική, ξυλοπόδαρους και magic bus, μια φιέστα του δήμου Ιλίου για την τόνωση της κυκλοφορίας του χρήματος στην αγορά, μια φιέστα που συμβάλλει με τον τρόπο της στην τόνωση της κοινωνικής απάθειας απέναντι στους δολοφονημένους από τις κάνες της δημοκρατίας, την τόνωση της κοινωνικής αποστασιοποίησης από τα εξεγερσιακά γεγονότα των ημερών μας.

Κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης, το δέντρο της πλατείας Ιλίου στολίστηκε με κρεμασμένους μπάτσους, πολιτικούς αρχηγούς, τραπεζίτες, και άλλους ευυπόληπτους συνηγόρους των κρατικών δολοφονιών, της Τάξης και της Ασφάλειας, παρέμβαση η οποία προκάλεσε το ένθερμο ενδιαφέρον των περαστικών και των μικρών παιδιών. Η μικροφωνική έβαλε φραγμό στα χαρμόσυνα κάλαντα, τους επίδοξους και λαλίστατους Αη Βασίληδες, θέτοντας το ζήτημα της κοινωνικής αντίστασης απέναντι στην Εξουσία αλλά και της αλληλεγγύης απέναντι στους εξεγερμένους.

Μετά από τρεις ώρες με πηγαδάκια, κουβέντες και διασταυρώσεις με γνωστούς κι αγνώστους από τις γειτονιές του Ιλίου, συγκροτήθηκε μπλοκ το οποίο και στη συνέχεια πορεύτηκε στο εμπορικό κέντρο.

Κατά τη διάρκεια της πορείας εκδηλώθηκε επίθεση με κόκκινες μπογιές στα λουστρινάτα γραφεία της Νέας Δημοκρατίας ενώ στη συνέχεια σπαστηκαν οι προσόψεις του τοπικού ΟΑΕΔ, οι προσόψεις, οι κάμερες και τα ΑΤΜ τεσσάρων κεντρικών τραπεζών.

Η λάβα αιφνιδιάζει μόνο αυτούς που δε βλέπουν το ηφαίστειο.

2 ΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ 2

Είμαστε εδώ. Και οι λέξεις είναι πραγματικές. Είμαστε. Γιατί το
νιώθουμε. Γιατί νιώθουμε τη ζεστασιά της ζωής. Και τη φωνή της
ελευθερίας να μας φωνάζει από μακριά. Αλλά πιο κοντά από ποτέ.
Γιατί έχουμε σπάσει τα δεσμά που κουβαλάγαμε στα μυαλά μας. Και τώρα
βλέπουμε μόνο μπροστά. Βλέπουμε ένα μαύρο δρόμο γεμάτο από κίνδυνο.
Αλλά επιθυμούμε και μπορούμε να τον αντιμετωπίσουμε. Όντας υπεύθυνοι
για τις επιτυχίες και για τα λάθη μας.
Γιατί κανείς δεν ελέγχει τα βήματά μας. Τα βήματά μας… Γιατί δεν
είμαστε ολομόναχοι πια. Γιατί χτίζουμε με το διπλανό και με τη διπλανή
μας αυτά που αποφασίζουμε. Αυτά που επιθυμούμε. Τελείωσαν τα «πρέπει».
Τώρα κάνουμε. Καταστρέφαμε. Και καταστρέφουμε. Και δημιουργούμε. Στο
ένα χέρι ποιήματα. Στο άλλο μολότοφ.
Και είναι δύσκολος ο δρόμος. Το είπαμε. Αλλά είναι ο δικός μας
δρόμος. Το θέλουμε. Και δεν έχει επιστροφή. Η κανονικότητα που ζούσαμε
έχει εξαφανιστεί. Γιατί δεν θα βλέπουμε τη μιζέρια της κανονικότητας
με τα ίδια μάτια. Έχουμε δει τα πράγματα από την άλλη πλευρά και αυτό
δεν πάει χαμένο. Δε γίνεται.
Πλέον τους φόβους μας τους κάνουμε κάτι άλλο. Κάτι δημιουργικό με το
να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας. Δε γελάμε με ηλίθια αστεία. Με
ηλίθιες φάτσες στην T.V. Γελάμε με το γέλιο-γόνο καπνό της ελευθερίας.


SATIJEROS's X CREW
ΑΣΟΕΕ DIVISION

Έκτακτη ανακοίνωση της κατάληψης του Πολυτεχνείου_ger.eng.fr.

Η ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΤΗΣ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΟΥΤΕ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΟΥΤΕ ΑΠΟ ΠΟΥΘΕΝΑ!


Από το Σάββατο 20 Δεκέμβρη το βράδυ και μετά τις συγκρούσεις στο χώρο του Πολυτεχνείου (μία από τις δεκάδες μαζικές συγκρούσεις διαδηλωτών και αστυνομίας που ακολούθησαν τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου), μια έντονη παραφιλολογία άρχισε να πλανάται πάνω από το χώρο της κατάληψης του ΕΜΠ.

Συνεχείς πληροφορίες για εισβολή της αστυνομίας στο χώρο του κατειλημμένου Πολυτεχνείου, σε συνδυασμό με τις στρατηγικές κινήσεις των ΜΑΤ την ώρα των συγκρούσεων, προέλεγαν το προφανές. Η αστυνομία σχεδιάζει να εφορμήσει στην κατάληψη. Παρακάμπτοντας την πρυτανεία, και προσφέροντας τη ``γη και το νερό`` του Πολυτεχνείου στην εισαγγελία, την αστυνομία και το υπουργείο εσωτερικών, διαμήνυσαν έμμεσα αλλά με σαφήνεια, με απειλές και εκβιασμούς, ότι μας μένουν ``λίγες ώρες``.

Τους απαντάμε ότι μας μένει όσος χρόνος αποφασίσει το εξεγερμένο κομμάτι της κοινωνίας που δεν δέχεται τελεσίγραφα. Ότι όλους αυτούς που συμμετείχαν, συμμετέχουν και θα συνεχίσουν να το κάνουν σε εξεγερτικές πρακτικές, καλά θα κάνουν να τους σέβονται και να τους φοβούνται. Αυτούς ακριβώς, αυτές ακριβώς τις χιλιάδες των εξεγερμένων, των μαθητών, των εργατών, των ανέργων, των μεταναστών, των συντρόφων καλούμε σε διαρκή επαγρύπνηση στο χώρο του Πολυτεχνείου ενόψει της εξυφαινόμενης εισβολής.



- Καλούμε όλους και όλες σε μαζική παρουσία στο χώρο της κατάληψης του Πολυτεχνείου.



- Καλούμε σε ανοιχτή συνέλευση σήμερα, Κυριακή 21 Δεκέμβρη στις 9 μ.μ.



- Καλούμε αύριο Δευτέρα 22 Δεκέμβρη αυτοπεριφρουρούμενη συναυλία αλληλεγγύης και οικονομικής ενίσχυσης για τους φυλακισμένους της εξέγερσης, στις 6 μ.μ. στο χώρο της κατάληψης του Πολυτεχνείου.



ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΛΕΞΗ

ΑΥΤΑ ΤΑ ΜΕΡΟΝΥΧΤΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ!



Κατάληψη Πολυτεχνείου

german tranlsation

Der Rückschlag der Normalität soll nirgendwo gelingen, weder am Polytechnikum noch anderswo!

Sunday, December 21, 2008
(Erklärung der Besetzer_innen des Polytechnikums, kurz vorher veröffentlicht)

Von Samstag, den 20. Dezember an, in Folge der Riots um das Polytechnikum, die Teil waren der dutzenden Zusammenstöße zwischen Cops und Demonstrant_innen, die der Tötung des 15-jährigen Alexandros Grigoropoulos folgten, gab es viele Spekulationen über die Besetzung des Polytechnikums/Athen.

Kontinuierliche Informationen über eine mögliche Räumung des bestezten Polytechnikums, kombiniert mit der Taktik der Cops während der Zusammenstöße ließen nur eine Annahme zu:
Die Cops bereiten sich auf eine Räumung des Polytechnikums vor.
Den Uni-Senat übergehend, das Polytechnikum den Cops und dem Ministerium für Inneres überlassend, schickte uns der Justizminister die indirekt klare Nachricht, voll mit Drohungen und Erpressungen, dass wir nur noch “einige Stunden” hätten.

Wir antworten ihnen, in dem wir sagen, dass uns so viel Zeit bleibt, wie der revoltierende Teil der Gesellschaft es entscheidet und das sie keine Ultimaten akzeptiert. Das sie besser die, die an den Praktiken der Revolte teilnahmen und teilnehmen werden respektieren und fürchten.
Dies sind genau die tausenden Revoltierenden, Student_innen, Arbeiter_innen, Arbeitslose, Migrant_innen und Genoss_innen die wir zu Alarmbereitschaft am Campus des Polytechnikums aufrufen, um auf die kommende Räumung vorbereitet zu sein.

-Wir rufen jede_n zu massenhafter Präsenz am Polytechnikum auf
-Wir rufen zu einer offenen Versammlung, heute, am 21.12. um 21.00 Uhr auf
-Wir rufen zu einem Konzert der Solidarität und der finanziellen Unterstützung der Inhaftierten um 18:00 am Polytechnikum auf

Wir sollen das letzte Wort haben
Diese Tage und Nächte gehören Alexis

Athens Polytechnic Occupation
21/12/2008

english translation

The revenge of normality shall not pass, neither at the Polytechnic nor anywhere else!

Sunday, December 21, 2008

(Statement by the Occupied Athens Polytechnic, issued a few moments ago)

From Saturday 20th of December onward, following the clashes around the Athens Polytechnic (one of the tens of mass clashes between protestors and police that followed the assassination of 15-year old Alexandros Grigoropoulos) there has been strong speculation surrounding the occupation of the Athens Polytechnic.

Continuous information that has been coming in regarding a possible police raid in the occupied Polytechnic, combined with the strategic maneuvering of the riot police during the clashes, foretold the obvious: The police are preparing to raid the occupied university. Bypassing the senate, surrendering the Polytechnic to the police and the ministry of interior, the attorney general sent us an indirect yet clear message, with threats and blackmailing, that we have “a few hours” left.

We reply to them that the time we’ve got left is as much as the revolted part of the society decides and that we accept no ultimatums in this. That they’d better respect and fear all who participated, participate and will continue to participate in practices of revolt. It is precisely those, the thousands of revolted, of students, workers, unemployed, migrants and comrades that we call to a high alert at the space of the Polytechnic, ahead of the coming raid.

- We call everyone to a mass presence at the Athens Polytechnic campus

- We call for an open assembly today, Sunday 21/12 at 9pm

- We call for self-guarded concert of solidarity and financial support for the prisoners of the revolt. 6pm at the Athens Polytechnic

We shall have the last word

These days and nights belong to Alexis

Athens Polytechnic Occupation

21/12/08

french translation

Le retour à la normale ne passera pas, ni à la Polytechnique ni ailleurs

Déclaration de l’occupation de la Polytechnique d’Athènes qui vient tout juste d’être publiée)

Depuis samedi le 20 décembre, suite aux échauffourées aux alentours de la Polytechnique d’Athènes (qui s’ajoutent aux dizaines de confrontations et de combats de rues qui ont fait rage entre les manifestantEs et la police depuis l’assassinat du jeune de 15 ans, Alexandros Grigoropoulos), il y a beaucoup de spéculation sur le futur de l’occupation de la Polytechnique.

Des informations de sources diverses laissant entendre l’éventualité d’un raid policier sur la Polytechnique, de même que les manœuvres stratégiques des unités anti-émeutes durant les combats de rue nous donne une impression évidente : la police se prépare à attaquer l’occupation. Ayant contourné le sénat qui a transféré le contrôle de la Polytechnique à la police et au ministère de l’Intérieur, le procureur général nous envoie un message indirect mais très clair, accompagné de menaces et de chantage, comme quoi il ne nous reste que “quelques heures.”

Nous répondons qu’il nous reste autant de temps que le voudra la part révoltée de la société et que celle-ci ne connaît pas d’ultimatums; Qu’ils feraient mieux de respecter et de craindre touTEs ceux et celles qui ont participé, qui participent et qui continueront de participer à cette révolte. C’est justement eux, les milliers de révoltéEs, les étudiantEs, les travailleurs et travailleuses, les sans-emploi, les migrantEs et les camarades que nous invitons à se rassembler à la Polytechnique, en haut état d’alerte, avant l’arrivée de ce raid.

- Nous lançons un appel à touTEs afin d’assurer une présence massive sur le campus de la Polytechnique d’Athènes

- Nous appelons également à une assemblée publique aujourd’hui, dimanche le 21 décembre à 21h

- Nous appelons à la solidarité et au soutien monétaire pour les prisonniers et prisonnières de la révolte. 18h à la Polytechnique à Athènes.

Nous aurons le dernier mot

Ces jours et nuits appartiennent à Alexis

L’occupation de la Polytechnique d’ Athènes
21/12/08

21/12/08

Ενημέρωση από Πάτρα

Χθες το βράδυ έλαβε χώρα ρεμπέτικο γλέντι στο κατειλημμένο χώρο του παραρτήματος στη πάτρα!
Στον ίδιο χώρο λαμβάνει χώρα καθημερινά συνέλευση στις 19.00

Επίσης εδώ και λίγες μέρες λειτουργεί ραδιοφωνικός σταθμός στην απελευθερωμένη συχνότητα 93,7 και αναμένεται σε λίγο καιρό να εκπέμπει και διαδικτυακά. Κείμενα από την κατάληψη θα βρείτε στο site της κατάληψης http://katalipsiparartimatos.blogspot.com/ όπου θα ανέβουν και κείμενα που έχουν γραφτεί απο πρωτοβουλίες ατόμων ή συλλογικότητες.

Συντροφικούς χαιρετισμούς απο Πάτρα.

Τα χριστούγεννα αναβάλλονται, έχουμε εξέγερση.

Mail που λάβαμε

Αναρωτιέμαι γιατί έπρεπε να σκοτωθεί ένα παιδί για να πάρουν αυτή την εξέλιξη τα πράγματα. Γιατί τόσο καιρό που ζούμε μέσα στην καταπίεση, μέσα στον φόβο και την ρουτίνα δεν κάναμε κάτι, απλά ανεχόμασταν την όλη κατάσταση. Σκέφτομαι ότι ίσως αυτό να συνέβη γιατί είχαμε την "ζωή των ονείρων μας" σύμφωνα με τους εμπόρους καπιταλιστές. Είχαμε τα χιλιάδες καταστήματα που με τα ρούχα τους προσέφεραν λίγη χρυσόσκονη και γκλαμουριά στην ζωή μας, είχαμε τις δουλειές μας που παρότι 5 ημέρες δεν μας αφήναν να ζήσουμε ουσιαστικά, μας προσέφεραν ένα μισθό για να προλάβουμε να αγοράσουμε τον χαμένο χρόνο (κάτι που πολύ εύκολα κάναμε στα πολυκαταστήματα στα οποία δεν κουραζόμαστε καθόλου και έχουμε τα πάντα δίπλα μας), είχαμε τα Σάββατα που βγαίναμε στα in στέκια για ποτό και για να βρούμε τον γκόμενο/α της ζωής μας! Κι όλα αυτά τόσο απλά χωρίς κόπο χωρίς σκέψη για την κατάσταση που επικρατεί γύρω μας. Άλλωστε σε αυτό το λούκι μπαίνουμε από τα φοιτητικά μας χρόνια. Το μονό που έχει σημασία είναι να πάμε εκδρομή στην Αράχοβα, να έχουμε καινούργια φιρμάτη τσάντα, καλές σημειώσεις ώστε να τελειώσουμε γρήγορα την σχολή και τραπέζι στο καλύτερο κλαμπ για το παρασκευοσαββατοκυριακο. Ο χρόνος κυλάει γρήγορα και είναι μόνο σημαντικός όταν ζεις με ένα συγκεκριμένο lifestyle! Ναι, δυστυχώς για πολλά άτομα η καθημερινότητα τους ήταν κάπως έτσι.....θέλω να πιστεύω ότι δεν είναι ακόμα μέσα σε αυτό το καταθλιπτικό μοτίβο! Ελπίζω να καταλάβουμε τις πραγματικές μας ανάγκες και να προχωρήσουμε στην κάλυψη τους. Μόνο τότε θα είμαστε ευτυχισμένοι και ας μην έχουμε επώνυμη τσάντα, ή την τελευταία λέξη της μόδας!! Να υπάρχει αλληλεγγύη κι όχι ατομικισμός....

Αυτές οι μέρες είναι του Αλέξη.

Δυναμικά παιδιά μην αφήσουμε να χαθεί το μόνο όμορφο που υπάρχει στις ημέρες μας. Τις καταλήψεις και την ανάγκη για αγώνα

καλή συνέχεια

venceremos!!!!!

κείμενο από Ιό Κοινωνικής Απελευθέρωσης_λάρισα

ΧΟΥΝΤΑ ΣΤΗ ΛΑΡΙΣΑ

ΘΑ ΤΟ ΑΝΕΧΤΟΥΜΕ?

«Ενεργώντας από κοινού με άλλους συγκρότησες με άλλους δομημένη και με διαρκή δράση ομάδα αποτελούμενη από περισσότερα των τριών ατόμων…με κοινό δόλο και κατόπιν συναπόφασης και συμπραξης συγκρότησες με τους συγκρατούμενους ομάδα προσώπων (οργάνωσης η οποία λειτουργούσε ως σε οργανωμένη βάση , με κατανεμημένους ρόλους , με διαρκή λειτουργία προς τα έξω , που επεδίωκε τη διάπραξη εμπρησμών και παραβάσεων σχετικές με εκρηκτικές ύλες…εσύ όσο και τα υπόλοιπα πρόσωπα της ομάδας, υποτάξατε την κατ ιδίαν βούληση της εγκληματικής οργάνωσης, συναποτελούσατε μια ενιαία μονάδα (μέλη της οποίας που συσκεπτόσασταν και συναποφασίζατε τις πράξεις σας…)την οποία δεν σχηματίσατε περιστασιακά για την διάπραξη των κατώθι αναφερόμενων παραβιάσεων σχετικές με εκρηκτικές ύλες, αλλά με μόνιμο και σταθερό χαρακτήρα, και η υποδομή σας ήταν τέτοιας έκτασης και δυναμικής , ώστε κατείχατε ποικίλα τεχνικά μέσα πάσης φύσεως με τα οποία παρεμβαλόσασταν στους ασυρμάτους της αστυνομίας… με δυνατότητα της ομάδας σας να εναλάσεται και να αντικαθιστά τα μέλη της χωρίς η ίδια να υφίσταται αλλαγή , αφού και μετά την σύλληψη τόσο την δική σου όσο και των συγκατηγορουμένων σου αυτή συνέχιζε να δρα»

Αυτό είναι μέρος του κατηγορητηρίου που βαραίνει τα 25 νεαρά παιδιά(οι περισσότεροι ανήλικοι ) στη λάρισα που συνελήφθησαν στις συγκρούσεις που ξέσπασαν μετά την εν ψυχρό δολοφονία του αλέξη από μπάτσο.

Αυτός είναι ο περίφημος τρομονόμος .Μέτρα φασιστικά με ξεκάθαρο μήνυμα.

«μην διαδηλώνεις , μην αντιδράς , υπάκουσε , σκύψε το κεφάλι αλλιώς θα σαπίσεις στην φυλακή. » Κρατική τρομοκρατία των λίγων απέναντι στους πολλούς , απέναντι σε οποιονδήποτε αντιστέκεται. Αυτοί θα κλέβουν ,θα δολοφονούν, θα καταστρέφουν την φύση για υπερκέρδη χωρίς να προκύπτουν ευθύνες και ποινικές διώξεις ενώ εσύ αν τολμήσεις να τους πετάξεις μια πέτρα θα καταδικαστείς ως εχθρός της «δημοκρατίας τους».Αυτοί που διαπράτουν τα εγκλήματα είναι οι ίδιοι που το δίκαιο δικάζουν. Πρέπει να διαχωρίσουμε το δίκαιο με το νόμιμο γιατί πολλές φορές το δίκαιο είναι παράνομο και το νόμιμο άδικο. Να πούμε όχι στην νομιμοφροσύνη .Να γίνουμε όλοι για αυτούς «τρομοκράτες» .Να αυτοοργανωθούμε και να αποφασίζουμε εμείς για τις ζωές μας. Εγώ και εσύ να γίνουμε επιτέλους εμείς και να πολεμίσουμε ενάντια σε αυτούς που μας καταπίεζουν .

Οι ξυλοδαρμοί και οι εξευτελισμοί συμπολιτών μας από ασφαλίτες και ακροδεξιούς δεν πρέπει να μείνουν αναπάντητοι .Να μην μας φοβήσουν αλλά να μας εξοργίσουν.Να πετάξουμε τους τρομονομους τους στα σκουπίδια……………………

Σίγουρα και εσύ που ακόμα δεν έχεις βγει στους δρόμους θα έχεις οργή μέσα σου. Δεν γίνεται να μην έχεις αφού αυτά που βιώνουμε εμείς τα βιώνεις και εσύ. Σίγουρα θα έχεις ονειρευτεί μια άλλη ζωή ,μια ζωή πιο όμορφη που δεν θα μπορεί να σου την κλέψει κανείς. Μια ζωή που θα μπορείς να αγαπάς , να ερωτεύεσαι να νοιώθεις μια διαφορετική ασφάλεια , μια ασφάλεια ζεστασιάς και όχι μια ασφάλεια στολοφορεμένη. Μια ζωή που θα έχεις χρόνο , χρόνο για αυτά και αυτούς που αγαπάς. Μην φοβηθεις πάρε μέρος σε αυτην την εξέγερση, σε αυτόν τον κοινωνικό πόλεμο . Δείξε έμπρακτα την αλληλεγγύη σου σε αυτούς που τώρα βρίσκονται έγκλειστοι στα κελιά της «δημοκρατίας τους». Αύριο μπορεί να είσαι εσύ στην θέση τους η το παιδί σου , ο φίλος σου ή ο, η, συντροφός σου.

Να φωνάξουμε πως θέλουμε ζωή και όχι επιβίωση

Ανοιχτή Λαική συνέλευση κάθε μέρα στις 21:00

Στην ιατρική(πλατεια ταχυδρομείου)

Ιός Κοινωνικής Απελευθέρωσης(Ι.Κ.Α.)

μέιλ που λάβαμε...

Κάθομαι και διαβάζω τα άρθρα, τα νέα τα δικά σας και όσων δημοσιευούν στο blog. Μαθαίνω που γίνονται πορείες, ακούω τους διαδηλωτές στους δρόμους, τους μαθητές, τους εργάτες και μου 'ρχέται να φύγω από τη δουλειά και να πάω στη διαδήλωση μα δεν το κάνω. Είναι στιγμές που θέλω να βγω έξω και να τα σπάσω όλα πάλι όμως δεν κάνω τίποτα. Φεύγω από τη μια δουλειά και πάω στην άλλη και δεν τολμάω ούτε για μια μέρα να πω Δεν θα πάω, σήμερα θα πάω στην πορεία.
Σκέφτομαι μόνο λόγια είμαι. Από πράξεις, ΜΗΔΕΝ. Από την άλλη, πρέπει να πληρώσω το νοίκι, τους λογαριασμούς, το πετρέλαιο και χίλια δύο άλλα. Είμαι φυλακισμένη σε πραγματικές η ψευτικές ανάγκες; Ειλίκρινα, δεν ξέρω. Το σίγουρο είναι πάντως πως δεν ρισκάρω τίποτα.
Σας θαυμάζω για τα όνειρα και κυρίως για τις προσπάθειες σας για μια ριζική αλλάγη. Μην εγκαταλείψετε τα όνειρα σας. Δεν ξέρω αν θεωρείτε δίπλα σας ανθρώπους σαν εμένα. Εγώ θέλω να πιστεύω πως είμαι.

Rez'Publica

κείμενο που κυκλοφόρησε στην ασοεε
REZ'PUBLICA
(σύνθημα των ρώσων μηδενιστών του 19ου αιώνα. Στα ρωσικά σημαίνει «δημοκρατία» αλλά και «σφάξτε το κοινό».)

Να δούμε την επανάσταση, να ξεπηδά διαρκώς από τις φλόγες της εξέγερσης!
(Ζαν Πωλ Μαρά)

Σύντροφοι! Χτυπάτε δεξιά και αριστερά, από τούτο κανένα κακό δε συνέβη, ούτε θα συμβεί. Μας λένε παράσιτα της κοινωνίας. Λάθος! Θέλουμε να είμαστε χρήσιμοι για την κοινωνία. Απλά επί του παρόντος η άρνηση και η ολοκληρωτική καταστροφή της είναι ό,τι πιο χρήσιμο.
(Ντιμίτρι Πιζάρεφ, Ρώσος μηδενιστής)

Οι τελευταίες μέρες απέδειξαν ότι το σύνθημα «σ’ αυτούς τους δρόμους, σ’ αυτή την κοινωνία, μια μέρα η εξέγερση δεν θα ‘ναι ουτοπία» κάθε άλλο παρά ουτοπικό ήταν. Μετά την δολοφονία του 15χρονου Αλέξη από τον σκατόμπατσο Κορκονέα η φλόγα της εξέγερσης έκαψε (και καίει ακόμα) την ραχοκοκαλιά ολόκληρης της κοινωνίας. Καθημερινές οδομαχίες στις περισσότερες πόλεις της Ελλάδας, καταστροφή και εμπρησμοί δημοσίων κτιρίων, τραπεζών, εμπορικών κέντρων, καταλήψεις σχολών, σχολείων, δημαρχείων, δημοτικών κτιρίων, επιθέσεις σε αστυνομικά τμήματα και στο αρχηγείο των ματ. Τα γεγονότα αυτά μας φανερώνουν με θαυμάσια απροκάλυπτο τρόπο ότι όταν οι άνθρωποι αποφασίσουν να βαδίσουν στο δρόμο της σύγκρουσης και της κεραυνοβόλου βίας αντί για το αργόσυρτο ψυχορράγημα της επιβίωσης, παίρνει αμέσως τέλος η απόγνωση και αρχίζει η τακτική, η εξέγερση, η απελευθέρωση απ’ όλα τα δεσμά.


Κάνοντας κομμάτια την ιερή αγελάδα του κράτους, των μπάτσων, της θρησκείας, της ηθικής τους, της τέχνης και του θεάματος, αντικρίζουμε έκπληκτοι τα νέα πεδία απελευθέρωσης, που μας αποκαλύπτονται και μας καλούν με τη σειρά τους να τα εξερευνήσουμε και να τα οικειοποιηθούμε. Άγρυπνοι τόσα χρόνια, προσηλωμένοι, καραδοκούσαμε στις σκοτεινές γωνιές των δρόμων ακούγοντας τον επιθανάτιο ρόγχο αυτού του γερασμένου κόσμου. Ήρθε η ώρα να βγούμε στις πλατιές λεωφόρους, να ξαναγίνουμε τα υποκείμενα της Ιστορίας. Τέρμα πια οι μέρες του Μεγάλου Ύπνου! Μόνο οι κρετίνοι δεν ακούν τον θόρυβο των καθέτων καταστροφών και των ιστορικών γεγονότων. Το σπάσιμο μιας βιτρίνας, το σπάσιμο του κεφαλιού ενός μπάτσου, η πυρπόληση εμπορευμάτων είναι αρκετά για την απεγκλώβιση και την χειμαρρώδη πλημμύρα των καταπιεσμένων μας επιθυμιών και ενστίκτων. Αντιληφθήκαμε αυτές τις μέρες ότι είναι πολύ εύκολο να απαλλαχθούμε από τα άψυχα βλέμματα των περαστικών, από τη δυναστεία των βιτρινών, από τη βρομερή και γλοιώδη ατμόσφαιρα των χριστουγέννων (η λύση απλή: φωτιά!). Δεν είναι δύσκολο να τσακίσουμε τη μιζέρια των καθημερινών αλλοτριωμένων σχέσεων, το ψυχαναγκαστικό προσκύνημα στους ναούς της κατανάλωσης. Τα ένστολα κοπρόσκυλα του κράτους, οι γελωτοποιοί καλλιτέχνες, οι εμετικοί δημοσιογράφοι, οι διανοούμενοι («οι ποιητικοί στεναγμοί αυτού του αιώνα δεν είναι παρά σοφιστείες») καταλάβαμε ότι δεν αποτελούν τίποτα άλλο παρά χάρτινες τίγρεις.


Ας αντικαταστήσουμε τη μελαγχολία με το θάρρος, την απελπισία με την ελπίδα, τον εφησυχασμό με την επαγρύπνηση, το ξέσπασμα με τη μεθοδευμένη οργή. Να μην επιστρέψουμε στην κανονικότητα. Να διατηρήσουμε το σημείο όπου η θριαμβεύουσα υποκειμενικότητα επιβεβαιώνεται και ανασυντίθεται στο όλον και την εξεγερμένη αντικειμενικότητα. Ας γίνουμε η τροπική καταιγίδα από κατάρες, που θα ποτίσει το άνυδρο και νεκρό τοπίο των σύγχρονων πόλεων. Υπάρχει ένα τεράστιο καταστροφικό και αρνητικό έργο, που πρέπει να επιτελεστεί. Σαρώστε, ξεκαθαρίστε! Η καθαρότητα του ατόμου θα πραγματωθεί μόνο αφού προηγηθεί μία κατάσταση πλήρους πυρπόλησης ενοχών και ιδεολογημάτων. Να θρυμματίσουμε τη βιτρίνα όπου εκτίθενται εμπορεύματα, όπου τα όρνεα του θανάτου επιθυμούν να εγκλωβίσουν τη Ζωή, το ανθρώπινο, το βίωμα. Σ’ αυτούς που μιλούν για ζημιές απαντάμε: τα αντικείμενα δεν ματώνουν. Όσοι έχουν το νεκρό βάρος των αντικειμένων, θα πεθάνουν σαν αντικείμενα. Θα σπάσουμε όλες τις πορσελάνες του κόσμου, για να αλλάξουμε τη ζωή. Αγαπάτε τα πράγματα περισσότερο από τους ανθρώπους. Εμείς αγαπάμε τον άνθρωπο!
Ας μην είμαστε συναισθηματικοί. Ας προετοιμάσουμε το θέαμα της καταστροφής και της αποσύνθεσης. Επιδιώκουμε την καταστολή του πένθους. Ας είμαστε σημαίες, απαλλαγμένοι από θλίψη. Αυτό θα ήθελαν και όσοι έφυγαν…(ο Αλέξης, ο Κουλ, ο Καλτεζάς).

Η ΔΡΑΣΗ ΑΝΤΙΚΑΘΙΣΤΑ ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ!
ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!

Ανοιχτή Επιτροπή Λυσσασμένων Αθήνας 2008

ο θάνατος αναιρείται ζώντας

αποσπάσματα επιλεγμένα από το ιταλικό κείμενο "ai ferri corti"

Μπορούμε να ζήσουμε χωρίς πάθος και όνειρα -εδώ έγκειται η μεγάλη ελευθερία που μας προσφέρει αυτή η κοινωνία. Μπορούμε να μιλάμε χωρίς φραγμούς ειδικότερα πάνω σε αυτό το οποίο αγνοούμε. Μπορούμε να εκφράσουμε όλες τις γνώμες του κόσμου -ακόμη και τις πιο παρακινδυνευμένες- κι έπειτα να εξαφανιστούμε πίσω απ' τους ήχους τους. Μπορούμε να ασχολούμαστε έπ’ άπειρον με «χρήσιμα» πράγματα, μπορούμε να διασκεδάζουμε συγκεκριμένες ώρες και να διασχίζουμε με υψηλές ταχύτητες περιβάλλοντα θλιβερά πανομοιότυπα. Μπορούμε να μοιάζουμε με ξεροκέφαλους νέους λίγο πριν δεχτούν παγωμένα χτυπήματα κοινής λογικής. Οι δικαιολογίες δεν λείπουν πότε σ' ένα κόσμο με τόσο μεγάλη γλώσσα.

Με λίγη εξάσκηση, θα μπορούσαμε να περάσουμε μια ολόκληρη ημέρα χωρίς την παραμικρή σκέψη. Οι ρυθμοί της καθημερινότητας σκέφτονται εκ μέρους μας. Από τη δουλειά στον «ελεύθερο χρόνο» τα πάντα ξετυλίγονται σαν συνέχεια της επιβίωσης. Πάντα υπάρχει κάτι απ' το οποίο θα μπορούσαμε να πιαστούμε. Το ρίσκο και ο ζήλος αποτελούν μια άγνωστη πραγματικότητα για τον καθένα. Υπάρχει μόνο ασφάλεια και καταστροφή, ρουτίνα και διάλυση. Καταποντισμένοι ή μόλις σωσμένοι. Ποτέ ζωντανοί.

Έφτασε η ώρα να συγκρουστούμε μ' αυτό το εμείς, με την αντανάκλαση της μοναδικής σύγχρονης κοινότητας: της εξουσίας και του εμπορεύματος. Ενάντια σε όλα αυτά πρέπει να μονομαχήσουμε μέχρι θανάτου με τη ζωή.

Τα άτομα δεν είναι κάτι άλλο πέρα από όμηροι ενός μηχανισμού που τους παρέχει το δικαίωμα της ομιλίας αφού προηγουμένως τους έχει αφαιρέσει την ικανότητα να την πραγματώσουν. Σε κάθε πλευρά υπάρχουν παραιτημένοι. Και αυτή η παραίτηση αφορά κάθε πτυχή της ζωής, τις επιθυμίες μας, την αποφασιστικότητα μας, μέχρι και τις πιο μικρές καθημερινές μας συμβιβάσεις.

Η κοινωνική συνείδηση είναι μια εσωτερική φωνή που διαρκώς επαναλαμβάνει: οι άλλοι αποδέχονται. Η ομαλότητα της εργασίας και του «ελεύθερου χρόνου», της οικογένειας και της κατανάλωσης, σκοτώνει όλα τα μνησίκακα πάθη της ελευθερίας. Και τα πάθη είναι μνησίκακα, γιατί είναι φυλακισμένα και υπονομευμένα από μια κανονικότητα παγωμένη σαν το πιο παγωμένο θηρίο. Είναι επίσης μνησίκακα γιατί η διάθεση για ζωή, πριν εξαφανιστεί κάτω απ' το βάρος των ρόλων και των υποχρεώσεων, μεταμορφώνεται στο αντίθετο της. Βυθισμένη στις καθημερινές υποχρεώσεις, η ζωή βρίσκεται σε κατάσταση αυτοάρνησης ξανά και ξανά, επανεμφανιζόμενη με τη φιγούρα του σκλάβου: μπροστά σε μια απελπισμένη αναζήτηση χώρου φανερώνεται σαν ένα μακρινό όραμα, φυσικά συσταλμένη, με νευρικό τικ και δωρεάν αγελαία βία. Μήπως για το αβίωτο του σύγχρονου τρόπου ζωής δεν αποτελεί απόδειξη η μαζική διάθεση ψυχοφαρμάκων, αυτή η γενναιόδωρη προσφορά του -ασθμαίνοντος πια- κοινωνικού κράτους; Η κυριαρχία διαχειρίζεται σε κάθε μήκος και τα πλάτος την αιχμαλωσία, δικαιολογώντας εκείνο που η ίδια έχει παράγει: τη μιζέρια. Η εξέγερση έχει ανοιχτούς λογαριασμούς και με τις δύο.

Χωρίς τη βίαια ρήξη με τη συνήθεια καμιά αλλαγή δεν είναι δυνατή. Αυτός ο κόσμος μας δηλητηριάζει, μας περιορίζει σε δραστηριότητες άχρηστες και βλαβερές, μας επιβάλει την αναγκαιότητα του χρήματος και μας στερεί σχέσεις παθιασμένες. Γερνάμε ανάμεσα σε άντρες και γυναίκες δίχως όνειρα, ξένοι σε ένα παρόν που δεν αφήνει χώρο στις πιο γενναιόδωρες ορμές μας.

Μόνο ανατρέποντας τις προσταχτικές του κοινωνικού χωροχρόνου, μπορούμε να φανταστούμε καινούργιες σχέσεις και περιβάλλοντα. Η μέθοδος της διάχυτης επίθεσης είναι ένας τρόπος αγώνα που κουβαλά μαζί του ένα διαφορετικό κόσμο. Η επιθυμία να αλλάξουμε τη ζωή μας το συντομότερο δυνατό είναι και το μοναδικό κριτήριο με το οποίο αναζητούμε τους συνεργούς μας. Σήμερα, ο καθένας από εμάς αποφασίζει σε ποιο βαθμό οι άλλοι δεν μπορούν να αποφασίσουν.

Οι σύγχρονοί μας μοιάζουν να ζουν μηχανικά. Επιδιδόμενοι σε λεπτομερείς και εξωφρενικές δραστηριότητες, με μια ταχύτητα που διαχειρίζεται συμπεριφορές ολοένα και πιο παθητικές, καμουφλάρουν την ανικανότητα τους να ορίσουν την ίδια τους τη ζωή. Αγνοούν την λεπτότητα της άρνησης.

Τίποτα και κανένας δεν μας υποχρεώνει να ζήσουμε. Ούτε καν ο θάνατος. Η ζωή μας είναι μια tabula rasa, ένας άγραφος πίνακας - και γι’ αυτό εμπεριέχει όλες τις πιθανές λέξεις. Με μια τέτοιου είδους ελευθερία δεν μπορούμε να ζήσουμε σαν σκλάβοι. Η σκλαβιά αφορά αυτούς που είναι καταδικασμένοι να ζουν, αυτούς που προορίζονται για την αιωνιότητα. Όχι εμάς.

Μπορούμε και να μην ζούμε - εδώ έγκειται και η πιο ουσιαστική αιτία για να δράσουμε. Αν ο καθένας από εμάς συγκεντρώσει την ισχύ όλων των δραστηριοτήτων που είναι ικανός να φέρει εις πέρας, κανένα αφεντικό δεν θα μπορέσει να μας αφαιρέσει την δυνατότητα της άρνησης. Αυτό που επιθυμούμε να είμαστε ξεκινά με ένα όχι. Από αυτό γεννιέται και ο μοναδικός λόγος για να ξυπνά κανείς το πρωί. Από αυτό γεννιέται και η επιλογή να οπλιστούμε και να επιτεθούμε στην τάξη που μας καταπνίγει: το πιθανό ξεκίνημα μιας υπερβολικής πρακτικής της ελευθερίας.

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙ, ΣΑΒΒΑΤΟ 20/12

Σήμερα το πρωί στο πλαίσιο των συντονισμένων πορειών που είχαν καλεστεί σε πολλές γειτονιές της Αττικής για τη διεθνή ημέρα αλληλεγγύης στους συλληφθέντες της εξέγερσης πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση και πορεία και στο Κερατσίνι.
Η συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε στις 12:00 στην Πλ. Λαού, την κεντρική πλατεία του Κερατσινίου. Η πορεία ξεκίνησε 1 ώρα μετά (με τη συμμετοχή 60 ατόμων), διένυσε τους κεντρικούς δρόμους της περιοχής, μοιράστηκαν 1.500 κείμενα, γράφτηκαν συνθήματα σε όλες οι τράπεζες όπως και στο δημαρχείο, στο οποίο πετάχτηκαν επίσης γυάλινα δοχεία με κόκκινη μπογιά. Κατά την διάρκεια της πορείας οι μπάτσοι δεν εμφανίστηκαν πουθενά.
Ακολουθούν τα 2 κείμενα που μοιράζονταν…

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ
ΓΕΝΙΚΕΥΜΕΝΗ ΑΝΥΠΑΚΟΗ

Σάββατο βράδυ, 6 Δεκέμβρη, και μια σφαίρα σταματάει το σφυγμό ενός εφήβου. Ο 15χρονος Αλέξης Γρηγορόπουλος πέφτει νεκρός στην περιοχή των Εξαρχείων πυροβολημένος εν ψυχρώ από τον μπάτσο ειδικό φρουρό Επαμεινώνδα Κορκονέα.
Άλλο ένα «μεμονωμένο περιστατικό», που έρχεται να προστεθεί στη δολοφονία του 15χρονου Μιχάλη Καλτεζά τον Νοέμβρη του 1985 από τον μπάτσο Μελίστα, στις πιο πρόσφατες δολοφονίες του 23χρονου Ηρακλή Μαραγκάκη από ειδικό φρουρό στο Ηράκλειο Κρήτης και της 43χρονης Μαρίας Κουλούρη στην αγωνιζόμενη Λευκίμμη της Κέρκυρας, στις μεταπολιτευτικές δολοφονίες αγωνιστών από το δημοκρατικό καθεστώς: Τσιρώνης, Κουμής, Κανελλοπούλου, Πρέκας, Τεμπονέρας, Μαρίνος.
Άλλο ένα «μεμονωμένο περιστατικό» στην ατέλειωτη λίστα της γενικότερης δολοφονικής πολιτικής του κράτους και του κεφαλαίου, με δεκάδες νεκρούς εργάτες ετησίως στα κατ’ ευφημισμό «εργατικά ατυχήματα» (όπως η πρόσφατη μαζική εξόντωση εργατών στο Πέραμα τον Ιούλιο), με σωρεία «τυχαίων θανάτων» κρατουμένων στα κολαστήρια των ελληνικών φυλακών, με εκατοντάδες νεκρούς μετανάστες κάθε χρόνο από «τυχαίες εκπυρσοκροτήσεις» συνοριοφυλάκων, από νάρκες στον Έβρο, από βυθίσεις πλοιαρίων στο Αιγαίο ή από αστυνομικές καταδιώξεις και ξυλοδαρμούς (όπως ο πρόσφατος θάνατος του Μοχάμεντ Ασράφ στις 26 Οκτώβρη έξω από τον χώρο κράτησης μεταναστών «χωρίς χαρτιά» της Πέτρου Ράλλη ενώ περίμενε μαζί με χιλιάδες άλλους, όπως συμβαίνει κάθε βδομάδα, να καταθέσει αίτηση ασύλου).

Σάββατο βράδυ, 6 Δεκέμβρη, και μια σφαίρα σταματάει το σφυγμό της κανονικότητας στην πόλη. Σε πολλές πόλεις. Απ’ άκρη σ’ άκρη στον ελλαδικό χώρο. Λίγη ώρα μετά την γνωστοποίηση της δολοφονίας του Αλέξη σε Θεσσαλονίκη, Σέρρες, Ξάνθη, Αλεξανδρούπολη, Κομοτηνή, Γιάννενα, Πάτρα, Σπάρτη, Βόλο, Χανιά, Ηράκλειο, Μυτιλήνη, πραγματοποιούνται συγκεντρώσεις και πορείες και εκδηλώνονται επιθέσεις και συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής. Στην Αθήνα καταλαμβάνονται το Πολυτεχνείο, η ΑΣΟΕΕ κι η Νομική κι οι οδομαχίες διαρκούν μέχρι το πρωί, ενώ επιθέσεις εκδηλώνονται και περιφερειακά σε διάφορες περιοχές της Αττικής… ΤΟ ΑΙΜΑ ΚΥΛΑΕΙ, ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΖΗΤΑΕΙ. ΜΠΑΤΣΟΙ-ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ-ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ.
Την επόμενη μέρα, Κυριακή 7/12, το ποτάμι της οργής διευρύνεται: Λάρισα, Λαμία, Κόρινθος, Κοζάνη, Κέρκυρα. Στην Αθήνα χιλιάδες άνθρωποι πορεύονται προς τη ΓΑΔΑ επιτιθέμενοι στις διμοιρίες των ΜΑΤ σε τράπεζες και πολυκαταστήματα και ακολουθούν πρωτοφανούς έντασης συγκρούσεις στους δρόμους μέχρι αργά το βράδυ.
Από τη Δευτέρα 8/12 το πρωί και μετά η εξέγερση γενικεύεται. Οι μαθητές βγαίνουν στο προσκήνιο με πορείες, αποκλεισμούς δρόμων, επιθέσεις στα αστυνομικά τμήματα. Μετανάστες 2ης γενιάς (κυρίως μαθητές) και φιγούρες προσφύγων, που έχουν βιώσει όλη τη βαρβαρότητα του θεσμικού και διάχυτου ρατσισμού, βγαίνουν στους δρόμους προσθέτοντας στο κύμα κοινωνικής οργής.
Κατά τη διάρκεια καλεσμένων και αυτοσχέδιων διαδηλώσεων σε όλη την επικράτεια πραγματοποιούνται εκτεταμένες επιθέσεις σε κρατικά κτίρια, τράπεζες, πολυκαταστήματα και αλυσίδες πολυεθνικών (οι περίφημοι μεροκαματιάρηδες). Το χριστουγεννιάτικο δέντρο στην πλατεία Συντάγματος, αλαζονικό σύμβολο μιας νεκρής γιορτής, παραδίδεται στις φλόγες της γιορτής των ζωντανών. Κατά τη διάρκεια της ανάκρισης του μπάτσου δολοφόνου το φυλάκιο των δικαστηρίων της Ευελπίδων δέχεται επίθεση. Στο μετρό οι άνθρωποι αρχίζουν να τρώνε, να πίνουν και να καπνίζουν αδιαφορώντας για τις απαγορεύσεις και διευρύνοντας έτσι τα μέτωπα κοινωνικής ανυπακοής ενώ αναλαμβάνονται πρωτοβουλίες αχρήστευσης των ακυρωτικών μηχανημάτων σε πολλούς σταθμούς ΜΕΤΡΟ και ΗΣΑΠ με πρόταγμα: ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ. Σούπερ μάρκετ απαλλοτριώνονται είτε για τη διανομή των αγαθών είτε για τη διατροφική στήριξη των καταληψιών. Ραδιοφωνικοί σταθμοί καταλαμβάνονται για να αρθρωθεί ο λόγος των εξεγερμένων, ενώ μέσα στα κατειλημμένα πανεπιστήμια στήνονται blogs, ανακοινώσεις, κείμενα, έντυπα και αυτοδιαχειριζόμενοι ραδιοφωνικοί πομποί για την αντιπληροφόρηση. Μετά τις χυδαίες και προκλητικές δηλώσεις του Κούγια, συνηγόρου υπεράσπισης του μπάτσου δολοφόνου, σπάζεται εσωτερικά το γραφείο που διατηρεί στην οδό Σταδίου κατά τη διάρκεια διαδήλωσης. Στον Αγ. Δημήτριο καταλαμβάνεται το δημαρχείο, στο Χαλάνδρι το πρώην δημαρχείο νυν ΚΕΠ, στη Φιλαδέλφεια, τη Νέα Σμύρνη και τα Πετράλωνα καταλαμβάνονται Πνευματικά Κέντρα, παντού λαϊκές συνελεύσεις, παντού εκατοντάδες άνθρωποι. Το παράρτημα περιβάλλοντος και διαχείρισης απορριμμάτων του ΥΠΕΧΩΔΕ στην Πατησίων παραδίδεται στις φλόγες για αλληλεγγύη στον αγώνα των κατοίκων της Λευκίμμης ενάντια στην κατασκευή ΧΥΤΑ δίπλα στο χωριό τους και στην αστυνομική κατοχή του τόπου τους. Η έδρα των ΥΜΕΤ στην Καισαριανή δέχεται επίθεση. Τα στούντιο της ΝΕΤ καταλαμβάνονται έστω για ένα λεπτό και με υπόκρουση πρωθυπουργικό διάγγελμα ξεπροβάλλει πανό: ΜΗΝ ΚΟΙΤΑΤΕ, ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ. Το κτίριο των εργατοπατέρων της ΓΣΕΕ (που προσφέρουν τις καλύτερες εκδουλεύσεις στα οικονομικά και πολιτικά αφεντικά) καταλαμβάνεται από τη Γενική Συνέλευση Εξεγερμένων Εργατών, «φιλοξενώντας» για πρώτη φορά εκείνους στους οποίους ανήκει. Παράλληλα, όλες αυτές τις μέρες, στις περισσότερες χώρες της ΕΕ και σε αρκετές χώρες εκτός ΕΕ ξεδιπλώνεται ένα κύμα διεθνούς αλληλεγγύης στους εξεγερμένους της Ελλάδας με συγκεντρώσεις, πορείες, καταλήψεις και συμβολικές επιθέσεις σε ελληνικά προξενεία, με αρκετές από αυτές τις κινητοποιήσεις να έχουν και συλληφθέντες.

Ο θάνατος του Αλέξη ήρθε να διασταυρωθεί με τους μικρούς καθημερινούς θανάτους της πειθαρχίας, της πλήξης, των προστακτικών της εξουσίας, των ολοένα δυσκολότερων όρων επιβίωσης, της ολοένα εντεινόμενης επιτήρησης και καταστολής. Τους μικρούς καθημερινούς θανάτους που συντελούνται στα σχολικά κελιά, στα εργασιακά κάτεργα, στο κοινωνικό περιθώριο, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών, στα κολαστήρια των φυλακών, μπροστά σε μια οθόνη τηλεόρασης ή υπολογιστή ή με μια χούφτα αντικαταθλιπτικά στο χέρι. Μια εξεγερτική ευαισθησία που μαζί με τη συσσωρευμένη ασφυξία προκάλεσαν αυτή την πρωτόγνωρη έκρηξη, οδηγώντας το εγχώριο πολιτικό σύστημα σε αποσταθεροποίηση και τα κράτη της ΕΕ σε επιφυλακή για την αποφυγή μετάδοσης της ανταρσίας και σε άλλες χώρες.
Μια δημοκρατία ήδη αποσαθρωμένη, σε οικονομική κρίση, απονομιμοποιημένη κοινωνικά από μικρά και μεγάλα «σκάνδαλα», με στρατιές ανέργων, νεόπτωχων και αποκλεισμένων, που στην προσπάθεια της να ανασυνταχθεί απαίτησε από τις πρώτες κιόλας στιγμές τη συστράτευση όλων των διαθέσιμων θεσμικών δυνάμεων και παρακρατικών εφεδρειών.
Το κυβερνητικό επιτελείο (από απλούς βουλευτές, υπουργούς μέχρι και τον πρωθυπουργό) επιδίδεται σε θεατρικές παραστάσεις ευαισθησίας μπροστά στις κάμερες με ταυτόχρονες επικλήσεις για την αναγκαιότητα κοινωνικής ειρήνευσης και συμπόρευσης κράτους-κοινωνίας κάτω από την υπόσχεση της «εμβάθυνσης των δημοκρατικών θεσμών».
Η αντιπολίτευση, οι συνδικαλιστικές ηγεσίες κι οι αριστεροί στυλοβάτες του συστήματος ενώ «κατανοούν» την κοινωνική οργή καταδικάζουν τις «ακρότητες» και θέτοντας ζήτημα πτώσης της κυβέρνησης επιχειρούν να μετατρέψουν την ανταρσία σε απλή διαμαρτυρία κατά της κυβερνητικής πολιτικής και σε πεδίο άντλησης ψήφων, με ορισμένους να εισάγουν μέχρι και σενάρια για «ξένους δάκτυλους» ή «κρυφή αστυνομική συμμετοχή» στην υποδαύλιση των ταραχών.
Τα ΜΜΕ σε εντεταλμένη υπηρεσία αναλαμβάνουν το γνώριμο ρόλο τους, αυτόν του οργανωμένου ψεύδους, της πρόκλησης φοβικών συνδρόμων, της απαξίωξης και συκοφάντησης των εξεγερμένων, με ιδιαίτερη προσήλωση στους αναρχικούς-αντιεξουσιαστές (σε μια προσπάθεια αποπολιτικοποίησης τους και εμφάνισής τους ως «αντικοινωνικών στοιχείων») και στους μετανάστες (κατηγορώντας για πλιατσικολόγους όσους συνελήφθησαν να απαλλοτριώνουν προϊόντα από σπασμένα πολυκαταστήματα όταν η κλοπή και η λεηλασία είναι καθημερινή πρακτική των πολιτικών και οικονομικών αφεντικών: βατοπέδιο, ασφαλιστικά ταμεία, ομόλογα, χρηματιστήριο, τραπεζική τοκογλυφία).
Ενώ φασιστοειδή, με τη γνώριμη ιδιότητα των «αγανακτισμένων πολιτών», φανερά στην Πάτρα και στη Λάρισα και πιο «προσεκτικά» σε άλλες περιπτώσεις, συνδράμουν στο «έργο» των αστυνομικών δυνάμεων και πιθανά ευθύνονται για το θάνατο από ξυλοδαρμό ζευγαριού Αφρικανών μεταναστών στην Κόρινθο και τον τραυματισμό από πυροβολισμό μαθητή στο Περιστέρι.

Απέναντι στην τρομοϋστερία, το όργιο καταστολής (με εκατοντάδες τραυματίες και συλληφθέντες και δεκάδες προφυλακισμένους, πολλοί εξ’ αυτών βάσει του τρομονόμου), τις παρακρατικές επιθέσεις, τις κομματικές συναινέσεις, τους μιντιακούς προασπιστές της τάξης και της ασφάλειας και κάθε καλοθελητή μεσολαβητή… ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ, ΓΕΝΙΚΕΥΜΕΝΗ ΑΝΥΠΑΚΟΗ. Για τον Αλέξη, για όλους μας.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ

ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ

Σάββατο 20 Δεκέμβρη, 12:00πμ, ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΟΡΕΙΑ, Πλ. Λαού - Κερατσίνι
ΗΜΕΡΑ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ
συγκεντρώσεις στην κεντρική πλατεία κάθε περιοχής σε Αθήνα και Πειραιά

Ρ Ε Σ Α Λ Τ Ο
αυτοοργανωμένος χώρος αλληλεγγύης & ρήξης
Λεωφ. Δημοκρατίας 54, Κερατσίνι (είσοδος από Ερμού 9)

Let 20 December be the beginning.

The murder was just the occasion


The murder of 15-year-old Alexandros Gregoropoulos by the cops is the
occasion for our claiming the streets over the past 9 days. However,
murders perpetrated by the state and its mechanisms, whether the are
portrayed as "isolated incidents" of police killings, whether they are
worker "accidents", caused by the inhuman working conditions, or even
murders of immigrants on the border lines of EU, have all a common
resultant; state suppression of any social struggle, suppression
extending even to murdering those that stand out against the state
suppression mechanisms.

Moreover, the "independent" authority of Justice is in effect the
bosses' stooge; keeps penalizing every social struggle and overfills
their prison institutions.

Our demands that the "occupational armies of Democracy" be disbanded
and Police be disarmed, are only a portion of what we are fighting
for: our lives, our dreams, social justice and equal opportunities and
access to public health, education and exploitation-free work.

This text is neither aiming to introduce a political framework in the
struggle of all of us, nor to consume itself in bureaucratic
procedures. Your solidarity reflexes were so immediate that they show
that in the struggle for a more just and fair society, without
exploitation and oppression, we are all together, and we must all
claim the streets, with new social clauses, and fight against all
those who steal our lives.

At this moment, they fear us, and they will keep on fearing us if we
are thousands and everywhere. We are calling everyone to actions of
solidarity, to fight for the rights of all of us.

Let 20 December be the beginning.



General Assembly of the Occupied Aristotle University of Thessaloniki, Greece


.

Λαβαμε...

παντα πιστευα πως ειχα γεννηθει σε λαθος εποχη,σαυτην που δεν υπαρχει πια το παθος για την μεταβαση, για το κοινωνικο ξυπνημα,πως εννοιες σαν και αυτη της εξεγερσης,
της ελευθεριας, εχουν πια μπει σε μουσειακη φορμολη για να τις χαζευουμε ολοι εμεις και να μετατρεπονται σε... ουτοπια.
ευτυχως ηρθαν οι καιροι και με διεψευσαν.
μα δεν ηρθαν μονοι τους.κουβαλησαν αρκετα πικρο φορτιο.
φυλακισμενοι,βασανισμενοι πακιστανοι και καθε εθνικοτητας μεταναστες,πασης φυσεως ρατσισμος, κοινωνικος οικτος σε ιδιαιτερα ατομα, χλευη, δολοφονημενοι.

και ο αλεξης ηταν απλα η θυσια της ιφιγενειας στο βωμο της επανοικειοποιησης των ζωων μας.γιαυτο ειμαστε εδω, οχι μονο για την εκδικηση,αλλα και για να παρουμε πισω τα κλεμμενα.τις ευκαιριες για ομορφια που εδω και χρονια μας κρυβανε.για αυτο ειμαστε εδω. και βεβαια ο καθενας για να νικησει τους προσωπικους του δαιμονες, φοβους,μπατσους.
να θυμομστε μονο πως ενας νεος κυκλος αρχιζει, φτανει να ειμαστε συνεπεις προς αυτον, και να τον υποστηριξουμε μεχρι τελους.
μεχρι τη νικη.
γεια χαρα.

Σάββατο 20 Δεκέμβρη. Ημέρα Παγκόσμιας Δράσης ενάντια στην Κρατική Τρομοκρατία

Δράσεις πραγματοποιήθηκαν στις παρακάτω πόλεις/ περιοχές:

Αθήνα: Κέντρο, Περιστέρι, Κερατσίνι, Πετράλωνα, Γκύζη, Χαλάνδρι, Βύρωνας, Ν.
Σμύρνη, Μπραχάμι
Θεσσαλονίκη
Γιάννενα
Αγρίνιο
Λάρισα
Ηράκλειο
Unıted States: Atlanta, Washington, New York, Boston, Syracuse, Rochester NY,
Toronto, Milkwaukee, Rochester MN, Portland, Eugene, San Fransisco,
Santa Barbara
Brasil: Sao Paulo
Greenland: Nuuk
Scotland: Edinburgh
Ireland: Dublin
UK: London
Denmark: Copenhagen
Germany: Flensburg, Hamburg, Frankfurt, Strasbourg
Holland: Leiden
Belgium: Brussels
France: Paris, Brest, Lyon, Toulouse, Montauban
Spain: Pamplona, Barcelona, Valladolid
Portugal: Porto, Lisbon
Italia: Roma, Napoli
Poland: Katovice, Warszawa
Turkey: Smyrna, Ankara, Istanbul,
Cyprus: Nicosia

Χάρτης Παγκόσμιας Ημέρας Δράσης και Αλληλεγγύης

ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΔΙΕΘΝΗ-eng. fr.

Πολιτικοί και δημοσιογράφοι τριγυρνάνε κομπάζοντας και προσπαθούν να υποβάλλουν πάνω στο κίνημα μας την δική τους αποτυχημένη λογική. Σύμφωνα με αυτή την λογική εξεγειρόμαστε γιατί η κυβέρνηση μας είναι διεφθαρμένη ή γιατί θέλουμε περισσότερα από τα λεφτά τους ή από τις δουλειές τους.

Αν σπάμε τις τράπεζες αυτό είναι γιατί αναγνωρίζουμε πως τα λεφτά είναι μια βασική αιτία της θλίψης μας. Αν σπάμε βιτρίνες δεν είναι γιατί η ζωή είναι ακριβή, αλλά γιατί οι ανέσεις μας εμποδίζουν να ζήσουμε με κάθε κόστος. Αν χτυπάμε την αισχρή αστυνομία, δεν το κάνουμε μόνο για να εκδικηθούμε για τους νεκρούς συντρόφους μας, αλλά γιατί ανάμεσα σε αυτόν τον κόσμο και σε αυτόν που επιθυμούμε θα στέκονται πάντα ως εμπόδιο.

Ξέρουμε πως ήρθε η ώρα να σκεφτούμε στρατηγικά. Στην εποχή της αυτοκρατορίας ξέρουμε πως η συνθήκη για μια νικηφόρα εξέγερση είναι το γεγονός ότι εξαπλώνεται, τουλάχιστον σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Τα τελευταία χρόνια είδαμε και μάθαμε: Οι σύνοδοι κορυφής, τα φοιτητικά και οι εξεγερση στα γκέτο της Γαλλίας, το Νο-Tav κίνημα στην Ιταλία, η κομμούνα της Οαχάκα, η επιθετική υπεράσπιση της κατάληψης Ungdomshuset στην Κοπενγχάγη, οι συγκρούσεις ενάντια στο εθνικό συνέδριο των δημοκρατικών στις Η.Π.Α. και η λίστα συνεχίζεται.

Γεννημένοι μέσα στην καταστροφή, είμαστε τα παιδιά κάθε κρίσης: πολιτικής, κοινωνικής, οικονομικής, οικολογικής. Ξέρουμε πως αυτός ο κόσμος είναι ένα αδιέξοδο. Θα πρέπει να είσαι τρελλός για να κρατιέσαι από τα ερείπιά του. Θα πρέπει να είσαι σοφός αν αυτοοργανώνεσαι. Η πλήρης άρνηση της κομματικής πολιτικής και των κομματικών οργανώσεων δηλώνει το προφανές, δηλαδή ότι είναι μέρος του παλιού κόσμου. Είμαστε τα κακομαθημένα παιδιά αυτής της κοινωνίας αλλά εμείς δεν θέλουμε τίποτα από αυτή. Αυτή είναι η υπέρτατη αμαρτία που δεν θα μας συγχωρήσουν ποτέ. Πίσω από τις κουκούλες είμαστε τα παιδιά σας.

Και οργανωνώμαστε.

Δεν θα καταβάλαμε τόση προσπάθεια στο να καταστρέψουμε την υλικότητα αυτού του κόσμου, τις τράπεζές του, τα σούπερ μάρκετ του, τα αστυνομικά του τμήματα, εάν δεν γνωρίζαμε ότι την ίδια στιγμή υποτιμούμε την ίδια του την μεταφυσική, τα ιδεώδη του, τις ιδέες και τη λογική του.

Τα μήντια θα περιέγραφαν τα γεγονότα της περασμένης εβδομάδας ως μια έκφραση μηδενισμού. Αυτό που δεν πιάνουν είναι ότι κατά την ίδια την διαδικασία προσβολής και παρενόχλησης αυτής της πραγματικότητας, βιώνουμε μια ανώτερη μορφή κοινότητας και μοιράσματος, μια ανώτερη μορφή αυθόρμητης και χαρούμενης οργάνωσης που θέτει την βάση ενός νέου κόσμου.

Κάποιος θα μπορούσε να πει ότι η εξέγερσή μας, βρίσκει τα δικά της όρια στο ίδιο το γεγονός ότι δημιουργεί μόνο αγνή καταστροφή. Αυτό θα ήταν αλήθεια αν εκτός από τις οδομαχίες, δεν είχαμε στήσει την αναγκαία οργάνωση που απαιτεί ένα μακράς διάρκειας κίνημα: καντίνες που προμηθεύονται από συστηματικές απαλλοτριώσεις, ιατρεία για να περιποιούμαστε τους τραυματίες μας, τα μέσα για να εκδίδουμε τις εφημερίδες μας, το δικό μας ραδιόφωνο. Καθώς απελευθερώνουμε έδαφος από τα χέρια της αυτοκρατορίας του κράτους και της αστυνομίας του, πρέπει να το καταλάβουμε, να το γεμίσουμε και να μεταμορφωσουμε την μέχρι πρότινος χρήση του ώστε να εξυπηρετεί το κίνημα. Έτσι το κίνημα δεν σταματάει ποτέ να αναπτύσσεται.

Σε όλη την Ευρώπη οι κυβερνήσεις τρέμουν. Αυτό που πραγματικά τους τρομάζει περισσότερο δεν είναι οι ιδιου τύπου τοπικές συγκρούσεις, αλλά η ίδια η δυνατότητα να βρεί η δυτική νεολαία κοινό σκοπό, να γίνει ένα και να δώσει σε αυτήν την κοινωνία το τελειωτικό της χτύπημα.

Αυτό είναι ένα κάλεσμα σε όλους αυτούς που το ακούν:

Από το Βερολίνο μέχρι τη Μαδρίτη, από το Λονδίνο μέχρι το Ταρνάκ όλα γίνονται δυνατά.

Η αλληλεγγύη πρέπει να μετατραπεί σε πολυπλοκότητα. Οι αναμετρήσεις πρέπει να διαχυθούν. Κομμούνες πρέπει να αναγγελθούν.

Ώστε η κατάσταση να μην επιστρέψει ποτέ στην κανονικότητα. Ώστε οι ιδέες και οι πρακτικές που μας συνδέουν μεταξύ μας να γίνουν πραγματικοί δεσμοί.

Ώστε να μείνουμε ακυβέρνητοι.

Επαναστατικοί χαιρετισμοί σε όλους τους συντρόφους του κόσμου.

Προς όλους τους φυλακισμένους: θα σας βγάλουμε έξω!

CALL FOR A NEW INTERNATIONAL

Politicians and journalists bragg around, trying to impose on our movement their own failling rationality. We would revolt because our government is corrupted or because we'd like more of their money, more of their jobs.
If we break the banks it's because we recognize money as one of the central cause of our sadness, if we break down shop windows it's not because life is expensive but because commodity prevent us from living, at all cost. If we attack the police scum, it's not only to avenge our dead comrades but because between this world and the one we desire, they will always be an obstacle.

We know that the time has come for us to think strategically. In this Imperial time we know that the condition of a victorious insurrection is that it spreads, at least, on a european level. Those last years we've seen and we've learnt: The counter-summits worldwide, students and suburban riots in France, the No-Tav movement in Italy, the Oaxaca commune, Montreal's riots, the offensive defense of the Ungdomshuset squat in Copenhagen, riots against the Republican National Convention in the USA, the list goes on.
Born in the catastrophe, we're the children of all crisis: political, social, economical, ecological. We know this world is a dead-end. You have to be crazy to cling on its ruins. You have to be wise to self-organize.
There's an obviousness in the total rejection of party politics and organizations, they're part of the old world. We're the spoiled children of this society and we don't want anything from it. That's the ultimate sin they'll never forgive us. Behind the black masks, we are your children. And we're getting organized

We would not make so much efforts to destroy the materiality of this world, its banks, its supermarkets, its police-station if we didn't know that at the same time we undermine its very metaphysic, its ideals, its ideas and its rationality.
The media would describe last week events as an expression of nihilism. What they don't get is that in the very process of assaulting and harrassing this reality, we experience a higher form of community, of sharing, a higher form of spontaneous and joyous organisation which sets the basis of a different world.
One could say our revolt finds its own limit in the very fact it only creates pure destruction. That would be true if, beside the street fights, we hadn't set up the necessary organisation that requires a long term movement: canteens provided by regular looting, infirmaries to heal our own wounded, the means to print our own newspapers, our own radio. As we liberate territory from the empire of the State and its police, we have to occupy it, to fill it and to transform its uses so it can serve the movement. So the movement never stops to grow.

All over Europe, governments tremble. For sure what scares them the most are not local copycat riots but the very possibility that the western youth finds common cause and rises as one to give this society its final blow.
This is a call to all those who hear it:
From Berlin to Madrid, from London to Tarnac, everything becomes possible.
Solidarity must become complicity. Confrontations have to spread. Communes need to be declared.
So that the situation never goes back to normal. So that the ideas and practices that link us to one another become actual bounds.
So that we can stay ungovernable.

Revolutionary salute to all our comrades worldwide. To all the prisonners, we'll get you out!

APPEL POUR UNE NOUVELLE INTERNATIONALE

Politiciens et journalistes ouvrent leurs claque-merdes pour nous imposer leur rationalité. Ainsi, nous nous revolterions parce que le gouvernement est corrompu, ou parce que nous voudrions un peu plus de leur argent et de leurs boulots. Mais, si nous cassons les banques c'est parce que nous reconnaissons l'argent comme une des causes principales de la tristesse. Si nous brisons les vitrines ce n'est pas parce que la vie est chère mais parce que la marchandise nous empêche de vivre à tout prix. Si nous attaquons les flics ce n'est pas juste pour venger nos camarades morts mais parce qu'entre ce monde et celui que nous voulons ils seront toujours un obstacle.

Nous savons que le temps est venu pour nous de penser strategiquement. Dans cette époque impériale nous savons que la condition d'une insurrection victorieuse est qu'elle se propage, au moins, à l'échelle européenne. Ces dernieres annees nous avons vu et appris : les contres sommets partout dans le monde, les émeutes des banlieues et des étudiants en France, le mouvement contre le train à grande vitesse en italie, la commune de oaxaca, les émeutes de montreal, la defense offensive de ungdomshuset, les émeutes du RNC aux USA... liste encore en cours.

Nés dans la catastrophe, nous sommes les enfants de toutes les crises : politiques, sociales, économiques, écologique. Nous savons que ce monde est une impasse. Il faut être fou pour s'accrocher à ses ruines. Il faut de la sagesse pour s'auto-organiser. Il y a une évidence dans le rejet total des politiques de partis et d'organisations : ils font partis du vieux monde. Nous sommes les enfants gâtés de cette société et nous ne voulons rien d'elle. C'est le pêché ultime qu'ils ne nous pardonnerons jamais. Derrières les cagoules, nous sommes vos enfants. Et nous nous organisons.

Nous ne mettrions pas autant d'efforts à détruire la matérialité de ce monde, ses banques, ses supermarches, ses commissariats si nous ne savions pas que dans le même temps nous minons aussi sa métaphysique, ses idéaux, ses idées, sa rationalité. Les médias auront décris les évènements de la semaine passée comme une expression du nihilisme. Ce qu'ils ne comprennent pas c'est que dans le processus même d'agresser et de harceler cette réalité, nous expérimentons une forme supérieure de communauté, de partage et d'organisation spontanée et joyeuse qui posent les bases d'un monde différent.

D'aucuns diront que notre révolte trouve ses propres limites dans le fait qu'elle ne produit que pure destruction. Ce serait vrai si, en parallèle des émeutes, nous n'avions élaboré l'organisation nécesssaire que requiert un mouvement à long terme : cantines approvisionnées par des pillages réguliers, infirmeries pour soignés nos blessés, les moyens d'imprimer nos propres journaux, notre propre radio. A mesure que nous libérons un territoire de l'Etat et de sa police, nous devons l'occuper, le remplir et en transformer l'usage pour qu'il serve le mouvement. Pour que le mouvement ne s'arrête pas de s'amplifier.

Dans toute l'Europe, les gouvernements tremblent. Pour sur, ce qui les effraie le plus n'est pas la possibilité que quelques émeutes se reproduisent sur leur territoire, mais la menace que la jeunesse occidentale fasse cause commune et se lève ensemble afin de donner à cette société son coup fatal.
Ceci est un appel pour tous ceux qui peuvent l'entendre :
De berlin à madrid, de londres à tarnac, tout devient possible.
La solidarité doit devenir de la complicité. Les affrontements doivent se propager. Les communes doivent être déclarées.
Afin que la situation ne revienne jamais à la normale. Afin que les idées et les pratiques qui nous relient deviennent de véritables liens.
Afin que nous restions ingouvernables.

Salut révolutionnaire à tous nos camarades dans le monde. A tous les prisonniers : nous vous sortirons.

Λάβαμε από το Αυτόνομο Στέκι

Κι όμως η σφαίρα εξοστρακίστηκε...

Κι όμως η σφαίρα εξοστρακίστηκε πάνω στο σώμα του Αλέξη, σκοτώνοντας στη συνέχεια τις δημακρατικές αυταπάτες μιας ολόκληρης κοινωνίας.

Μια κοινωνία που χρόνια τώρα κατάπινε τις εξοστρακίσεις στα σώματα μεταναστών, τα εργατικά “ατυχήματα”, τις ζαρντινιέρες, τους τρομονόμους και τις “αυστηρές τιμωρίες” των παραβατών αστυνομικών. Την εν ψυχρώ εκτέλεση του μικρού παιδιού ακολούθησε η μεγαλύτερη εξέγερση που γνώρισε η χώρα εδώ και δεκαετίες. Μία εξέγερση τόσο αναμενόμενη όσο και η δολοφονία που την πυροδότησε.

Οι φλόγες που άναψαν στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, την Πάτρα, τα Γιάννενα, τη Λάρισσα, την Κρήτη, την Κέρκυρα, σε όλη τη χώρα, όπου υπάρχουν άνθρωποι ζωντανοί, φώτισαν την ανάγκη του κόσμου να εξωτερικεύσει την οργή του και να διεκδικήσει τη ζωή που του κλέβουν.

Γίναμε κοινωνοί τα τελευταία χρόνια της πιο άγριας καπιταλιστικής λεηλασίας

. Στη χώρα μας ,όπως τον υπόλοιπο κόσμο, κάθε κοινωνικό αγαθό ,κερδισμένο με αγώνες αιώνων, ξεπουλήθηκε στο βωμό του κέρδους μιας οικονομικής ολιγαρχίας.

Πιο συγκεκριμένα στη χώρα μας:

Διοργανώθηκε

μία Ολυμπιάδα ντοπαρισμένων υβριδικών ανθρώπων, χτίζοντας άχρηστα στη συνέχεια αθλητικά μεγαθήρια, αγοράζοντας νέα συστήματα παρακολούθησης, νέα όπλα καταστολής, χρεώνοντας το λογαριασμό του πάρτι της Γιάννας, του Μπόμπολα και του Καλατράβα στους φαρολογούμενους.

Αφέθηκε

στην τύχη της η δημόσια Υγεία, με ελάχιστους διορισμούς σε νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό, με νοσοκομεία ετοιμόρροπα που τους περικόπτουν τα κονδύλια λειτουργίας, την ίδια ώρα που οι φαρμακευτικές εταιρείες θησαυρίζουν μέσω ιατρών-φαρμακευτικών πρακτόρων, το κράτος τζογάρει με τα λεφτά των ασφαλιστικών ταμείων, ενώ το πανάκριβο Αττικό Νοσοκομείο παραμένει αστελέχωτο και πάει για κλείσιμο.

Υποβαθμίστηκε

με κάθε τρόπο η στοιχειώδης δημόσια (και καθόλου δωρεάν) Παιδεία, σε όλες τις βαθμίδες. Ακατάλληλα σχολικά κτίρια, έλλειψη καθηγητών σε πολλές περιοχές, αντιδραστικά σχολικά προγράμματα και μαθήματα. Στα παραπάνω προστίθεται η απαξίωση του εκπαιδευτικού που πρώτα τον τσακίζουν με ωρομισθίες, συνεχείς μεταθέσεις σε προσωρινές θέσεις και στην συνέχεια τον περνούν από τις συμπληγάδες του ΑΣΕΠ για να τον παραδόσουν ασπόνδυλο και εξευτελισμένο να διδάξει τη νεολαία.

Αντίστοιχη κατάσταση επικρατεί και στα πανεπιστήμια που αρχικά τα υποχρεώσανε να ψάχουν χρηματοδότηση μέσω εμπορικών και κατασκευασμένων ερευνών και τώρα πάνε να τα αντικαταστήσουν με ιδιωτικά σούπερ μάρκετ τίτλων ανεργίας

Η ίδια εικόνα ξεπουλήματος κάθε κοινωνικού αγαθού επικρατεί στις μεταφορές, τις τηλεπικοινωνίες, τα δάση και

τις ακτές.

Την ίδια στιγμή οι Βουλγαρακηδοναστασιάδηδες παίζουν μπάλα με πεντάδες εκατομμυρίων, ο Μαγγίνας ανοίγει αναψυκτήρια οριεντάλ, ενώ οι μισθοί παραμένουν παγωμένοι εδώ και χρόνια, η ανεργία αυξάνεται ,όσοι δουλεύουν ανασφάλιστοι για 700 ευρώ θεωρούνται προνομιούχοι και όλες οι εργατικές διεκδικήσεις κρίνονται παράνομες και καταχρηστικές από δικαστές υπεράνω νόμου.

Βέβαια δουλειές υπάρχουν ακόμα: όποιος θέλει μπορεί να γίνει Ειδικός Φρουρός, ΜΑΤας, ρουφιάνος, ασφαλίτης, παπαγαλάκι-πρετεντεράκι, ζαρντινιέρα, μεμονωμένο περιστατικό

. Οι συνθήκες που προαναφέραμε απαιτούν ένα μηχανισμό καταστολής σε διαρκή ανάπτυξη και επαγρύπνηση.

Τουλάχιστον έχουμε Δημοκρατία

. Το αποδεικνύουν το Κυνοβούλιο και οι 300 του ή οι 151-149 αν προτιμάτε. Οι 151 ακλόνητοι βολευτές (που αντιστοιχούν στο 41% επί του 70% των εγκύρων, αφαιρουμένου του 10% των λευκών, δηλαδή στο 25% όσων ψήφισαν) και οι 149 που βαρούν παλαμάκια με την ενδόμυχη σκέψη να σκοντάψουν στο χορό τους οι πρώτοι για να έρθει η σειρά τους να βγουν στην πίστα.

Σήμερα έφτασε ο κόσμος στο χτένι και συνειδητοποίησε ότι έχει να χάσει μόνο την μιζέρια του. Και αποφάσισε να την χάσει, ξεμπλέκοντας τις μικροοαστικές φοβίες του από τις πραγματικές του ανάγκες. Ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας πέρασε έτσι από την μεριά

της εξέγερσης. Μία εξέγερση που έχει τα δακρυσμένα μάτια των εφήβων που έχασαν το συμμαθητή και φίλο τους και τα σφιγμένα χείλη της οργής και της αποφασιστικότητας.

Φτάσαμε λοιπόν στο αναπόφευκτο της σημερινής εξέγερσης. Μιά εξέγερση μαθητική, εργατική, της νεολαίας, των αριστερών, των αναρχικών και όλων όσοι αντιστέκονται. Μια εξέγερση που με βάση τα αστικά ΜΜΕ έχει συντριπτική λαϊκή αποδοχή.

Το μεγαλύτερο ερώτημα σήμερα δεν είναι για τις αιτίες αλλά για το που μπορεί να οδηγήσει η σημερινή εξέγερση. Ζούμε όμως μέσα στην εξέγερση, κι αν ακόμα υπάρξει η “επιστροφή στην κανονικότητα”, αυτή θα είναι μια κανονικότητα σημαδεμένη από την εξέγερση

. Κι αυτό κάνει τις εξεγέρσεις εκ των πραγμάτων νικηφόρες. Ο Μάης του 68 συνέχιζε να επηρρεάζει και να αλλάζει τον κόσμο ακόμα και όταν η γενιά που πρωταγωνίστησε άλλαξε το αμπέχωνο με το κουστούμι της εξουσίας.

Μία εξέγερση ορίζεται επίσης από το συναπάντημα παράλληλων κόσμων. Αν το ρυθμό τον δίνουν σήμερα οι μαθητές, τα λόγια του τραγουδιού τα υφαίνουν οι εργαζόμενοι και οι άνεργοι, ντόπιοι και μετανάστες, που από την πρώτη μέρα δημιούργησαν κέντρα αγώνα και μορφές αυτοοργανωμένης παρέμβασης, οι φοιτητές που ξανανοίγουν συνολικά το ζήτημα της Παιδείας, οι κάτοικοι των γειτονιών που παλεύουν για ανθρώπινες συνθήκες ζωής μέσα στην πόλη, τα τοπικά οικολογικά κινήματα στην επαρχία κ.λ.π..

Αν κάτι σφραγίζει τη σημερινή εξέγερση είναι η συνολική απόρριψη του πολιτικού συστήματος. Η λογική της αντιπροσώπευσης και της ανάθεσης των ζωών μας στην κάστα των 300 δε βρίσκει υποστηρικτές στον κόσμο των δρόμων που έχει ήδη υλοποιήσει την πρώτη κατάκτηση, την αυτοοργάνωση της δράσης. Επομένως το ζήτημα της παραίτησης της κυβέρνησης αποτελεί μία ηθική αλλά όχι ουσιαστική νίκη που θα βασίζεται στις εσωτερικές διαμάχες και αντιφάσεις του συστήματος.

Σήμερα ήρθε η ώρα να διευρυνθούν οι κοινωνικές κατακτήσεις

. Μία τέτοια κατάκτηση θα είναι η ανατροπή της κυβερνητικής πολιτικής. Να χαλάσουμε το νέο γλέντι των τραπεζών με τα 28 δις € από τις πλάτες μας. Αφού λοιπόν υπάρχουν λεφτά απαιτούμε να διατεθούν για.

• Εξασφάλιση ελάχιστου μισθού στα 1400€
• Κοινωνικό μισθό σε όλους τους ανέργους, χωρίς όρους και προϋποθέσεις
• Μαζικούς διορισμούς στην Παιδεία, την Υγεία, τις κοινωνικές υπηρεσίες.

Κυρίαρχο αίτημα είναι επίσης η διεύρυνση της κοινωνικής και πολιτικής ελευθερίας

με επέκταση του ασύλου σε σχολεία και δημόσια κτίρια. Το αίτημα αυτό πραγματώνεται σήμερα μέσα από τις καταλήψεις Δημαρχείων, ΜΜΕ, των γραφείων της ΓΣΕΕ κλπ. Η πολιτική ελευθερία σχετίζεται επίσης άμεσα με την κατάργηση του αστυνομικού κράτους. Πιο συγκεκριμένα απαιτούμε:

• Άμεση απελευθέρωση όλων των συλληφθέντων
• Κατάργηση των δυνάμεων καταστολής

(ΜΑΤ, ΟΠΚΕ, ΕΚΑΜ, Ζ, ειδικοί φρουροί)

Κατάργηση οπλοφορίας των αστυνομικών

Καταστροφή των καμερών παρακολούθησης και διάλυση της ασφάλειας και της μυστικής αστυνομίας

Θέλουμε μια ανοικτή κοινωνία αλληλεγγύης

με ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα, χωρίς αποκλεισμούς. Απαιτούμε την νομιμοποίηση όλων των μεταναστών και ιθαγένεια στα παιδιά τους.

Ελευθερία σημαίνει ελεύθερη γνώση. Η γνώση, η υγεία, η στέγη και η

ασφάλιση δεν είναι εμπορεύματα αλλά κοινωνικά αγαθά. Απαιτούμε να είναι καθολικά και δημόσια.

Σήμερα τα λούκια της καταπίεσης, που ξεκινούν από τις φυλακές και φτάνουν μέχρι το “χριστουγεννιάτικο” Σύνταγμα, ξεχειλίζουν το ποτάμι της οργής που οδηγεί στους ωκεανούς της Ελευθερίας. Όποιος δεν κολυμπά πνίγεται στη μιζέρια του

. Όλοι στο Δρόμο. Αγώνας, Ανοικτές Συνελεύσεις, Αυτοοργάνωση. Το Αύριο χαράζει απόψε!

Αυτόνομο Στέκι

Ζωοδόχου πηγής 95-97& Ισαύρων

autonomo_steki@yahoo.gr

"Ντου" και σε τηλεφωνικά κέντρα

Καταληψίες από ΑΣΟΕΕ και ΓΣΕΕ εισέβαλλαν την Παρασκευή 19/12 στην εταιρεία δημοσκοπήσεων MRB και στο τηλεφωνικό κέντρο του ΟΤΕ 11888, διακόπτωντας για λίγο την παραγωγική διαδικασία και μοιράζοντας το παρακάτω κείμενο στους τηλεφωνητές/τριες που εργαζονται σε αυτές τις εταιρείες υπό καθεστώς προσωρινότητας και ελαστικότητας:

ΜΗΝΥΜΑ ΧΩΡΙΣ ΧΡΕΩΣΗ

Είσαι τηλεφωνήτρια-της. Δουλειά σου είναι να απαντάς σε χιλιάδες τηλέφωνα για να δίνεις τις απαραίτητες πληροφορίες για την κίνηση των εμπορευμάτων στην μητρόπολη (π.χ. 11888). Ή να παίρνεις εσύ συνεχώς τηλέφωνα για να κάνεις έρευνες αγοράς/δημοσκοπήσεις για να ξέρουν τα αφεντικά το προφίλ του καταναλωτή/πολίτη στον οποίον απευθύνονται. Ή στην χειρότερη να παίρνεις τηλέφωνα για να πείσεις ανθρώπους να αποτελέσουν τους επίδοξους καταναλωτές των άχρηστων εμπορευμάτων που αναγκάζεσαι να προωθείς. Κοινή συνθήκη σε όλες αυτές τις δουλειές ο έλεγχος της παραγωγής από την μηχανή, το κεφάλι που κουδουνίζει, ο νεκρός χρόνος και τα μάτια που τσούζουν μπροστά από μια οθόνη. Κοινή συνθήκη επίσης το ωρομίσθιο των 3,5 ευρώ την ώρα ή η δουλειά με το κομμάτι κι ο συνεπακόλουθος εκβιασμός για κάλυψη των ξέφρενων στανταρντς παραγωγής της εταιρείας, όπως και τα συνεπαγόμενα «κουτσά» ένσημα. Κοινώς, μια μίζερη και άχαρη (σκατο)δουλειά που γίνεται είτε για να βγει το χαρτζιλίκι (για φοιτητές), είτε λόγω ανεργίας ή για δεύτερη δουλειά για τους «επαγγελματίες» επισφαλείς εργαζόμενους…

Πρόκειται για δουλειές στις οποίες απασχολούνται όλο και περισσότεροι/ες, από την στιγμή που οι θέσεις εργασίας που προσφέρουν τα αφεντικά είναι περιορισμένου βεληνεκούς. Μάλιστα αρχίζουμε να υποψιαζόμαστε ότι οι προτάσεις των «από πάνω» για 3 μέρες εργασίας την εβδομάδα έχουν ως σκοπό να στρέψουν τους/τις εργαζόμενους/ες σε τέτοιες ελαστικές σχέσεις εργασίας. Προφανώς όχι για να δουλεύουμε λιγότερο, αλλά για να δουλεύουμε σε παραπάνω από μια δουλειά και να επιβιώνουμε προσθέτοντας επιμέρους χαρτζιλίκια. Πέρα από αυτό, είναι αρκετά βολικό για τα αφεντικά το να δημιουργούν «εργαζόμενους χαμαιλέοντες», που ως προσωρινοί αδυνατούν να οργανωθούν με τους συναδέλφους τους, να διατυπώσουν αιτήματα, να διεκδικήσουν. Είναι χαρακτηριστική η προσπάθεια αρκετών νέων εργαζομένων σε τέτοιες δουλειές τα τελευταία χρόνια να οργανώσουν συλλογικές δομές (π.χ. σωματεία βάσης), προσπάθειες που όλες αποτυχαίνουν όχι γιατί λείπει η όρεξη, αλλά επειδή η προσωρινότητα σε αυτούς τους χώρους δεν αφήνει περιθώρια για σταθερή παρέμβαση.

Κι ενώ δίνονται αυτές οι άνισες συνδικαλιστικές μάχες, για τον επίσημο συνδικαλισμό αυτή η κατηγορία εργαζομένων απλά δεν υπάρχει. Αρκεί άλλωστε που η αριστερά και τα ΜΜΕ σου κοτσάρουν μια ταμπέλα του στυλ «γενιά των 400 ευρώ». Οπότε εσύ να πρέπει να τους δείξεις ευγνωμοσύνη που σε ανακάλυψαν κι ας ξέρεις ότι δεν αλλάζει ποτέ τίποτα προς το καλύτερο σε αυτές τις δουλειές. Άλλωστε οι εργατοπατέρες έχουν σημαντικότερες δουλειές να κάνουν από το να παρεμβαίνουν ενάντια στην ελαστικοποίηση της εργασίας: Ξέρετε τώρα, να ξεπουλάνε απεργίες, να υπογράφουν αυξήσεις του 1 ευρώ, να φωτογραφίζονται με τους βιομηχάνους του ΣΕΒ κτλ.

Σύμφωνα άλλωστε με το γνωστό «παιδί της πιάτσας» Παναγόπουλο, οι σωστοί εργάτες βρίσκονται το πρωί στις δουλείες τους κι οπότε δεν τους μένει χρόνος να καταλαμβάνουν τα συνδικαλιστικά παλάτια της ΓΣΕΕ. Ας ενημερώσουμε τον εν λόγω εργατοπατέρα ότι μεγάλο κομμάτι της νεολαίας και των εργαζομένων που εδώ και δυο εβδομάδες συγκρούεται, διαδηλώνει και καταλαμβάνει δημόσια κτίρια απασχολείται σε τέτοιου είδους δουλειές κι οπότε, το λαστιχένιο ωράριο κι η συνθήκη της επισφάλειας, του παρέχουν την δυνατότητα μεταξύ εξέγερσης κι εργασίας κάποιες φορές να επιλέγει την πρώτη. Σαν μια μορφή αόρατης κι ανεπίσημης απεργίας. Ατομικοί τρόποι πάντα υπάρχουν. Από το να γράφεις άδειες για να συμμετέχεις στην διαδήλωση, μέχρι το να παρατάς τέτοιου είδους δουλειές για ένα διάστημα, αφού άλλωστε έχεις συνηθίσει να τις αλλάζεις σαν τα πουκάμισα.

Όπως υπάρχουν και ατομικοί τρόποι μπλοκαρίσματος των ξέφρενων ρυθμών παραγωγής. Από ένα τσιγάρο ή μια βόλτα στην τουαλέτα που κρατάει παραπάνω ή άλλους «υπόγειους» τρόπους άρνησης της εντατικοποίησης (γιατί υπάρχουν και εταιρείες που σου κόβουν από το μισθό ανάλογα με τον χρόνο κατουρήματος). Κάθε εργαζόμενος/η κάνει ότι μπορεί για να δουλεύει λιγότερο, από την στιγμή άλλωστε που πρόκειται για δουλειές που δεν προσφέρουν κανένα κοινωνικό όφελος, που τις κάνει χωρίς να βρίσκει κανένα νόημα σε αυτές πέρα από τα λεφτά. Γι’ αυτό κιόλας όσο αυξάνονται τέτοιες δουλειές δεν μένει άλλη λύση από το να τις σαμποτάρεις. Αν τόσοι χιλιάδες επισφαλείς εργαζόμενοι δεν μπορούν να κάνουν μια κλασσικού τύπου απεργία, μπορούν σίγουρα να καταστρέψουν την κανονικότητα της εμπορευματικής λειτουργίας του μητροπολιτικού κέντρου, συμμετέχοντας μαζί με άλλους εξεγερμένους στα συγκρουσιακά γεγονότα που ακολούθησαν την δολοφονία του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου. Πέρα από τα ξεσπάσματα οργής, ένα από τα ζητούμενα είναι η ατομική αντιπαραγωγική διάθεση να βρει εκείνα τα μονοπάτια μέσα από τα οποία θα μεταμορφωθεί σε συλλογική διάθεση μπλοκαρίσματος της αλλοτριωμένης εργασίας και καθημερινότητας.
Από τη στιγμή, λοιπόν, που η ΓΣΕΕ έχει γραμμένο τον κόσμο της ελαστικής εργασίας, σας καλούμε στο απελευθερωμένο, από εργάτες, κτίριό της, καθώς και στις υπόλοιπες καταλήψεις, για να αυτοοργανώσουμε μαζί τη συλλογική μας δράση.

Εργαζόμενοι, προσωρινοί, φοιτητές, άνεργοι

από τη Γενική Συνέλευση Εξεγερμένων Εργατών

και την Κατάληψη ΑΣΟΕΕ

Λάβαμε...

Με μεγάλες ποσότητες σαπουνιού γέμισε το σιντριβάνι στη διασταύρωση των οδών Αλεξάνδρας και Πατησίων, λίγο μετά τις τρεις το μεσημέρι. Περαστικοί χάζευαν και διερχόμενοι οδηγοί σάστιζαν στη θέα των λευκών όγκων αφρού που ξεπετάγονταν μπροστά τους. Δυστυχώς λίγο πριν την ολοκληρωτική επιτυχία, πριν οι αφροί ξεχυθούν στις λεωφόρους, οι αρμόδιοι διέκοψαν την λειτουργία του σιντριβανιού…

Τα χάσατε μαλάκες?

Θα ξαναρθούμε και με χειρότερες προθέσεις μέχρι να «καθαρίσουμε» όλους τους κακομούτσουνους, μέχρι να ξεβρομίσει αυτή η πόλη από τα καθάρματα…
ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ

Χαχαχαχαχαχαχαχαχα……….